ලන්ඩනයේ සිට මුදා හැරෙන ශ්රී ලාංකේය කවි සරණිය
ලන්ඩන් කවි 6වන වෙළුම
2026 අප්රේල් කලාපය
පබල හමුදා ඉරානය වෙත එළඹ වන්නට ඉඩ නොලාවා
නොමල ගෙයකින් අබ මිටක් ගෙන ගුවන් යන මග විසිර යාවා
දුබල ගල’ඟුර දවා ලන්නට ලැබුණු තෙල බල වැය නොවේවා
ති හෙළ දන මන සිනා කොක්සන් නැවුම් වසරේ තිවර වේවා
සංස්කාරක: අනුර හෑගොඩ
Editor: Anura Hegoda
වෙබ් අඩවි නිර්මාණය: තරිඳු රාජකරුණා
Web Admin: Tharindu Rajakarauna
හදිසි සුළඟක් වගේ......
ඔබ ගියා අපට නොකියාම.
හදවතේ තැනක් හිස්ව.......
තවමත් නද දෙයි ඔබේ සිනා හඩ.
අදටත් මතකයි ඒ සොදුරු දවස්,
සිනාහවෙමින් ගෙවුනු මොහොතවල්,
එකවරම බිදිගියා අපේ ඒ සතුට,
හොරු ගෙන ගියා ද ඔබ අපෙන් වෙන්කර.
වට පිට හැම තැනම ඔබව පෙනෙනවා.
හැම තැනම ඔබේ හඩ ඇහෙනවා.
අහස දිහා බලන හැම විටකම......
ඔබ කොහේ ඇත්දයි සිතෙනවා
ඒත් මටනම් විශ්වාසයි.....
ඔබට තවම අපිව ඇහෙනවා!!!
සමු දෙන්න නම් බැහැ
අනේ අනු නංගීයේ......
අහිමි වුනත් ඔබ මේ ලොවින්,
නොමැකි ජිවත් වෙනවාමයි,
සදා කල් අපේ හදවත් තුල......
මැණිකක්ම වාගේ!
කවිය බලන්න
ජිවිතේ කියන්නෙම පැන්සලක්
ජිවිතේ කියන්නෙම පැන්සලක්
මොට වෙවී කොට වෙන
උල් වෙවී අළුත් වෙන........
සුබ පතන්න හිතුනොත්
නිදහසේ මේක කියවන්න
කේක් වලට වඩා රස
ආදරේ
හැමෝගෙම
හිත පිරෙන්න
මෙහි ඔතා තියනව
අඩු නැතුවම...💙
....................
ජීවිතේ
කියන්නෙම
පැන්සලක්
මොට වෙවී
කොට වෙන
උල් කර කර
අලුත් වෙන...
තව එකකින්
කොට වුනා
දිගටි ආයුෂ
ඒත් ඔබ
එය අමතක
වෙන්න
මට දුන්නා
හිත පිරෙන
සතුට - ආයු
බල වැඩි කර...
ස්තූතියි කියලා
බාල නොකර එය
පුරෝගෙන
සෙනෙහස
හිතට එතෙන්න
ඉඩ දෙන්න
හදවතින්ම
ඔබ ළග...
මම
ඔබට
කොයිතරම්
ආදරේද දැනේවි
එතකොට… 💙
කවිය බලන්න
නොදනිත් නොදරුන් පොකුණට වැටුණා
නොදනිත් කවුරුත්
නොදරු වැටුණි පොකුණට
මත්වී නොවේ ගුත්තිල වෙණ නදින් මව්
අත් ලෙහී ගිලිහුනේ ඇකයෙන් ළපටි පොව්
සොයා පැටි මුවට ඵළවැල සොයන මන්තරේ
ගියා ඈ සළු මසන්නට පාගමින යන්තරේ
කුළී වැඩකය පිය, අහිමි රන්මසු මවන චක්කරේ
මිත්තණිය සෝයුරු රකිමිණි, උගන්නා අකුරු සාස්තරේ
මාරුවුණි පොඩි පුතු ළදරු සුරැකුම් සෙවණට
දාරු වන අතර අනතුරු උගුල් නහුතෙට
කරුණා ඇසක පෙම අහිමි වූ සැණකට
වැටුනා කුරුලු පැටවෙකු මරු සිටින පොකුණට
ඇසෙහි ලා රැකිය යුතු
ලොව කාගෙ වුව දරුවෙකු
පැසෙහි මැව් මුතු සරි කොයි දරු
ප්රේමයෙන් මුතු බෙල්ලෙකු
බසෙහි මම් කොයි ලෙසින් ගවසම්
"අම්මේ" හඬෙහි දුක උකු
වසෙහි රුදුරු ම හැඩය
විඳින්නේ මව්පිය දකිමින් මැරුණු දරුවෙකු
ලිං,පොකුණු, වස විස, විදුලිය,
සපු මනු, පිටිනුවර හංගා
රකිව් මිනිසුනි දරුවන්
මතුවත් සින්දවා සෝ ගංගා
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ළදරු සුරැකුම් මධ්යස්ථානයේ තිබූ ජලය පිරුණු පොකුණකට වැටී, වීරකැටිය ප්රදේශයේ වයස අවුරුදු එක හමාරක සිඟිත්තෙකුට මෙලොවින් සමුගැනීමට සිදුවුණා.
පොකුණට වැටුණු පසු, ඔහු අම්මාට කතා කළ " අම්මේ.. අම්මේ " යන දුක්බර හඬ , මින් මතු නිතර නිතර මගේ හදවත හූරාවි .
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
කවිය බලන්න
සතුටු සිතින් කිරි උතුරමු මෙදා සැරෙත් අවුරුද්දට ...,......
සුපුරුදු කාලේ ඇවිදින් පිපිලා මල් බක්මහේ
තුරුමුදුනත රතු එරබදු සිනාසිසි වැහිවැහේ
කොවුලෝ කෙවිලියො සොයමින් එහෙ මෙහේ
ගී ගයමින් පවසන්නේ අවුරුදු එන බව මෙහේ
දොළොස් මසක් ගතවෙනදා පිරිලා වසරක්
හිරු කුමරුන් ගතකර මීනයේ මාසයක්
පා තබන්න මේෂ රාශියට බලලා නැකතක්
සිංහල අවුරුද්ද ඇවිත් ගෙවිලා තව වසරක්
මහවැස්සට පාළුවෙලා කුඹුරෙ ගොයම යටවුණා
සතරවරම් දෙවි පිහිටෙන් ලියදි දෙකක් බේරුණා
වෙනදාමෙන් සරු නැතිවත් අවුරුද්දත් පැමිනුණා
හිරු කුමරුන් සියල්ල දී නවදිනට පිබිදුණා
වැපිරූ කුඹුරේ ගොයම් කපා වී කරගත්තා
හේනේ වගාකල කුරහන් තල වියලා ගෙට ගත්තා
අබ මුං උඳු හේනෙම වියලා ගත්තා
කිරිබත් පිසගන්නට සිතා හාල් ටිකත් අරගත්තා
අතේමිටේ තිබු හැටියට ඇඳුමක් ගෙන පොඩිඑකාට
හාල් තුනපහේ අරන් බත්වේලක් එදත් කන්ට
සිතේ තිබෙන දුක් කරදර අමතක කරලා මදකට
කිරි උතුරමු මෙදා සැරෙත් අවුරුද්දේ පළමුකොට
කවිය බලන්න
සිරිය දැනෙනවද බක්මහ මගුලට
අවුරුදු අවුරුදු ගම රට එනකොට
එරබදු මල් වැල් කොහේද කොයිබට
කොහාගේ නාදෙත් ගොළුවී ඇතිකොට
සිරිය දැනෙනවද බක්මහ මගුලට
කැවුම් කොකිස් පිරි වට්ටි පිරෙනකොට
හිතේ ඇදෙනවා ආච්චි හනිකට
ඩිලිවරි කරලා කැවුම් ගන්නකොට
සුවද මැරිලා රස දිවට නොමැතිකොට
ලිප ගිනි මොලවා නැකතට කෑවට
අද නෑ දරුවන් අපි ළග වටපිට
එකමුතු කම සාමය රැකගන්නට
හාදු පුදමු අපි ලැප්ටොප් තිරයට
කවිය බලන්න
අලුත් වූ අවුරුද්ද
හසරැලි නඟද්දී එරබදු තුරු බැද්දේ
ඈතින් ඇසේ කොවුලෙකුගේ නාදේ
මල් පල දරා තුරුවැල් නඟනා සද්දේ
ගෙන එන්නේ සිරිය සිංහල අවුරුද්දේ
රෙදි පිළි ගන්න මිනිසුන් පොරකනවා
කැවිලි ටිකත් කඩයෙන් ගෙනයනවා
නැකතට ගේ මැද කිරි ඉතිරෙනවා
අවුරුදු මේසයත් ෆ්බීයේ අමුණනවා
ඔන්චිල්ලා නොබැන්ඳාට අඹ අත්තේ
රබාන හඬ නොදුන්නාට මේ පැත්තේ
රූප පෙට්ටියම අවුරුද්දේ සිරි ගත්තේ
කාබී තුටින් නරඹන්නයි දැන් ඇත්තේ
කවිය බලන්න
'' අවුරුද්ද කොරඤ්ඤා''
නැති සද්ද එවුන්ගෙත් කන් පලන රතිඤ්ඤා.
ඇති සද්ද ගව රැළක් පුම්බවන රතිඤ්ඤා.
තුන්හුලස්, බට්ටො සිට මල් වෙඩිත් රතිඤ්ඤා.
මොළය හිස් එවුන් මෙනි කොපුව හිස් රතිඤ්ඤා.
කට්ට කයිරාටිකව බුලත් දී වඳිඤ්ඤා.
පට්ට බොරු සමගියක සුබ නැකැත් පුරඤ්ඤා.
දෂ්ට කල හැකි තැනක් එනතුරුම සිටිඤ්ඤා.
ගොට්ට අල්ලන උන්ම අවුරුද්ද දිනඤ්ඤා.
කොහා, එරබදු, රබන් ඇතිපට්ට ගසඤ්ඤා.
කැවුම්, කිරිබත් ඇවැසි අය සොයා ඇදෙඤ්ඤා.
නිසි සුවය පතන සැම දනන් දුක දකිඤ්ඤා.
පරණ ගොන් කම් නොකර අවුරුද්ද පුරඤ්ඤා.
ඔෂාවා. කැනඩාව.
කවිය බලන්න
නව අවුරුදු ගීය
වැට අද්දර රතට රතේ එරබදු මල් නොපිපුණාට
කහපාටින් ගහ පුරාම කජු පුහුලන් නැති උනාට
රබන් හඬට නටන බඹරු ගම්මැද්දෙන් පැන ගියාට
කෝදුරුවෝ ඉව අල්ලති පිළේ කොනේ එල්ලූ කැවුමට
ළිඳ වටකර බහින බතල කියා රබන් ගහල
අලුත් හාලේ බත් අරගෙන කිරිබතත් පිසල
කැවුම් කොකිස් අතිරහ සුවඳින් ගේම පිරිල
කිරි අත්තට බුලත් හුරුල්ලක් දීලා වැඳල
සිරිලක සිරි පිරි සුව සුබ නව අවුරුද්දේ
උඩ යන තාලෙට පැද්දෙන රන් උංසිල්ලේ
සුළඟට විසිරෙන ඇගෙ දඟ කෙහෙරැල්ලේ
තාලෙට ඇසෙනා යස උංසිලි වාරම් නාදේ
ටිං ටිං නාදෙන් හෙමිහිට ඇහැ අරින ජම්බු
ගහ මුදුනේ එල්ලීගෙන ඉරි ඇඳි ලේන් අප්පු
අතු අස්සේ සැංඟීලා වත මල් කොහා රතු
මිහිරෙන් මත්වී සුබ ගීය ගයයි නව අවුරුදු
කවිය බලන්න
අවුරුදු සිතිවිලි...
නාස් කුහර වල අයිතිය කැවුම් සුවඳ බදු අරගෙන
සාස් පාන් හැම එකකම රස කැවිලිම රොද බැඳගෙන
'සූස්' හඬින් රතු මාමත් කෙසෙල් කැනට දුං පිඹගෙන
දාස් ගණන් ගියා කියපි අළුත් සරමකුත් මහගෙන
කොවුල් නදක් පැතිරෙද්දී කපුටන් හැම සිල් ගන්නේ
එරබඳු ගස් රතු පාටින් හිනැහී උඩඟුව ඉන්නේ
කජු පුහුලන් ඩැහැ ගන්නට මා වවුලන් පොර කන්නේ
බිත්ති පුරා හුණු අතුරන් හැම නිවසම හැඩ වන්නේ
ගස් වැල්වල මල් පිපිලා රජ උයනක සිරි ගත්තේ
බත බුලතින් සරු පාටයි සිනා ගලයි හැම පැත්තේ
ඔංචිල්ලාවක් පැද්දෙයි කරඹ ගහේ උඩ අත්තේ
පංච දාන ළඳුන් පිරෙයි ලොකු ආතාගෙ ගෙයි වත්තේ
බුලත් වැලේ කොළ කඩලා අතක් වෙන්න ගෙන හොඳටම
පරණ තරහ මරහ මකන් අද තුටුවෙයි සැම එකටම
අළුත් ඇඳුම් පුසුඹ හමයි කිරි බත් සුවඳත් සමඟම
සුබ නැකැතට වැඩ අල්ලා අවුරුදු කයි මහ ජයටම
සතුටින් සාමෙන් ඉන්නට හැකිනම් මේ ලෙස සැමදා
අවුරුදු වාගෙයි රටටම කිරි ඉතිරෙයි දුක නොරඳා
සිතට ගනිමු දුරලන්නට කළ අනුවණ කම් පෙරදා
සහෝදරත්වේ නාමෙන් එක්වෙමු දුසිරිත පරදා
කවිය බලන්න
අවුරුද්දෙ රහක් නෑ.
NOW IT IS DIFFERENT .
අවුරුද්ද රහයි. ඒත් ඒ රසය එන්න එන්නම
ඇඹුල් වෙනව වගේ. සේසිරි මහතතයයි අමිතාවැදිසිංහ නෝනායි ගයපු සිංදුව නැත්තම්මේ තියෙන ටිකවත් අවුරුද්දෙ නෑමයි.
##################################
එකම එක වරක් - පොඩි..
සන්දියේ දී දැක්ක.
එදා එරබදු මලේ..
පාට දැන් මතක නෑ.
************************
කොහෙද දැන් ලොකු ඉඩම්..
ඒ නිසා ගසුත් නෑ.
වැටෙන කජු අහුලන්න..
ගම්වලත් ලේසි නෑ.
*********************************
පරිගණක තීරයේ ..
දූ පුතුන් සැඟවිලා.
අපි පැද්ද ඔංචිලිය්..
බඳින්නට හිතුනෙ නෑ.
********************************
සේසිරියි අමිතගෙයි...
හරිම ලස්සන ගීය.
අසනමුත් බැදිවලට..
මල් වැස්ස වැටිල නෑ.
*********************************
රූප පෙට්ට්ටියෙන් හැම -
සැරේ අවුරුදු දාට.
දකිනවා මිස රබන්...
පද මොකුත් ඇහුනෙ නෑ.
***********************************
සනත් මහැදුරු ගියා...
සුජාතත් නිහඬ නම්.
කොහේවත් ඉඳන් තව...
හඬලන්න කොහා නෑ.
***********************************
බිත්තියේ රාමුවක..
නිස්චලව සිටින විට .
අම්ම නැති අවුරුද්දෙ...
කොහොමටත් රහක් නෑ.
වෛද්ය නිලධාරී .
තල්දෙන ප්රාථමික සත්කාර ඒකකය.
බදුල්ල .
202603.24.
කවිය බලන්න
අවුරුද්ද වඩින්.....
කොන්ඩෙ බැදගෙන කැවුම්
තෙලේ නටන තාලේ...
අන්න කෝදුරුවෙක් නැගගෙන
ගෙයි යට ලීයේ...
ගත්ත වයිවාරන අරුමෝසම්
ගත දැවටුන ලීලේ...
මෙන්න ඇවිත් සිංහල අවුරුදු
සුබ නැකතට ආයේ....
තුංග ගිරි මුදුනට නැගි හිරු
සමනොල වැද කීවේ...
වැන්ද පින් බලෙන් ලෙඩ දුක්
දුරුවෙන්නට බාරේ...
සින්ද අට මහ දෝෂ මැද්දට
නොකියු හැම දෝසේ..
කිව්ව එකසිය විස්සට ආයුෂ
දෙසිය විස්සක් ඕනේ......
හිඟ නොවුන අටු කොටු මැද
සවුසිරිය ඉතිරී...
අඹ ජම්බු ගස් යට සිනා අහුරු
තැන තැන විසිරී...
මග බලනා හේලංකඩ නැවතුන
ඇස්වල හිනාවන් ඉහිරී..
ගීත ගයනා කෝකිලයන්නේ
අවුරුදු අත වනනු මැනවී.....
සියක් ආයු මැද තවත් ආයු ගෙන
සතුට ලං වේවා ..
තවත් සතුට ගෙන දුරස් වූ සිත්
පෙමින් ලං වේවා...
ගියත් බොහෝ කලක් මිදුන නෙත්
දහම ලඟ බැදේවා...
තොරන බැද අත වනන්නම් කුමරුනේ
සුබ නැකැත් අවුරුද්දට තැනේවා...
කවිය බලන්න
අවුරුදු නැති අවුරුදු
දක්වයි රතු සිනා එරබදු මල් පිපුන
දුක් ගී ලෙස ඇසේ කොවුලගෙ හඬ මිලින
බක්මහ එන මහේ අවුරුදු නැති බැවින
දැක්මට හැම තැනේ නැතිබැරි කම පිරුන
අස්වනු නෙලු නමුදු බැත අග හිඟ බැවින
රැස්කර නොම ඇතිය ධන ජන දුක මැදින
හිස් බව මිස රැඳුණු සරු බව නොම පිරුන
අස්වැසි කම කොහිද රෝබිය දුරු නොවුන
ඉතිරෙන කිරි බිඳක හෙට සරු බව ගෙනෙන
පැතිරෙන රස සුවඳ කැවිලිද ගෙයි තැනෙන
කතිරෙට බැඳ පදින ඔංචිලි මැද නටන
අතිරස රස කැවුම් ගැන පොඩි උන් හිතන
මීනෙට එන නමුදු හිරු අවුරුදු රැගෙන
මේසෙට කිරි බතක් පිස ගනිමුද එදින
හීනෙට පොඩි එවුන් ගේ හිත වත පිරෙන
ලෝකෙම තවම යුධබිය හැම දුක හිතෙන
26.03.2026
කවිය බලන්න
හිස තෙල් ගෑමේ අලුත් අවුරුද්ද --------------
හිසට සිවිලිං
පයට ටයිල්
ෂැම්පු නානු ගා
පිටරට දිශාව බලා
ඇඳි වස්ත්ර උනා
උණු වතුර ෆිල්ටරයෙන්
ස්නානය කොට
හිස රත් කරන
අලුත් අවුරුද්ද
කවිය බලන්න
කොවුල් හඬටත් කිවු ආර්
කොහාටත් දගලන්න
නැහැනෙ දැන් ඩීසල්
සද්දයක් නෑ ඉතින්
තෙල් බෙදන පෝලිමේ
මිනිහෙකුගෙ උරහිසේ
නිදා වැටෙමින් ඉන්න
කොවුලෙක් දැකපු මිනිහෙක්
ලිව්වාලු කවියක්
මෙන්න මේ විදිහට
දැන් කොවුල් හඬටත්
ඩීසල් හිඟය දැනිලා
සොයමින් රෑ දවල්
පෝලිමේ ඩීසල්
නිදිකිරා වැටෙමින්
ගෙවයි කාලය දැන්
කොවුල් බිජු පුපුරන්න
සිංහල දෙමල අවුරුද්දෙ
ඉඩ කඩක් නැති නිසා
කෙවිලියන් කූඩු වල
කොවුලො ටික පෝලිමේ
ඒ හින්දා දැන් ඉතින්
කොවුල් හඬ ඇසෙන්නෙත්
කිවු ආර් ක්රමයකට
කවිය බලන්න
බක් මහේ වත්
යක් දොසක් මෙන් ගෙදර යන මග කතර විරුදක මැදින් ඇදුනා
මක්කරන්නද අහස ගිනිගෙන දස අතින් හෙන පුපුරු නැගුනා
වක්කඩක් කැඩුවා වගේ හිත ගුලිවෙලා උන් හීන රිදුනා
බක් මහේ වත් නුඹ දකින්නට ලැබේවී දෝ බයක් දැනුනා
කවිය බලන්න
ශාංකාව
හිරු බැස ගිය විටදි එදවස අමාවක
තරු දිළිසුනද අඳුරුය මුළු ගම් පියස
තුරු හිස් සැදූ සිසිලස දෙයි අමා සැප
රජ දහනකිය වවුලන් වැනි විහඟුනට
නිදි නැති රැයේ වවුලන්ගේ තටු හඬට
කන්දී නුඹෙ ලොවේ තනිවී හඬන විට
නිදි වරමින් ම’සිටි මොහොතේ මගෙ හදට
නැගි කම්පනය තවමත් වද දෙයි සිතට
හිරු දුන් කටුක රශ්මිය නුඹෙ පිට දිගට
කළු පැහැ දුන් ලෙසයි හැඟුනේ විටෙක මට
දෑතේ ලේ පාට කරගැට මතක මට
පුපුරා ගොසින් අඳුරෙ දන වග කියූ විට
බුයි මුදලාලිගේ ගම මැද කඩේ ළඟ
දර්පනයට එබී මගෙ මුව දකින් සඳ
සිහියට නැගී නුඹෙ නළලත විහිදු හැඩ
මසිතට නගේ තනිකම ගත නොහැක මැඩ
පායන කලට නුඹෙ පතුලේ ඇඳුන රටා
මට සිහිකළේ වැව් පතුලේ තිබුණ රටා
සොහොනට ගිය දිනෙක වැසි නැති දිනක ඉටා
දුටුවා නුඹෙ පතුළ රතු පස් කන්ද වටා
සිතුණා පස් කන්ද ඇරලා බලන්නට
නැගුණා සිතේ හොල්මන් බිය සැණින් මට
දෑතින් පිසදමා දාඩිය කඳුළු කැට
පිය නැගුවෙමි සෙමෙන් කන්දේ පන්සළට
කවිය බලන්න
සඳ දුටුවෙමි
එක දවසක හැන්දෑවක
මළ හිරු බසිනා ගොම්මන
පිටුපස්සෙන් නෙළුම් කුලුන
දිටිමි කලා පිරි නුඹ වත
නෙළුම් කුලුන මුදුනේ සිට
දුරදක්නා කාචය තුළ
ළං වී බැලුවෙමි නුඹ දෙස
පෙර ඇඳි සස රුව දැකුමට
කඳුගැට ලප කැළැල් ආවාට
කඳුළු වියැළුණු මළ මුහුදු
කල්ප පුරමින් විඳින දුක් මිස
සාවෙකු නම් දුටුවේ නැත කිසි තැන.
කවිය බලන්න
සංසාරේ දිගු ගමනක්, වන්දනාවේ යන
.
සංසාරේ දිගු ගමනක්
වන්දනාවේ යන
මේ භවයේ අපි දෙන්නා
කල එක සක්මන ......
බාධක පිරි ඒ ගමනේ
නොම තනිකර මම
අත් අල්ලන් ඔබ උන්නා
අමතක නැතිවද ........
හංගා තදකර කදුලක්
වඩවා බැදි පෙම
පැතුම් පොකුරු පොදි බැදගෙන
ආවා මතකද .........
නැගෙනා හිරු හා පිබිදී
වෙහෙසී අපි ගැන
ඔබ විදි දුක් කවුරුද දන්නේ
හිමියනි මා හැර .....
සංසාරේ දිගු ගමනක්
වන්දනාවේ යන
මේ භවයේ අපි දෙන්නා
කල එක සක්මන
පුංචි වුණත් දිව බොජුනක්
සරිකර කදිමට
දූට පුතුට මට කැව්වා
සෙනෙහස කැටිකර
සව්දිය පුරලා ඇතිදා
සාද දමන්නට
රැස්වුණු අය අද කොයින්ද
මට ඔබ පමණද ? .................
සංසාරේ දිගු ගමනක්
වන්දනාවේ යන
මේ භවයේ අපි දෙන්නා
කල එක සක්මන ......
බාධක පිරි ඒ ගමනේ
නොම තනිකර මම
අත් අල්ලන් ඔබ උන්නා
අමතක නැතිවද ..
ගී පද - අනුරුද්ධ වැලිගමගේ
මේ ගීතයේ යූ ටියුබ් දිගුව
https://www.youtube.com/watch?v=lfZI4uHM5QA&list=RDlfZI4uHM5QA&start_radio=1
කවිය බලන්න
මේකත් එහෙම එකක්ද ?
විරහවට ලියන කවි කියවන්න
හුඟක් ඉන්නව කියල අඬවන්න
දුකම ඇති තැනට කවි අලවන්න
එපා කවියනි දුකම විකුණන්න
හිතේ කඳුළට දෙන්න වියැලෙන්න
ලෝකයේ උමතු කවි වළලන්න
හිනාවක් පහනකින් අරගන්න
කුරුටු ගෑ අඬන කවි පුච්චන්න
කවක් මොකටද කඳුළු පුරවලා
හිතට එන දුකට පද අමුණලා
සතුට ගෙන එළිසමය ගළපලා
කවක් ලියමුද හිතක් සනසලා
AnA 03/2026
කවිය බලන්න
හැකි ද මොහොතක් දෙන්න
කිසිදා නුඹට නොකියා
මුළු ලෝකයෙන් සඟවා
පපුතුරේ හිර කරගෙන
රැකගත් ආලයේ රිදුම
අදත් කෙතරම් මිහිරි ද
නුඹෙන් එක බැල්මක් පතා
තුන් යමත් නිදි වරා
පේ වී
ආවත් නොලදිම්
එක ම එක සෙනේ වදනක්
එක ම එක මුදු බැල්මක්
එදා ඒ රිදුණ හිතට ම
අද කෙසේ ඒ මතක
මෙතරම් මිහිරි ද
පවසන්න දවසක
සියොළඟ ම දැවුන
ආදර ගින්න
පබළු මුතු සේ තෝරා
පෙළ ගසා සිටි වදන්
මිදී ඇත එදා හිම කඳු මැද
නිදන් කළ තැන් වල
එහෙම ම
හිම කැට වගේ මයි බර
නොදෙඩූ
වදන් හිත පතුල යට
රාගයෙන් තොර
පිවිතුරු කුසුම
තබා පුදසුන මත
මගේ දැහැනේ සැරිසරන්නට
යළිත් නොඑනා ඈතක
සංසාර ගමනක යන්නට
කාලය හැකි ද අද මට
එක ම එක මොහොතක්
දෙන්න.
07-03-26
කවිය බලන්න
සද්දෙ පමණි...!
මාරු කාසි ගෙනබැලුවම වටිනා කම අඩුවුනාට...
තෝරු මෝරු වගේ ලොකුයි දාන සද්දෙ ගණිනදාට...
සීරුවෙන්ම හිටියත් ඔය නෝට්ටු දිදුලමින් පාට...
පෝරුවටත් නගින්නෙ දෑවැද්ද ලෙසින් බඳිනදාට...
එලෙස සිතා බැලුවොත් අර මෝඩයින්ගෙ එ බර බරේ...
කෙලෙස ඉවසගෙන ඉන්නද, නොදත්කමම මුවින් පෙරේ...
අලස ලෙසින් පෙනුනත් ඔය සද්ද නැතිව ඉන්න දොරේ...
විලස නියම උගතා, තම
දැනුම වඩයි නිරන්තරේ...
'නියම වැඩ්ඩ' ගරු නාමේ
ලබන්නෙ ඒ අයයි නිතර...
දැයම බබලවයි තම දස්කමින් වැඩිය කතා නොකර...
කයම දෙදරවා වදනින් හරඹ කරත් නොදැන සතර...
පයම ඔබා වැජඹෙයි මුග්ධයො,
ලොකු ලොක්කනුත් අතර...
කවිය බලන්න
සැරිසරන්නෙමි මතක මංපෙත
අතේ එල්ලී අම්මගේ
රතු වෙනා තුරු මිරිකමින් අත
ලොසින්ජර් ටොෆි කිය කියා
ඔහේ ඇවිදන් ගියපු කාලයේ
රසය අදටත් ඉතිරිලා...
අරන් දුන්නත් අම්ම නැවතී
නොසෑහෙන හිත තවත් ඉල්ලූ
බැදපු රටකජු බුන්දි පැණි ලූ
දුවන අශ්වයෝ හුළං මිරිකූ
රූං පෙති උඩ අරින අයුරූ
තවම මතකය හරිම සොඳුරූ...
කාසි බෝ නොම තිබුණු ඒ කල
තාත්තාගේ දහඩියෙන් වට
බිංදු එක්කල කාසි කැටයක්
පෙට්ටගමෙ විය අම්මගේ ළඟ
බැරිම දවසක ඒක බිම පැන
විසිරි අරුමය අපේ සතුටට
එදා නොඳැනුන එකය අද දුක...
මමත් දියණිය අතින් අල්ලන්
ඇවිද යන්නෙමි එදා ගිය මග
මහල් දෙමහල් මැඳුරු සල්පිල්
සීත කාමර දැමූ වීදුරු
බොහෝයි අද මේ වීදි අභිමුව
හදවතේ පමණක්ම රැව්දෙයි
එදා නටඹුන්, මතක කඩපිල්
සිත්තරෙකු ලෙස සැරිසරන්නෙමි
හදෙහි ඇදි සිතුවම් දිගේ...
නගරයේ අප දෙදෙන හදුනන
එකම එක වස්තුවක් තව ඇත
කම්බි කණු කොන්ක්රීට වටකල
සමිඳු සහ බෝ රඳුන් නිසසල
මෙතින් බැල්මක් හෙළයි සුපුරුදු
අම්මේ නුඹේ ගුණ මතක්කර මට
දකිමි හිමි නෙත මතින් නුඹෙ නෙත
නොඳැන වූ මුත් මා නෙත ද තෙත
නවා සමිඳුන් අභිමුවේ හිස
පුදමි අම්මේ හදින් ඉඳුවර...
කවිය බලන්න
තාරකාවියේ
පහන්දොර දුර
ඈත ආකාසේ
තාරකාවියේ
ඇයි සොයා ආවේ
පායා
අඳුරු ආකාසේ මගේ
ගිම්හාන ගිමනේ
වසන්තය පියමං වෙලා
මරණයට මම ඉමි බලා
ඉර නිවෙන අහසේ
මෝදුවෙන ගණ කලුවරේ
හිඳිමි මම රහසේ
පිරෙන්නට දෙන්නට එපා
ඔය හිත
මා නමින් බුහුමන්
හිස්තැනට පිරවෙන්න ආදරයෙන්
ඉඩ තිබිය යුතු ඔය හිතේ අභිමන්
වසන්තය ඔබගේ
හඹා එන බමරුන් පලා යයි
මත්ව සුවඳින් උරා බී රස රොන්
කටුවටත් නටුවේ රකිනු බැරි
මලට නැත සුරැකුම්
පය තියන තැන හරි පරිස්සමින්
මං දී
කවිය බලන්න
අවිහිංසක කදුළු බිංදු
පුංචි මුතු කැට මාලයෙන් ගැලවී
හෙමින් එක දෙක පොලව මත පාවී
බුබුළු නගමින් රහස් කොදුරවී
ලපලු දළු මත සෙමෙන් සැතපේවී
රූටලා විත් කවුළුවේ පත් අතර රග දෙන්නේ
කොපුල් තලයට හීතලට විත් හොරෙන් ගුලිවෙන්නේ
කැරලි ගසමින් මුදුන පිසලා බිමට බර වෙන්නේ
අකීකරු නල පහර වැදිලා මග වෙනස් වන්නේ
අදුරු අව පැහැ නුබේ සළුවෙන් කාන්තිය මකලා
ඉබේ වෑහෙන කදුළු කැට ටික ආදරෙන් සිබලා
තියා යන්නට ලෝබ මුත් හරි පරිස්සමට ඔතලා
මුදා හැරියයි මිහි ලයේ උණුසුමට කැප කරලා
Photo Credit Mihaela Kozarec
කවිය බලන්න
ජේසුනී!
උන් හෙටත් !
වැරදි එක එක තිබු සමාජයෙ
ඔටුන්නක කටු වූයෙ හිසමත
නොමග යන ලොව අයාලේ
ගල් කණුව විය බැඳි දෙඅත් යුග
කමෙහි අණුවන කසෙන් තැලුමෙන්
හම ඉරී වේදනා දෙන සඳ
ඔවුන් වෙනුවෙන්..... වෙනුවෙන්ම උන්
ඔසවගෙන බර මහා පාපෙක
එරෙහි නොමවුම අයුක්තිය දැක
නම්වු සුවිසල් මහා පාපයෙ
අදත් පවතින පාපයට එම
ගෙවන්නට ණය පවක් නොකරම
අයුක්තිය සිටුවා කෙලින්කර
අසාධාරණෙ බැන්ද හරහට
කුරුසියයි නම් ඒ සමාජෙක
බලය මර්දනෙ සහ අනීතිය
තලා උල්කර ඇණ තුණක් කොට
කුරිරු ලෙස අත් පා සිදුරුකර
අනේ සත්යය සිටී එල්ලී
වගුරමින් ප්රේමය ලෙයම ලෙස
අනේ! අනේ! අනේ! ජේසුනී!
මිනිසුනේ! මිනිසුනේ !
නැහැ,...... නොමිනිසුනේ!
ඇණ ගසන්නේ සත්යයයි තොප
ඇණ ගසන්නේ ප්රේමයයි තොප
නසන්නේ ආලෝකයයි
අදත් ! හෙටත්!.......
කවිය බලන්න
තිත්ත හාදුව…
ඒ හාදුව…
මල් සුවඳක් නෙවෙයි
ඒ තිත්ත…
උණුසුම්…
බීර සුවඳක්…
තිත්ත රසයක් වුණත්…
හදවතේ ඉඳි නම්
ඒ…
නිහඬ මල් සුවඳක් වෙයි…
මුහුදු ලිහිණින් හඬ
සවන කීරි ගන්වන වෙලාවේ
නොසන්සුන් හැඟීමක
තනුවක් මුමුණයි හදවතේ…
තිත්ත රසයක් වුණත්
මතකයේ රැඳි නම්
හාදුවක් පවා
මල් සුවඳක් වෙයි…
බිඳුණු රහසක් රැගෙන
අතීතය බලන විට
උරහිසට මත්තෙන්
වළාකුල් රැළි නගයි…
සඳ එළියේ හෙමින්
මුහුද රහසක්
රැගෙන යන විට
සුළගේ විසිරුණා
ඒ හාදුව…
මල් සුවඳක් නෙවෙයි…
ඒ තිත්ත…
උණුසුම්…
බීර සුවඳක්…
කවිය බලන්න
ගසක විලාපය
හෙලනා විටදි අපි පොලොවට ගිගුම් දිදී
පොඩිඋන් හඬනවා අතුපොඩි රිදුම් දිදී
අහසක් උසට කල ගුණ ගැන සවන් නොදී
උඹලගෙ පොඩි එවුන් උඹලට වයිර බදී
මහපොළොවත් හඬයි දැක මේ අපරාදේ
කළ උන් සොයයි නොගොසින් කල් පරමාදේ
වළලන්නට කලින්,හැර තොපෙ ඔල්මාදේ
ගෙනහැරපියව් රට තොට හැම සංවාදේ
දහවල දැනේ උණුසුම මට රැයට වඩා
අඳ කොලුවෙක් දිනෙක කීවලු මවට. හඬා
උණුසුම වැඩිඋනොත් රැය දහවලට වඩා
ඇස් දෙක පෙනෙන උන් දවසක වැටෙයි හඬා
ඉපදුනු දා සෙවන දුන්නෙත් උඹට අපි
දිවි මග අරැඹ් පෝරුවෙ බර ඇද්ද අපි
මිහිදන් කළදාත් තනියට හිටිය අපි
කියපන් කළ වරද දඬුවම් ව්ඳින අපි
කවිය බලන්න
අභිමානය
වැට පැන්න මුදලාලි
ගෙට එන්න කලියෙන්
මං පැන්නා රහසේම
පිළිකන්නේ අගුවෙන්
පොවා රා සැමියාට
බේබද්දා විලසින්
රිංගනවා මුදලාලි
මගේ ගෙට රහසින්..
කුස පොත්ත වේලී
බඩගින්නේ හිටියත්
දැනගන්න මුදළාලි
මම හරිම රැස්පට්...
කවිය බලන්න
සියුම් ඉසියුම් ප්රේමයක්..
ප්රේමයේ වලාකුළු
මෝදු වෙද්දිම
මගේ සිත් අහසේ
නුඹ රුදුරු සුළඟක් වී
හමා ඒ නම්
කෙලෙස මා රැකගෙන හිඳින්නද
සියුම් ඉසියුම් ප්රේමයක්
නිසල හද ගැබ ඉවුරු
අතරේ
කැළඹිලා ගිය ගඟක් සේ
නුඹ ගලා යා නම්
කෙලෙස මං රැකගෙන හිඳින්නද
සියුම් ඉසියුම් ප්රේමයක්
කවියක වෙළී නුඹ
සුමුදු වදනක්ව
ආ දවසේ
සිත මෙතෙක් විඳ නැති
සිසිලසක් ගැවසේ
දෝත පා මට රකිනු හැකි දැන්
සියුම් ඉසියුම් ප්රේමයක්....
Photo Credit: Hulki Okan Tabak
කවිය බලන්න
ප්රේමයක් වේ නම්....
සරා කල්පයෙ , අත් නොහැර බැදි , පෙමක් ලැබ ගෙන , බවුන් වඩන්න
දරා නෙත් යුගෙ , රුව දකින තුරු , අතර මැද දුර , සැනින් මකන්න
පවා සිත් මල , එක් මලක හිද , සසර හැම විට , නුඹම පතන්න
කියා යන වද , අපි අපිම වග , ගමනෙ තනි නැත , ලඟම සිටින්න
අපිට අපි හිමි , සසර ගමනේ , අතර මගකදි , හිද හමුවෙන්න
යලිම යලි රැදි , සිනහ මුහුනේ ,නැගුන සෙවනැලි , නිති දැකගන්න
නයන යුග මැද , මැවෙන දසුනේ ,රැදුන සිතුවිලි , තව සරසන්න
නුඹම දැක ගෙන , මෙලෙස බැදුනේ , දිනක ලැබ ඇති , පින ලැබගන්න
යනෙන මග තොට , විරහව පිරුන , කඳූලු බිදු ඇත , දෙකොපුල තෙමා
ඇදෙන මද හස , අනන්ත දුරක , නැගෙන බව දැක , නොමැතිව සමා
එකම පැතුමක , සසරෙ බැදුනම , අපම අප ලෙස , නොමැතිව නිමා
නියත දහමය , ඇතිය හමුවෙනු , නොයා දුරකට , අහිමිව පෙමා...
පුණුඅතිපුණු විරිත ඇසුරෙන් ලියූ කවි පෙලකි...මාත්රා 7 න් 7 ට යති තැබිය යුතුය..
යටියන්තොට
Photo Credit: Gift Habeshaw
කවිය බලන්න
ආදරය සෙව්වෙමි
පත පොතින් කියවා හැඳිණි
ඒ ආදරේ සෙව්වෙමි
තුරු වදුලු අතරේ
මල් පිපුණ මිටියාවතේ
සිලි සිලි නඟනා දොළ පාරේ
කිරි කැටි මුවක දිලෙනා
සිනා කැන් අතරේ
ඒ ආදරේ සෙව්වෙමි
මොහොතක මුකුලිත
මල් පෙති අතරේ
නුඹ සිටියේ නෑ
හෙමිහිට ගලනා
දිය රැළි අතරේ
නුඹ සිටියේ නෑ
කවියේ ගීතයේ
සිත්තමේ නැටුමේ
නුඹ සිටියේ නෑ
ළහිරු කිරණක් සේ
හදේ උණුසුමින් සැනහී
කාටවත් නොපෙනී
කාටවත් නොමදැනී
සිතක පතුලේ සැඟවී
ලොවක රුසිරු
දෙනයන අබියසට ගෙනා
ඒ රුසිරු ආදරේ
මා ළඟමයි තිබුණේ
ඉ
21/01/26
කවිය බලන්න
පහන් තරුව වී රැදෙන්න
අදුරු සළුව මුදා දමා සඳක් වෙලා ඔබ නැගෙන්න
රෑහි හඬන රෑ මැදියම වස් දඩුවක මිහිර වෙන්න
නිදි යහනේ උණුසුම දෙන සුවැති සළුව සේ එතෙන්න
මා දකිනා සුබ සිහිනේ සොදුරු දසුන වී රැදෙන්න
උදෑසනක පිපි කුසුමේ හමන සුවද වී දැනෙන්න
සිත තනිවුණ හෝරාවේ විහග ගීය වී ගැයෙන්න
ගලා බසින දොළ පාරේ සිසිලස වී ගත නිවන්න
විඩාබරව යන කතරේ පවසට පැන් පොදක් වෙන්න
සැදෑ කලේ ක්ෂිතිජ ඉමේ සිතුවම සේ මට පෙනෙන්න
වළාකුලක සැහැල්ලුවෙන් රැදෙනා හැටි කියා දෙන්න
වෙරළ සිඹින මුදු රළ සේ මගේ හදට තුරුලු වෙන්න
අදුරු රැයේ මග පෙන්වන පහන් තරුව වී රැදෙන්න
කවිය බලන්න
වැව රවුමේ බලා හිටියා මං
රෝස පැහැ රොබරෝසියා මල් පිපෙන
නුවර වැව අස ලේක්සයිඩ් ගල් බංකුව මත
මම බලා හිටියා හැමදාමත්
ඉර නැගී සඳ බැස යන තුරුම
වසන්තය ගෙවී ගිම්හානය එනතුරුම
කුඩාවුන් ගජ ඉලංදාරි වනතුරුම
වැවට වට මහ ගස් දිරාපත් වන තුරුම
යාලු මිතුරන්ට මම මතක නැතිවන තුරුම
වැව වටේ රවුම් කීයක් ඇවිද්දද මම
කළු පැහැ කොණ්ඩයේ සුදු ගස් මතුවන තුරුම
දැන්නම් හරි මහන්සියි
මේ ජිවිතේ
එදා ඔබ පෙන්වූ ඉබ්බො ජෝඩුව
අන්න තවමත් අව්ව තපිනවා
ඔබේ හිනා හඬ අහන්න
පැස්තුඩුවො රංචුවක්ම ඇවිත්
නොකියාම ගිය ඔබ එන්නෙම නැද්ද ආයෙත්
කවිය බලන්න
සමනල සඳෙස -34
දත යුතු කරුණු ගොමුව - 27
මල්වල නැණ සිප්හල -34
539. සමනල නුඹ නොදන්නා පෙදෙසක සිරි ය
තටු සල - සලා පියසැරියක යන පිරි ය
මඟ බල - බලා දකිනුව ඇති නම් දිරි ය
අග-මුල කියන්නම් පෙදෙසෙහි පැටිකිරි ය
540. උස ගිය ගිරි සිරස් ඇත නුබ කුහර දිගේ
ඇදි - ඇදි උසට හොබවා හිස් බඹුර නැගේ
සිසිලස පොකුරු බැඳි පිණිමල් අතුර වගේ
හිරු යට පිපෙන මල් ගමට ම මිහිර අගේ
541. බලනු සමනල වටපිටාවත්
කුසුම් සේ රුව ගත් වතේ
සලනු පියපත් නෙකවණින් යුතු
ලලනියන් මන මත් රතේ
තලනු නොම මල් කොපු තුළෙහි රොන්
පිරී ඇති රේණු ද ගතේ
ගයනු සිත් සේ පියඹමින් සුර
ගඟුලෙ පැහැබර සිතුමතේ
542. මෙ පින් ගමේ තුරුණු වරුණ
පෙර සිට එන බව ඇසුවෙමි
මෙ පින් බිමේ ඉදි කළ සිප්
හලක මහිම ගැන ඇසුවෙමි
මෙ සිප් හලේ උගෙනුම ලද
යති - පඬිවරු ගුණ සෙව්වෙමි
මෙ ලක් බිමේ හැම කොණකින්
පැමිණැ’ති බැව් දැන ගත්තෙමි
543. පිරිවෙණ එ ගම් මැද සුදිලුණි පියස යට
සිප් වණ කරන්නට හැකි විය විටින් - විට
බුදු ගුණ නිති සුරැකි බුදු - පුත් නුවණ් හට
තැන වෙන කොතැන වෙ ද හැර මල්වලයි මට
544. ගම්බද ලලනියන් ළමැදෙහි නෙතු පැද්දේ
මින්දද හී සරෙහි “රස කැණ” එහි වැද්දේ
මන්මද කිපි සිතැත්තෙකු වුව වැද යුද්දේ
පෙම්නද දෙත “විඳුමට සිරිඟර” මැද්දේ
545. නොම ඇළෙලී ලවන් පෙති මත මලක වසා
නොම වෙළෙලී නුවන් සර වැදි සළෙලු ලෙසා
නොම පැටලී ලෙවන් ගම් මැද වෙසෙන එසා
නොම සැළෙලී කියන් “මල්වල ගමෙහි” රසා
Photo Credit : Sagar Kulkarni
කවිය බලන්න
වීතරාගී යුවතිය.
බෝ සරා සැරිසරා
ලෝ පුරා. මල්සරා
විදින්නේ ..හීසරය
ලමැදටම...
"කෝ ඉතිං ..
සිනාසුන මුතුදසුන් ..ඉහිර.ගිය වග ඉතිං නෑගේ ද මලනුවේ...!
අරි අටැගි මග ට මා පිවිසුණේ පොහෝ දින
කෙලෙස් මග පසෙක ලා බවුන් වඩනට ගිවිස..
සුදම් සැප සොයමි මං...
"අත් වැරැද්දක් ද වුනේ
නැගනියෙනි මාතින්,...." හඩන්නෙ ද මල්සරා...පපුව ගිනියම් වෙලා ...?
දුනු.හීද ගිලිහිලා..දුක්ගීය ඇවිලිලා අනග රග ඉහිරිලා..,
පිරුවටය
උරපත්හි ලා..,නැමඳ
බෝ මළුව වැඳ...
සක්මනේ යෙදෙන්නී..
නව යොවුන් උවැසියක..
නීල නූවන් .කැන් විදී සක්මනේ...සිහිලසේ
බවුන් වඩනා නිතින.
පෙමින් බැඳෙනා හිතක්
නොමැත මට තවත් නං
කෙලෙස් මල අළු කරන
පාරමී දම් පුරන,
"මාවතේ හිඳිමි මම....
මල්සරා සෝයුරේ...
නීල දිගු වරලස ද..
සිඳ හලෙමි ..
පීන පයෝධර යුවල..
තදින් ඇත බැඳ දමා
අඳන පටයේ උඩින්...
පාළු අඳුරු මාවතේ..
ඇඳිවතට පමණි හිමි.
මුදාහළ හීසරය
යොමා කුළුනැස තෙමා
දමා හළ මැන .
වෙනතකට.
සරතැසක් නැත ඉතිං
සිහිලස ක් ඇත හිතේ.. "
සරාගී සුනෙර ගිර
සුණුවිසුණු කොට වෙරෙන්,
කෙලෙස් ගිනි නිවා ,නොපමා
බවුන් සුව
සුව විඳින්නට. ..පැමිණියෙමි
මාවතේ අරි අටැගි පිළිවිතේ ...
සැතපුනා සුවපත්ව..
සිලිලාරයක සිහිලසේ...
තැන්පත් ව
යොවුන් සිත....
**********
රද්දොළුගම නිවාස සංකීර්ණය
2026.. මාර්තු ..
කවිය බලන්න
මම නොදකින මගේ ආදරය....!!!!
අවිනිශ්චිත ගුවන් ගැබක් හරහා
මා ගෙදර එනකොට
මුලු ලෝකයම මහා බරක් දරාගෙන
නිදි නොමැතිව කාලය ගෙවද්දි
සැතපුම් ගනනක් ඈතින්
ඉතාමත් ආදරණීය හදවත් දෙකක්
නිසොල්මනේ තැන් දෙකක
ඉතාමත් ආදරයෙන්
මටත් නොදැනෙන්න
මාව තරයේ වැලද ගෙන රැකපු අපුරුව!
වෙනස්ම භූමී දෙකක්!
නිහඩ එකම යාඥාවක්!
ආදරයත් කරුණාවත් මුසුව
දැඩි ප්රාර්ථනාවන් ඇතිව
නොකඩවා දෑස් දල්වාගෙන
බලාගෙන සිටි මගේ ඒ අවිනිශ්චිත ගමන
හැම මොහොතක්ම, හැම තත්පරයක්ම
මම ගුවනින් ගමන් කල
මාත් සමගම ආදරයෙන් නිහඩව
ගමන් කල අපුරුව
මම ගෙදර එනතුරු.
කවිය බලන්න
ගතු.....!
ඉර ගෙන ආව ඉර ගිරවිය කෝ ලොවට..!
සඳ ගෙන දුන්න සඳ සාවිය ගොස්
දුරට..!
පහන් කණු යටට තරු එළිවැල් කුමට. .!
ඉතින් සැනසීම හිනැහීමෙන්
හිතට....!
සොයුරු පෙමට ලියැවුනු කවි පද හින්ඳා...!
ඉතිරි සතුට මුතු පටකට ගෙන බැන්ඳා....!
හතුරු කම් නොකල හිතවත්කම් හින්ඳා..!
මිතුරු සිතින් යටිසිත හැඬුවද
මන්දා...!
වනේ වන මලට පාටක්
නැතිදාට..!
පිනේ මහිම දී සුවඳයි
හැමදාට...!
සෙනේ ගඟුල හැපෙමින් සුළි නැගුවාට..!
විනේ කෙටු මතකය,දුක
ඇතිදාට...!
පහන් තරුව පායන අළුයම්
කාලේ...!
වහන් තිමිර සළු සඳ කොමළිගෙ සේලේ.. !
සිහින් මද පවන ගත දැවටෙන ආලේ..!
ගිහින් නොඑන ලෙස නෑවිත් ගිය තාලේ...!
ඈත දුරු රටක හද ගැබ
උණුසුම්ය.. !
සීත හැඟුම් දී හඬවන
රිදවුම්ය....!
නීල පීත හීනෙක හිත
සැනසුම්ය...!
රෑට නිදි නොලද තනි හිත
වැනසුම්ය...!
2025.03.28
කවිය බලන්න
The War Inside me!
Dreaming of fallen petals in spring time
Turning into bleeding little heads thrown in war
Thinking of the migrating birds covering the bright sky
Turning into drones missiles fighting the war
Controlling the whistling kettle on the fire now
Turninng into sirens signals warning public in war
Planning to see the smiling faces of grandkids
A dream now as no wings to fly across the war,
Sitting alone watching the gulf on screen,
A routine, adding days to this war
Going through the air space in dark clouds,
My cup of tea, yet insipid so far,
Harsh tunes to my ears now
Trump, Ali K, Nethanyahu in war
Ruins, bodies decorating mind,
With brush dipped in tears of war
Passing days with fear and sadness
To all, not for creators of war
"Everything changes" activated
Slowly, even to this destructing war
Leaders started pretence game
No option to accept defeat of war
Air space gray becoming clearer
When cash flow mattered to all
Suddenly a message unexpected reversed my mood so fast
My eye sight weak or can I not read
My question, not a farse
Email arrived with the same news
Inviting me to fly through the war
Its a change for good or bad
I must take it, was my thought.
"Your flight advanced get ready"
Reading with heart beating fast
Oh no time to get the best for my dears
My friends sincere living apart,
Sitting through sky in plane next day
Counting the hours go not so fast,
Felt warmth of two wet faces on arrival
Hugging me, WAS THERE A WAR?
කවිය බලන්න
වැසි මතක
කැලිෆෝනියා බිමේ මහ විසල් අහස යට
වැසි වසී ඉවරයක් නැතුව දින දෙකක සිට
ඉර එළිය නැතුව මේ හිම මිදෙන සීතලට
මතක් වේ නෑව හැටි දාඩියෙන් උණුසුමට
ටිරි ටිරිං ටිරි ටිරිං පීලිවල දිය ඇදේ
දොර ඇරිය විට සීත හිරිකඩින් ගත රිදේ
ඇවිද යන්නට බැරුව පාදවල හිරි ඇදේ
දැන් ඉතින් ඇති වැස්ස නැවැත්තුව හොත් හොඳේ
තෙත බරිත පොළොව මත වැටෙන වැහි බිඳුවලට
ඉඩ නැතුව ගලාගෙන ඇදෙන දියවැල්වලට
දෝරෙ ගල ගලා ඇදි ඇදී යන ගං දියට
වැස්ස නව පණක් දී තියේ ගහ කොළ වලට
හිතෙන් තෙත බරිත වී ලක් පොළොව වෙත දුවමි
පීලි යට දිය නෑව හැටි මතකයට ගනිමි
පයින් ඇවිදගෙන ගිය මාවතක හිට ගනිමි
මඩ වතුර ඇඟට විදි රිය සකක හඬ අසමි
2026 පෙබරවාරි 18 දින
කැලිෆෝනියාවේ දීය.
Photo Credit; Mark Tenn
කවිය බලන්න
මම මටම
අඳුරු මූසල රැයක ඇවිද යන කල තනිව
මිතුරු වූ නිහඬ බව රැඳුණි ළඟ නිරතුරුව
රුදුරු බැව් දැන දැනත් යන්න බිය සැක නැතුව
ඉතුරු වුණු යමක් විය නොපෙනි මා හද සතුව
මග ඇරුණි බිම වැටුණි වැරදි විය ඉඳ හිටක
ගොඩ නැගුණ ලොව බිඳුණි ගසනු පෙර පිය ඇසක
ඇහිඳ ඒ හැම කැබලි තබා යළි එක පෙළක
හදන හැටි හදවතම තිබුණි මතුළම කොණක
ළඟම අය විදින කල විෂ පෙවූ ඊතලය
එකම එක වදනකින් ඉරෙන මුත් ජීවිතය
කිසිම ලෙස නිවනු බැරි පැමිණියද මාරුතය
මටම යළි පණ පිඹින පහන නිති මා සතුය
කවිය බලන්න
දුටුවත් රුව වගේ පත්තිණි..
දුටුවත් රුව වගේ පත්තිණි..
වරද දුටු සැණින් කාලි යක්ෂණි..
ඉවසීම රත් වී ගලන දවසට..
සොහොන් ගැබ මැද කාලි රංගණි!
සිනහවෙන් මුව වසන පත්තිණි..
ගින්දරින් ලොව දවන කාලි රුක්මණී..
ඉවසීම තිතක් වුණ සැණින්..
සොහොන් බිමක රඟන කාලි භෛරවී !
බැලුවොත් සුවඳ මල් පත්තිණි..
කැපුවොත් ලේ පිපාසිත යක්ෂණි..
වැන්ද පින්බිම නපුර දුටුවිට ..
අළු කරන්නට උපන් සොහොන් කාලි යක්ෂණි..
පත්තිණි රුවට පෙනෙනා..
වරදට කාලි උපදිනා...
ඉවසීම නිමවූදා..
රගයි කාලි යක්ෂණි...
මුදිතා ඩයස්
කොට්ටාව
කවිය බලන්න
සැරසෙන හැටි රැයකට...
මෝදු වෙවී හඳ වටකුරු වෙන කොට
පාට රිදී තරු සැඟවෙයි හනිකට
සේල වළා සළු ඔතමින් බඳ වට
ඈත කඳුත් සැරසෙන හැටි රැයකට!
සීත සුළං රැලි නැලවෙන තනුවට
කෝල වෙවී තුරු ගොමු සෙලවෙන විට
රෑට පිපෙන සේපාලික කැකුලට
බෝම හිතයි බඳ ලෙලවන නැටුමට
දෑල තෙමා යන දොල දිය දහරට
පාට එවන සඳවත අහසේ සිට
කෑලි කඩී වතුරේ යට ගිලුනට
තාම හිනාවෙන හැටි නම් මොනවට
ගීත කොවුල් නද නිදි ගත් අතරට
රෑසි හඬින් මිහිරක් දෙයි සවනට
රූප ගොඩක් මැවුනත් සිතුවිලි වට
හීන ඇවිත් වැතිරෙයි මගෙ නෙතු යට
කවිය බලන්න
ප්රේමණීයම අහස හැරදා___!!
සිරිත් පරිදිම දකුණු භාරත
රටෙන් ආ වෙමි මෙපුරට
හිතක් නොතිබිණි එදා මා ළඟ
ගින්න අවුලනු උඩරට
ශෛල බැමි පමණකි තිබුණේ
,තුන් යමේ මගෙ තනියට
ගතේ දැවටුණු සුළං රැල්ලක්
හමුවුණේ මට එතොකොට……!!
වාසලේ දොර ඇරෙන ගානේ
කර පොවා කවුළුවෙ දොරෙන්
කීවරක් දවසකට බැලුවද
දැං එයිද සෙනෙහස අරන්
තුරඟ පිට නැඟ පවන විනිවිද
පැමිණියේ නැති දා ඉතිං
වදනකින් පිට කරනු බැරි තැන
ඉකිබිදුවෙ කාටත් හොරෙන්......!!
බොකුටු රැලි රැලි කැරලි හිසකෙස්
ඇඟිලි තුඩු අඟ දැවටුණ
විටෙක හදමත ලියූ කවිකම් තිබුණි
මුවඟින් තෙපලුණ
සරා සද සේ වසන්තය ළඟ අහස්
කුස තුළ සැඟවුණ
නුඹම කවියකි, නුඹට කවියකි මා
වෙන කෙකුගෙ ළඟ ලියවුණ.....!!
එදා අවසන් ගමන් යද්දී රක්ත
මල් දම ගෙලේ පලදා
දුටුවෙ නැතිවද වැටුණු කදුලැලි
මගේ දෑසින් සමිදු දළදා
අතීතය සිදුවෙලා ඉවරයි; අසම්මත
තැන් පොලොවෙ වළදා
කදුලකින් තිත තියා නික්මෙමු
ප්රේමණීයම අහස හැරදා……!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
කවිය බලන්න
සිඳු හා වෙරළ
සිඳු අනඟ පෙමින
සිඹ ලවැලි උවන
කොඳුරමින සවන
නුරා ගී මත් සරින් මුමුණ
පිපාසිත ලවන
නොයිවසුම් ලෙසින
මත් රළින සැළෙන
පුළින තල සඳ දියෙන් පෙඟෙන
සඳ කත් මිණි එලි
පෙන කැටිති දුහුලි
ඉඟ නෙරිය බැබලි
කිඳුරඟන බඳු පෙමින් ඇළලි
මුතු පර ලැම හස
විඳි අනත පහස
හැඟුම් ලෙහි රහස
කලඹවන සිත් දැහන් අහස
රළ පෙරළි අතර
පවන කර සුසර
නැඟෙන හඬ මිහිර
ගෙනෙයි තුන් සිත නිවන මතුර
Photo Credit; Royce Fonseca
කවිය බලන්න
විශ්රාමික
කුරුලු තුඩක මේ තරමට
ගී ඇති බව කවුද දන්නෙ
මලින් ඔටුනු ලා තුරු හිස්
මා පිළිගන්නට වගෙයිනෙ
හීන් සැරේ සුළඟ ඇවිත්
අලුත් හුස්ම අහුරු දෙන්නෙ
මෙතුවක් නුදුටුව අසිරිය
මගෙ ගේ වට කවුද මැවුවෙ...
(උදේ රැයින් දොර ඇරගෙන පිට වෙනවා
හැන්දෑවට දොර වහගෙන ගෙට එනවා
සති අන්තෙට කොසු ඉදලේ හම යනවා
තිස් වසරක චක්කරයක් නිම කෙරුවා)
දොරකඩටම ඉර ඇවිදින්
හිස අතගා සුබ පතන්නෙ
මට මා හා පිළිසඳරට
මුළු ගෙදරම ඉඩ හැරෙන්නෙ
නොකියවු පොත් එක එක
හෙමිහිට මා ළග ඇස් අරින්නෙ
මගෙ තනියට- මගෙ හිත යට
කවි කැකුළක් පණ ගැහෙන්නෙ...
කවිය බලන්න
සිරිපාල උන්නැහැ කී කතාව
ඇඳි පුටු දෙකක වේවැල් වියන්නට
පය අද්දමින් ගෙට ආ සිරිපාල උන්නැහැට
කන්නට කියා රසකැවිලි කීපයක්ද දී
මා මඳ වෙලාවකින් පැමිණ කතා කලෙමි
"මේ වගේ වැඩ හදිස්සියට කරල බැහැ
පොඩි එවුන් දෙන්න මතක් වුන හින්දා
මට දීපු පැනිරහ ජාති නම් කෑවෙ නැහැ
ඒවා ගෙදර අරන් ගියාට කමක් නැද්ද"
×××××××
මතට ඇබ්බැහි වුන තම බඩපිස්සා
දුම්රියක ගැටුන පුවතක් සඳහන් කර -
අසූ නවය අවදියෙදි වෙඩි වැදී පය බිඳුනු
පන්ති පහට ගොස් ඇති මොහු නිහඬ වේ
සුනාමි දළ රළට යට වුනු තම නිවස
යන්තම් යළි අටවගෙන ඇති සිරිපාලට
හිටි හැටියේ අතුරුදන්ව යන ලේලිය
එච්චර හරි නැති වදකාර යකින්නකි
"වයස අට- දහය පාසැල් යන මුණුපුරන්
අන්තිමට බාරගන්න සිද්ද වුනෙත් මට ...
හදා ගන්නට කියා එක එකා ඉල්ලුවත්
පිට දීල උන්ව - මට නිදාගන්න බැරි වේවි"
17.03.2026
කවිය බලන්න
මිසයිල හා Petrodollar
හිරු කැබලි කඩාගෙන
බිම පනින
රාත්රියෙ අහස....,
සඳුත් ගිනිගෙන දැවෙන කල
පුතුනි...,
නොසොයන් සිසිලස
වෙළෙන් මා ළය මත.......
සීතලම සීතල
කඳුලු බිඳුවක් ඇනී
පපු කුහර
රිඳුම් දෙයි..තැවෙයි..වැළපෙයි
සුසුමකින් සුසුමකට
කොහෙන් හෝ තරුවක් දුව ඇවිත්
වැටුනොතින් පෙරමගට
බිය වේවි....,
තව තවත් ඔය පුංචි ඇස්දෙක
වසාගෙන සැනසියන්
අපි අපි ළඟ....
කියාදුන් කතාවේ
අවසන අසන්නත් පෙර සැඟවුන
මිණිකිකිණි හිනා හඬ
ඈ සුවඳමයි
තවමත් සිනිඳු වුවනත.........
කුරිරු ගිනිදැල් නිවුනම
අවදි වුනොතින් නෙතුපිය
නිල්පාට ඈත කෙළවර
නිවි නිවී දිලිහෙන
අම්මමයි ඒ තනියම
හැඬු කඳුලු පිණිමත
පෙන්නනවා...සත්තයි එදිනට
මේ මොහොත
මේ පුංචි ඉසිඹුව
පමණි උරුමය
එතෙක්...
මට......නුඹට.......
කවිය බලන්න
සිසිර සිරි
සිසිරේ අරඹුමත් සමග
පුංචි පුංචි මල් තුහින වලින්
පරිසරය හැඩවෙලා
පේන තෙක්මානයේ නිල්ලක් නම්
නැතිව ගානයි
සුදෝසුදු හිම වලින්
වැසිලා හැමතැනම
මීට වැඩි සතුටක්
තව කොහින්ද පොඩ්ඩන්ට
හිම මිනිස්සු හදන්න
බිම පෙරලන්න වැඩ ගොඩයි
වැඩිහිටියන්ට නම් මේක කරදරයක්
ජීවිතෙත් අන්න ඒ වගේමයි
සුළු සුළු කරදර සුන්දරයි
ඒවා එකට එකතුවුනාම හරි බරයි
දරාගන්න බැරි තරමට බරයි
ඕක්ලන්ඩ්
3/24/2026
Photo Credit Hanna Laza
කවිය බලන්න
ආදරේ ඡායාව
අපි හඳේ මායාව යට
ආදරේ ඡායාව අත පත
ගාපු ජෝඩුවක්
ඒ කාලේ එයා
දර්ශනය හදාරන්න
කැමති මිනිහෙක්
මං කාගේ හරි දර්ශනයකට
අනුගත වෙන්න කැමති
කෙල්ලෙක්
මට දාහතයි
එයාට තිස් හතයි
වයස ඉලක්කමක් විතරයි
ආදරේට උඩින් කසාදෙ
වැට පැන්නා
දරු මල්ලො ලැබුණම
හඳ නිකම්ම මායාවක් වුණා
ආදරේ එහෙමම
ඡායාවක් උනා
මම කාලයට කලින්
වයසට ගියා
එයා වයස එක්ක එතැනම
නතර උනා
දරුවො එක්ක මම
කරට කර එක පිම්මේ දිව්වා
එයා නතර වෙවී
හැංගිලා වෙස් බැන්දා
පුරුද්දට වැරදි කරනවද
වැරැද්ද පුරුද්දක් වෙනවද
කාට තේරෙනවද
ඔය හරස් පද
අලු පාටට හැරෙන කෙස්
මං සුදු වෙන්න ඇරියා
හැට පනින කොට
ආයෙත් හඳ පේන්න
පටන් ගනී ළඟටම
හොයා ගෙන ඒවි ඡායාව
අරං ආදරේ මාත්රාව
හිත හිතා මම
එළියේ කාමරයට
ඕං අලුතින් ඇඳක් දැම්මා....
අපි හඳේ මායාව යට
ආදරේ ඡායාව අත පත
ගාපු ජෝඩුවක් ....
කවිය බලන්න
මිතුරෙක් / මිතුරියක් අවැසිමයි
මව්පිය සොයුරියන් සොයුරන් හැරුණුවිට
ගුරු දෙවිවරුන් වැඩිහිටියන් හැරුණුවිට
හිතවත් අසල්වැසි නෑයන් හැරුණුවිට
මිතුරෙක් මිතුරියක් අවැසියි ඔබට මට
රහසක් ඇතිවිටදි කීමට සැක නැතුව
සහයක් ලබාගන්නට නම් බිය නැතුව
යහපත් දෙයක් සිදු කරනට දිරි ඇතුව
මිතුරෙකු අවැසි වෙයි සිටිනා බොරු නැතුව
ගමනක් යන්න ළඟ හෝ දුර සතුට පතා
ඇඳුමක් ගන්න නොම අසමින් විවිධ කතා
ලියුමක් දෙන්න ඇතිවිට ප්රේමයක් පතා
මිතුරෙක් සිටියොතින් කදිමයි ළඟින් ඉතා
පවුලේ අයකුහට හෝ තමහට යෙදුණු
යම් කාරියක් සඳහා මුදලින් බැඳුණු
සපයා ගන්න එමුදල් වෙහෙසී මැරුණු
සිටියද කෙනෙක් යහපත් මිතුරකු හැරුණු
විසඳා ගත නොහැකි ගැටළුවකට මැදිවී
සිටිනා විටදි දුක ඉවසා ගනු බැරිවී
කිසිවකු පිහිට වෙන්නට නැතිවම තනිවී
ඇතිවිට ඉන්නෙ මිතුරකු පමණයි ළංවී
2026 . 03 . 29
කවිය බලන්න
නවතනු යුද්ධය..............
හඬන විට ලොව බොහෝ මිනිසුන්
දුකින් හා වේ දනාවෙන්
කුමන සතුටද ළතෙත් ඇත්තන්
තුළ නැඟෙයි කල්පනාවන්
නසන වියරුව මිනිස් දන තුළ
නැඟෙන රුදු වේදනාවන්
කුමන සතුටද දිනුම ලැබුවද
හදවතේ වෙද සිනාවන්.
රුදුරු අවි ගෙන වියරු විලසින්
නසද්දී අසරණ දනා
සොඳුරු ලෙස පිපි සුවඳ වත් මල්
ලොවට නැතිවම පර වුනා
ගලන ගඟුලැල් කුමක් කරනද
අපිරිසිදු වී මඬ වුනා
ලේ දහර මිහි මතට පතිතව
මිනිස් දහමම කෙළෙසුනා.
නපුරු සිත් ඇති වියරු මිනිසුන්
කෙලෙසදෝ ලොව රැඳෙන්නේ
සොබා දම් මෑණියගෙ අසිරිය
නැතිද ඔවුනට පෙනෙන්නේ
මිනිස් දම් වනසලා යුද වැද
කවුරුදෝ ලොව දිනන්නේ
ගලන රුහිරය මතින් කෙලෙසද
ලෝකයක් ගොඩ නැඟෙන්නේ.
කවිය බලන්න
After Half a Century
Half a century has passed
Since my North Star faded in to the night
In that sudden dark, I felt the world dissolve
And my laughter died in the shadow of his absence
I see that my joy was with him
A gift sustained by his tireless hands
He offered the world to me
A harvest of Love and every earthly need
Wrapped in a warmth,I took for granted
But,through the lense of fifty years
The clarity is bittersweet...
I see the depth of...
His sacrifice
And
The shadow of...
My selfishness...
Photo Credit Dương Hữu
කවිය බලන්න
මරණ මංචකයේ සිට ඇයට
මියැදෙන්න හරි ළඟයි මම දැන්
නුඹ ඒවි මා බලන්න
මට නොදුන් තව හාදු ළඟ ඇති
එකක් නළලේ තබන්න
ඉවසන්න මට පුරුදු කෙරුවේ
නුඹයි දිවියම දකින්න
එනකම්ම මම නොයා ඉන්නම්
මට ඕනෙ එය විඳින්න
පවසන්න තව වදන් ඇත්නම්
එයත් රහසෙම කියන්න
විමසන්න යම් දෙයක් වේ නම්
නොසඟවා එය අසන්න
වදනකට එක සිනහවකට හැකි
සිතක් සුවපත් කරන්න
වාරු නොමැතිව සයනගත කය
නැවත දෙපයින් තබන්න
කවිය බලන්න
මගේ දේ මට දෙන්න
නිදි කිරයි අඩ අඳුර සල්ලාල අහස යට
විදුලි පන්දම ගසයි සඳ එළිය
කණමැඳිරි තරු, කදෝපැණි හැන්දෑව
අකල් වැසි ඇද හැළෙන බොඳ හීන
අලුත් ළා දලු ඇදෙන කේඬෑරි කටු ඉපල
මලුත් පූදාවි නෑ සැකක් ගඳ වුව සුවඳ
කියවගෙන කියවගෙන ගියේ නොනවත්වාම
ඇස් කුහර රිදුම් දුන් අකුරු නැති පෙම් හසුන
ගලිවරයො ඉත්දි ලිලිපුට්ටො මොන එකකටද
හැබැයි ලිලිපුට්ටො නැති ගලිවරයෝ හිඳීවිද
යා දෙකය නොරත රත පෑහෙන්නෙ නෑ තමයි
මහමගට ඇද දමයි ගෙදර ඇවිළෙන ගින්න
ගල් කුළක මල් පිපෙන් නෑ ඒක නම් ඇත්ත
හිල් කූඩෙකින් ළිඳෙන් වතුර අදිනව බොරුය
පල් වෙච්ච නරා වළ ගඳ ගහනවා තමයි
වල් අලින් කෙවිටකින් පුළුවන්ද පන්නන්න
අමාවක් කියා විස කුසලානෙ මුවට ගෙන
බොන්නෙ හුස්මක් කටක් නොගෙන එක හුස්මටම
මහත්වරු නොවන මුත් මහතුනේ අහගන්න
ඔබේ දේ ගත්ත නම් මගේ දේ මට දෙන්න
කවිය බලන්න
පණ සේම හිඳින්නම්.......
නොදන්නා රහස් කැලතක්
පතුලෙ හංගා
පහල මිස උඩු අතට
ගැලුවෙ නෑ ගංගා
නිම් නැති සෙනෙහෙක
අරුම පපුතුරේ රන්දා
කල්පයක් තරම් කල්
මග බලන් උන්නා..
කාලයේ මාරුතය
නිරතුරුව හැමුවා
ජීවිතේ රසෝඝය
හිත පුරා ගැලුවා
මාලිමාවක කටුව සේ
උතුර බලනා
හිත බැඳුණු හිතක් ලඟ
සෙනෙහසින් රැඳුනා..
තිමිර සළු ඉරාගෙන
උණුසුමක් ගෙනෙනා
ඉන්ද්රඛීලයක් ඇත
ආදරය කියනා
සිසිර තාරක නින්දකින්
සිතක් පුබුදා
වසත් සම ප්රහර්ෂයකින්
දිවිය තවනා..
බැල්මකින්, වදනකින්
ඇඟිලි තුඩකින් පවා
ගොඩදැමිය හැක ප්රේමයේ
ඉල්ලමක් මවා
අත හැරුනු දාක වුව
මුව සිනා තවරනා
ඉනාවක් සේම ඇසුරකි
හිතක් ඉපිලෙනා..
සාගරය පරයනා
ආලයක් වපුරලා
ලද සියලු අස්වැන්න
ඔබ වෙතම පවරලා
මහමරක් තරම් සතුටක්
හදවතේ දරා
පණ සේම හිඳින්නම්
හිත ලඟින් දිවි තුරා..
Photo Credit: Al Elmes
කවිය බලන්න
කොවුල් හඬටත් කිවු ආර්
කොහාටත් දගලන්න
නැහැනෙ දැන් ඩීසල්
සද්දයක් නෑ ඉතින්
තෙල් බෙදන පෝලිමේ
මිනිහෙකුගෙ උරහිසේ
නිදා වැටෙමින් ඉන්න
කොවුලෙක් දැකපු මිනිහෙක්
ලිව්වාලු කවියක්
මෙන්න මේ විදිහට
දැන් කොවුල් හඬටත්
ඩීසල් හිඟය දැනිලා
සොයමින් රෑ දවල්
පෝලිමේ ඩීසල්
නිදිකිරා වැටෙමින්
ගෙවයි කාලය දැන්
කොවුල් බිජු පුපුරන්න
සිංහල දෙමල අවුරුද්දෙ
ඉඩ කඩක් නැති නිසා
කෙවිලියන් කූඩු වල
කොවුලො ටික පෝලිමේ
ඒ හින්දා දැන් ඉතින්
කොවුල් හඬ ඇසෙන්නෙත්
කිවු ආර් ක්රමයකට
කවිය බලන්න
සොයනු ළබැඳිනි මගේ මියුළැසි
නිලුපුලක් හිනැහුණා මා හට
ඇගෙ නුවන් කොහේදෝ අසලා
අඩ සඳක් මඳහසින් මා වෙත
ඒ සිනිඳු නළල සිහි කරවා.
මේඝයක් මා දැකද හෙමිහිට
ඈ නීල කෙහෙ වැටිය විමසා
තඹරනක් බලාහුණි මා දෙස
ඇගේ වත දකින දින අසලා.
දුකෙන් හෙලු බැල්මක නා දල්ල
සෙවුම් ඇගෙ දෙතොල ගැන තිබුණා
සිඳුවරක් ඉඟි කරයි මා දැක
ඇගෙ දසන් මට දසුන් මවලා.
විල් තිසරු ඔච්චමින් මොකදැයි
ඇගෙ පීන පයෝධර විමසා
මට ලාවි අනඟ සැව් ඉඟි බිඟි
දෙබැම ගැන ඇගෙ මගෙන් අසලා.
කොවුල් නද අසන සැටි දසතින්
ඇගෙ මියුරු වචන කෝ කියලා
තුරු ලතා විමසමින් මා දෙස
ඇගෙ ලෙළෙන දෑත කෝ පවසා.
ඇගෙ රුවම විමසමින් සැමදෙන
උන්ගෙන්ම යළිදු මම ඇසුවා
සුපෙම්බරි මගෙ ලඟින් කොතැනට
කැඳවගෙන ගියේදැයි කියලා.
Photo Credit: Nilanka Kariyawasam
කවිය බලන්න
රිදුම
ඔබේ ලියන මේස ලාච්චුව
ඉබි යතුරු දා සුරකින
සඟවා සිටී
රහස
තිස් වසරක්ම මගේ හිත රිදවන
ගැහැනියකගේ පිංතූරයක්
ලියුම් මිටියක්
වලල්ලක්
මොකක් හෝ
යාවත්කාලීන වන මතකයක්
තිබිය හැක සිකුරටම
හත් දවසෙ දානයෙන් පසුව
ඔබ අප හැර ගිය
ඇර බැලූවෙමි කඩිනමින් ලාච්චුව
බොහෝ කල් හිමි කම ඇවිරුණ
ලියූ කවි කෙටි කතා
පිටු ගොඩක යටම
කුඩා විල්ලූද පෙට්ටියක
හමූවූ හෝඩුවාවකි රිදුම
අප පෙම් කල කාලයේ
සයුරු වෙරළක සැඳෑවක
අතුරුදන්වූ තෝඩුවකි මගෙම
කවිය බලන්න
සඳවත හා මම
ලොවම නිසසල සොඳුරු යාමෙක
තාරකා මල් පිපෙන මොහොතක
ජීවිතේ ලද අත්දැකීමක්
සරා සඳ මඬළින් පෙනේ
මුවෙන් මුව ගා අතින් අත ගෙන
තිර පැතුම් පැතු හිතැතියෝ
මා සිනාසෙන සතුටු මොහොතක
සතුටු වූවෝ පා සිනා
පසු දිනෙක මා පැතුම් සුන් වී
හැඬූවෙමි ඉකි බිඳිමිනා
නිහඬ බව දැන් දෙනෙත් හැරි විට
හැඬුවෙ මා පමණකි එදා
දිනෙක තරු පිරිවැරූ සඳවති
නැවත තනි වූ සඳවතී
දිනෙක හද බැඳි අය සමග මා
යළිදු තනි මා පමණකි
ලොවේ එක බඳු දෙදෙනෙකි
ඒ මෙමා හා සඳවතී
10/03/2026
කවිය බලන්න
වියොව
කතරත් අයැදී වැසි පොදක්
ලතාවක් අයැදි වෙළෙන්නට ගසක්
සිතූවක් රැගෙන ඒ කප්තුරක්
ඒත් කිසිවක් නොයදී ගැහැණියක්
වෙණ වැයුම මිහිරි ද ඇසුවා ගදඹ
සැලුවා පමණි ඈ යන්තමට නිතඹ
නොසැලේ දැහැන් බිඳ කුමරි පා සළඹ
පරවුනිද කාටවත් නොදුන් මල් කළඹ
සිත මිස කය නැති බඹ ලොවක්
නොදනී සෙනෙහස යනු කුමක්
රිදුම් පිරිමදින වුන් මහ ගොඩක්
ප්රේමය මගහැරීමද සුන්දර පෙමක්
නරුම ළඳ යයි නමක් පටබැඳුනි
ලොවට ඈ වටහගනු බැරිවුනි
කවිපොත ඉකිබිඳින හඩ ඇසුනි
හුදෙකලා වී කොහේ සැඟවුනි
කවිය බලන්න
නිමක් නැති සිතුවිලි
නිමක් නැති සිතුවිලි
ලෙසිනි සයුරක රැළි
කිමද මේ කැළඹිලි
මම මගෙන් මොහොතකට විමසමි
නෙත උපන් කඳුලැලි
පිසදමන කල අතැගිලි
හිත මගේ සියුමැලි
නිසාදෝ මම හිතෙන් විමසමි......
ගිරි ශිඛර ළග දිය ඇලි
පෙණ කැටිති විහිදුවා දිලි දිලි
වැටෙන සේ සැලී සැලී
මම මගේ හිත අසල සැනසෙමි..
Photo Credit Silas Baisch
කවිය බලන්න
වසත් කල නිම වෙලා
මගේ කැඩපත හරිම නපුරුයි
පෙනෙන දසුනත් වියැකිලා …
එකින් එක ගලවන්න බැරි ලෙස
ඉදුණු කෙස් ගොඩ වැඩි වෙලා …
මටම සරදම් කරන තරමට
මගේ රූපය වැහැරිලා...
හරිම පුදුමයි නොසිතු විදිහට
වසත් කාලය නිම වෙලා...
පනහ පැනලා කියලා දැනුණත්
තවම තරුණයි සිතෙනවා…
නොයා වයසට ඉන්න හැකි නම්
මගේ කැඩපත බිඳිනවා...
සාන්ත මරියා සිද්ධස්ථානය
මහනුවර
කවිය බලන්න
මල්වර නැකතින් පරව ගිය මනිෂා
රූපෙක මතක වත මනිෂා කොයිරාල
මෑතක මැඳුරෙ පාසැල් දැරියකි බාල
දාරක සෙණේ මතුකල මඩිමින් කෝල
පූරක මමයි,දුටුවෙමි රංඟන මාල
අහසට නගින මන්ඳිර වට මඩ වගුරු
පොළවට බරැති වාහන වීදුරු අඳුරු
සසරට බැදුන සිටුවරු නමගිය මසුරු
දවසට පස්වරක් දෙවියන් වෙත නැඹුරු
මැඳුරක එවන් තව මහලක් මුල පිරිය
කමතක ඉඩකි හිස් පියසම කෙළි පිටිය
සවසක දිටිමි දැරියක පෑ ඉඟිබිඟිය
සසරක පුරුදු රැඟුමන් මා නෙත් තෙමිය
ලෙලවා වටොර විටකදි ඈ රඟන්නී
සොලවා දෙවුර ගෙල ඇලකර බලන්නී
සරුවාලයක් විනිවිද රුව දිලෙන්නී
සොලවා මසිත ගුත්තිල කව ගොතන්නී
පෙර පාසැලට යන මගෙ පොඩි මිනිපිරිය
වෙර ගෙන අත් වැටට නරඹයි රඟ සිරිය
දුර සිට අත් වනයි පෙන්නා මුව පොඩිය
සුර දූතියෝ දෙදෙනෙක් මෙලෙසින් බැදිය
දවසින් දවස විකසිත වෙයි මුව තඹර
නිවසින් නික්ම යයි අත ලග ගුරු ගෙදර
සැණකින් දොර වැසේ මුලු ගෙදරම අඳුර
සිහිනෙන් නොවේ දෙපයින් වැඩියේ නපුර
නිවසේ සැදැල්ලේ හැන්දෑ වෙලාවට
දවසේ මතක ලියනෙමි හුරු ලතාවට
රහසේ දුටුව රංඟන කවි කතාවට
දුකසේ තිතකි, අඳුරකි මුලු පලාතට
මුල්ලා කෙනෙක් එමඟේ යන ඉද හිටක
දල්ලා රතැස් ඇගෙ රැඟුමන් දැක දිනෙක
හොල්ලා උරිස් පෙන්නා පිටුවක් පොතක
බිල්ලා මවා කිව්වා මේ නම් පවක
සීයේ ඇයිද අක්කා දක්නට නැත්තේ
ආයේ මිනිපිරිය වැලපෙයි එලිපත්තේ
පායේ අවට විහගුනි රැදි එක අත්තේ
ගීයේ පදට අරගන් නීරස සත්තේ
ආවත් සැදෑකල මා ගෙයි සැදැල්ලට
ලීවත් හෑලි කොලවල පෙර පුරුද්දට
කෑවත් කාවෝ කවි පද නොම දකින්නට
තාමත් සොයමි මනිෂා සිත් නිවෙන්නට
24 / 03 / 2026
කවිය බලන්න
හිතිවිලි
දරු පැටවුන් ලඟ නැතිව හිත තනිවී හැඬුවාම
නිසරු වටපිට නිසසලව නොසැලී සැලුනාම
තුරු-ලතා සේ වෙලී නෙත ලඟ කිති කැවුනාම
තරු-අහස කලුවර නැත්තෙ ඇයි හිතුනා තාම
22/03/26
කවිය බලන්න
නැතුවත් ළඟ
සුමුදු යහන් සාදා තම උකුළ මත
කුමුදු පිපෙන යාමෙත් ඇහැරිලා හිත
සුසුදු ආදරේ කිරි කර පොවා ඇත
දැනුදු මවක මතකය තෙත් කරයි නෙත
නිසල නමුදු ගැඹුරයි සාගරේ පස
අසල ඉඳියි දුකකදි නම් විලස ඇස
කඳුළ සුසුම උහුලන සැප සතුට ලෙස
පතල වෙන කවුද මේ ලොව පියා මිස
තමන් සිටින තැනටත් ඉහළින් යන්න
හිතින් ගතින් හැම දේකට උර දෙන්න
ඉතින් වෙනත් කවුදෝ ඉන්නේ දන්න
මවුන් පියන් මිස නැතුවත් ළඟ ඉන්න
කවිය බලන්න
වැව අද්දර...
කෙහෙරැළි අවුස්සන මදනල උසට උසේ
මල් සරදම් කරයි පනිමින් මැදට හිසේ
උරුවම් බාන කෝලම් පැණි කුරුළු විසේ
මම නොබලනා මුත් සවනට හොඳට ඇසේ
දත් දෙක විළිස්සා ලේනා දුවන හැටී
නාඳුනනා විලස බළලෙක් ඉවුරෙ නිදී
කොරවක්කා එබෙන තාලය හිතට මදී
කේළම කියන්නට මින් රැළ ළඟක නැතී
යායට පිපුණු නිල් මානෙල් සුවඳ දැනේ
තොටුපළ, දිරාගිය ඔරුවක් දුරට පෙනේ
ගැට කිඹුලා එතැන තනියට රැඳෙන සෙනේ
ආරෝවක් හැඩයි පිළිහුඩු සිතක කොනේ
දාහය නිවා සීතල වැව් දිය මත්තේ
දියකෙළිනා කෙනෙක් ළඟපාතක නැත්තේ
අලුයම සොඳුරු හෝරාවේ වැව පැත්තේ
කවි සිතකට නිරාමිස සුවයකි ඇත්තේ
කවිය බලන්න
සිතේ වෙලුනු සළු ----------------------
ගතක ඇති විට එතී
පෙනෙයි සුමුදුව නිතී
මිලදි ගැනුමට සිතී
සිත තුටින් පිනවෙතී
පට හුයෙන් වියු සුමුදු
දකිමි ඒ සළු සිනිඳු
අතට ගෙන බැලු නමුදු
මිලට ගනු කෙලෙසකුදු
මෙතැනට නාවා නම්
සළු ද නොදුටුවා නම්
අත මිට තිබුනා නම්
දුකට පත් නොවෙමි මම්
කවිය බලන්න
කෙටි වූ දුර ගමන
මතකද හමුවී
දෙඩූ මුල් දවස
එදා .
යනෙන මහමඟ .
අවුලමින් මතකය
පිබිදෙයි හදවත
නංවා කඳුළු
නොඑන බව කියමින්
අතීතය.
බැඳුණු ආදරය
කලා වෙනසක්
නොහික්මුනකම
ඔබගේම.
යමුයි කියු
දුර ගමන
කෙටි වුනාද
නිසා ඔබගේ
බැඳුණ පැරණි මිතුකම්.
වියවුල් වූ මනස
නැහැ වුණේ සුව
සදා ගින්නේ දැවී
කරයි ජීවිතය වෙනස්
නොපෙනෙන දිසාවට
Photo Credit: Jason Leung
කවිය බලන්න
ගජගා වැලපිල්ල
ගතින් ඇවිද යන මිහිමත ලොකුම සතා
වෙමින් හිඳිමු මහ වන මැද දිවිය පතා
සොවින් කියමි මේ දුක කවි විලස ගොතා
ඉතින් අසනු ගජ කුලයේ කඳුළු කතා
කරඬුව උර දරා මා පිය නගන සඳ
අබිමුව වැඳ වැටී නමදින දෙඅත බැඳ
නසනුව කීම අහෝ වන මැද දෙදල සිඳ
මරුමුව හෙළා දල උගුලා කුළල බිඳ
අන්දා මගෙ ගතට විල්ලුද රුවැති ඇඳුම්
රන්දා මිණි කරඬු උරමත සදා උතුම්
කැන්දා පෙරහරේ යන විට වඳින වැඳුම්
මන්දා වෙන්නේ ඇයි අමතක දනට උතුම්
රුපුන් සමග යුදයට වන් රජුන් එදා
තෙදින් රණ බිමට ගෙන ගිය රැහැන් මුදා
බැවින් පොරණ මිනිසුන් කළ ගුණය විදා
රුවින් ගල්කුලෙක නෙළුවේ බැතින් පුදා
පෙනුමින් විසල් මුත් බඳ මහ කුළක් ලෙස
හැඟුමින් නිඹුල් වෙමු අප මනුසතට යස
පෙරමෙන් හිඳිමු අපි මේ හෙළ දෙරණ වැස
සටනින් ජයක් වෙද දෙපසම මියෙනු මිස
කවිය බලන්න
නිබ්බදාව
ඇලී ගැටෙනා ලොවක
නිවී යන්නට හැකි
නෙතු සඟලක්
අහම්බෙන් විත්
මවයි සළරුවක්
පෙර සුවඳ දෙවමින්
නොතිර ලොව සැම දුකම ය
විරාගි සිත කෙඳිරුවා සවනට
වීතරාගි වන්නට මට
කමටහනක් වනු මැන සසරම
අනාත්ම වූ සසරේ
කුමට බැඳෙනුද පෙර සේ
මා මටත් අහිමි කළ
වෙනස්වන සිත් එක්ක
කෝ ගමන්නන්තයක්
ගලා යන දිය එකම තැන
දෙවරක් නොරඳන සේම
නැවත ඒමක් නැති
ප්රිය විප්පයෝගය දුකක් වුව
හඟිමි නිරාමිස සුවයක්
යථා රූ අස සළරූ නිවී යයි පෙර
නොගැටටෙමි නොඇලෙමි
සසරම දුකක්මැයි හැඳින ගමි
උපේක්ෂාවෙන් අත් විඳිමි
සැනහී නිවෙමි
2026.01.11
Photo Credit Taiyou
කවිය බලන්න
දරා දසමස.....
දරා දසමස ගෙවා අහවර
මා සුරත රැඳි මැණික අගනා
නිරාමිස පෙම ගලා හදවත
ලේ කඳුළ ළය මඬල පිරුණා
පෙරා අම බිඳු හොවා උකුලත
රෑ දවල නුඹ දෙතොල රඳනා
පුරා සඳ විය අපේ ගෙපැලට
සාගරය සම සෙනෙහෙ විඳිනා....
පැතුම සපුරන් සසර තිළිණය
මගේ දෝතට තුරුළු කරගෙන
මුව'ග හසරැල් නිබඳ සැරසුනි
පුතේ ලෝකය උරුම විලසින
දෙනෙත සමවන් නුඹව සිඹ සිඹ
අනේ මේ හිස කිරුළ පළඳින
විපුල ගුණයෙන් දිනක මිහිමත
දිනේවා නැණ සුවඳ විහිදෙන....
ගලේවෙල
කවිය බලන්න
අමිල හද ගැබ
ලියා නිමකල නොහැකි පද වැල්
කෙලෙස ලියලා නිම කරන්නේ..
ගයා නිමකල නොහැකි ගී පද
වලින් ඔබෙ ගුණ ගයා ලන්නේ..
ඔබ වතේ රැදි සදා සුවදින්
කෙළෙසකද මා දුරස් වන්නේ..
සදා නොමැකෙන සිතුවමක් මගෙ
හදවතේ සිතුවම් කරන්නේ..
දහසකුත් දුක් විද දරාගෙන මෙලොව මා හැඩි දැඩි කරන්නේ ...
උතුම් මිනිසකු කරන්නට මා, නොගත් වෙහෙසක් ලොව නොවන්නේ ...
හදවතේ රැදි දයා කරුණා ගුණය මේ ලොවපතුරවන්නේ...
දෙවි ලොවේ දෙවි දුවක වාගේ කියා මා හට පසක් වන්නේ...
කුසට අහරක් නොලැබුනත් තම දරුවනට එය සගවගන්නේ..
ලොව උතුම් ලද කියා ඔබ ගැන ලොවක් ඔබ ගැන උදම් වන්නේ...
සොබා දම තුල හිරු කිරණ හා මව් කිරෙන් පෝෂණය වන්නේ..
නියත විවරණ දුන්නේ අම්මා කෙනෙකුමයි බුදු පුතුට සසරේ...
කොවෙන්ට්රි
එංගලන්තය
Photo Credit :James Wheeler
කවිය බලන්න
🗙
































































