2026 අගෝස්තු කලාපය

අතු පතර පැතිර ගිය විසල් නුඹ දුටුවාම විලිවැදි බිම බැලුවා මගේ කුරු ගස මන බඳින පීත වර්ණ මල් පිරුණු නුඹේ වත දුටුවාම විලිවැදී බිම බැලුවා මගේ රෝස මල සසියුම්ව මගේ කවි මට වඩා කියවූ නුඹ දුටුවාම විලිවැදී බිම බැලුවා මගේ කවිය

‘ඔබ ඇඟිලි තුඩගිණ’ ප්‍රමාද වූ උපන්දින තිළිණය - ලාල් අයියට සල රුව නිසල රුව අරුත කියනා සදිසි ඉඳුරා මතු කරයි එහි සැඟව ගිය සුපුවත.... දුකද.... පිරිපත නොවෙයි එය ඡායාරුව එයවේ සැබෑ රුව සීරුවට කියවාගත හැකිය රුව ගුණ විතරක් ද නැත... නැත... දෙනෙතෙහි කඩතුරාවෙන් වසන් කරනා සියලු දෙය ඔබ ඇඟිලි තුඩගිණ නිසල වන සල රුව මහාචාර්ය කෝලිත භානු දිසානායක 2026.07.05

කවියක් ලියා ඔබගැන මට කියන්නට සිතුනා මුහුනු පොතතුල පල කරන්නට මල් පිපිලා මුඩු බිම සරැ කරන්නට වසිනා වැස්ස ඔබවේ මගෙ දිවිමගට දිසාවක් නොපෙන සැරිසරනා දිවිමගට විඩාවක් නොගෙන පහදාදෙයි යනෙන මට සිනාවකුත් ඇති දිවියට ඔබෙන් මට සුභාසිරි පතමි ඔබ ඉපදුනු අද දිනට

තුරු මුදුන ගිරි සිරස අබියස හිරුත් උදයට වදිනවා පැතුම් බර පොදි පිටේ බැදගෙන අපිත් සමනළ නගිනවා හඩ නගන සැඩ සුළං විටෙකදි හිතත් බියපත් කරනවා ඒත් අක්කේ හිතට අරගෙන ලිහිණි ගල පහු කරනවා වාරකන් සැඩ සුළං මැද්දෙත් ඔරුව මූදට දමනවා පාරවල් නැති මූද මැද්දෙත් අපට පාරක් තියෙනවා තෙරක් නොපෙනෙන තරගයක් මැද ඔහේ මේ අපි දුවනවා මං ලකුණු ඇති වීදි මැද්දෙත් අපිට අපි මග හැරෙනවා විභාගය, කඩිමුඩිය අස්සේ කපාගෙන අපි දුවනවා කප්පරේකට පිරුණු සහතික මිටිම මිටි පොදි බදිනවා හිතක් පපුවක් නැතිද මන්දා අපිම අපි නැති කරනවා ඉඩක් ලැබුණොත් ෂුවර් එකටම අක්කෙ මම රට පනිනවා

සිරිදළදා කරඩුවගෙන පින්බලයෙන් කරමතින් නුවර වීදී සරන්න එයි වාසනාව රුහුණු රටින්........ සන්සුන් විලසින් ඇතු මගට බසින්නේ ගෙනදුන් සියපත් සො‍ඬේ දරන්නේ ගිජිඳුන් මල්ගෙන වෙහෙරට යන්නේ නවමින් දණහිස සෑය වඳින්නේ බුදුමැදුරට ගොස් බුදුන් වඳින්නේ බොදුබැතියකි ඒ දෙනෙත පෙනෙන්නේ දෙව්මැදුරට ගොස් සුරිඳු පුදන්නේ දෙව් බැතියකි ඒ ‍දෙනෙත දිලෙන්නේ නැදුනගමුව වඩමවද්දි සිරිදළදා කරඬුව දෑලේ ගිය වාසනාට දුන් ඔවදන් සිහිව පුරවන්න‍ට පෙරහැරදා නැදුන් රජුනැති අඩුව සෙංකඩගල නුවර ඒවි වාසනාව හද බැතිව කඳසුරිඳුන් වඩමවන්න බැඳි බැමි ලිහුනේ මැණික් ග‍ඟෙන් දියනාගෙන පිරිසිදු කෙරුනේ නිමකරවා කතරගමේ පෙරහැර සොඳිනේ සිරිදළදා වඩම්මන්න නුවරට එන්නේ

මාවවුල් අඳුරු කැටි අඳුරු සළු පොරවගත් අඹ රුකෙහි මධුසාද කණමැදිරි රෑබදුලු අතරමං වී අඳුර එහෙ මෙහෙ සැරිසරන සේපාලිකා කඩුපුල් මත් ව සුවඳින් සුමිහිරි පැටලී වාදයක සඳ නැහැ තවමත් ඇවිදින් අහසට අන්ධකාර තෙළිතුඩින් රාත්‍රිය... අහස මත අඳින ඒ මනකල් සිත්තම වැහිබර අඳුරු අහසේ විදුලි එළි දැල්වී නිවෙන ඈත තරුවක් තනිවම හිනැහෙන ඒ මනකල් සිත්තම සඳ නැහැ තවමත් ඇවිදින් අහසට මොහොතකින් නුඹ ඇවිත් අහසට සඳ වතුරෙන් සෝදා හැර අන්ධකාරයේ ඒ මනකල් සිත්තම මකා දමනුයෙ කිම ද මේ තරම් නපුරු ලෙස.

ලෝකය දර්පනයකි මම මා එහි දකිමි මගේ උපත නොදිටිමි මගේ උපත ද එහි දිටිමිි මවගෙ ඇකයේ ඇගේ සෙනෙහසට තූරුළු ව අමා බිව් සැටි නොදිටිමි දර්පනය තුළ එ ද දකිමි. දණින් හිඳ කෙළ ධූලි ගාලා කළ කිසිත් නොදනිමි දරු මුුණුපුරන්ගෙන් එ ද අද දුටුවෙමි මව මගේ , පියාණන් උන් සෙනෙහස එහි යටි පෙළ මා තුළින් මම දකිමි පසක් කරමි බස අකුරු නොදත් මට සිප් හලින් එ ද යන මඟ ද සාදා එදා දුන් හැටි දකිමි එක් ව අකුරු කර එක් ව හා කෙළ දබර කර අමනාප ව යාළු වෙන්නට කලක් වූ බව දකිමි සරසවිය දුටුවෙමි යෞවන උද්දාමයෙන් හුනිමි ප්‍රේමය ද දුටුවෙමි හැඳින්නෙමි අත් කළ යුතු පරම සිහිනය එය බව එදා සිතුවෙමි එදා පෙනුනේ ද එහෙමය වෙන කිසිත් පෙනෙන මානෙක නොදිටිමි අත්කළෙමි ප්‍රේමය දිිණුවෙමි එක මඟ එකට යන්නට පිළිණ හුවමාරු කර ගතිමු ජීවිතය නම් දෙයක් පෙර මඟ විය ගඟ ගලන්නේ වංගු ගල් පර අතරිනි ගල් පර මැදින් යන විට උත්තරීතර ප්‍රේමය ගෙවී ගොස් එහි හැඩ රුව වෙනස් වනු දුටුවෙමි එය උත්කර්ෂයට නැං වූ තාවකාලික ප්‍රලාපයක් බව පසක් කළෙම් අප බැඳි, බැඳෙන හුය රාගය ම මිස ප්‍රේමය නොවන බව මුල් වරට දුටුවෙමි සැඩ පහර ඇති විට සැබෑ සේ සිතා රැක ගත් සිහින ගල්පර වැදී සුනුවිසිණු වනු දුටුවෙමි ගං දෑල තුරු මත සොඳුරු මල් ඉහල අතුවල පෙනුනත් මන්ද මාරුතයේ යාවෙන ඒ සුවඳ මට ද දැනුනත් විහඟ ගීයට හිත දැහැනකට සමවැදුනත් ගලන ගඟ දිග ම යනු මිස නවතින්න බැරි විය මා එසේ සිතා සිටියත් හැකි වගේ මට පෙනුනත් අන්තිමේ දී ගඟ තැනිතලාවකට පැමිණ ඇත එය සරු ද නැත නිසරු ද නැත හතර වට දැන් පෙනේ පෙර නොදුටු පමණට බොහෝ ඈතට සැඳෑ කළුවර පියමං කර මළ හිරු ගිලෙන යාමෙක දෙනක රැඳි මා සිරුර කරින් ගෙන පිය මනින මගේ නෑසිය මිතුරු කැළ දුටුවෙමි උන්ගේ නොයිවසිලි සිත් ද දුටුුුුවෙමි අතර මඟ දමා ආ බොහෝ වැඩ උන්ට ඇත වහ වහා ගොස් ඒවා යහතින් ද බැලිය යුතුය. වහා ඇරඹිය යුතු ය නික්ම යාමක් ගැන සිතිවිළි මාත්‍රයක්වත් සිත් කොණකවත් නැත එවන් මොහොතක මම උන් සැම දුටිමි මම මා ද දුටිමි මුල් වරට අතීත වර්තමාන අනාගත කාලයෙන් දුටිමි මගේ යයි සිතා සිටි කිසිත් මට හිමි නැති බව පසක් කළෙමි මෙතෙක් ආ මඟ කළ කී දෑ අරුත් තනිව පසිඳමි 10-11-25

දේදුනු පැහැයෙන් පිංතාරු කළ වත කමළ තවරා නාදලු පැහැය ලවන් යුග සකසා දෙබැම හැඩයෙන් ඉඳුදුන්නෙ සැරසී කෙටි සායෙන් වීදිය සිසාරා නෙත් කොනින් බැලුම් හෙළනවා ඉඟිමරණ තුරු නෙතක්.. සොයා ගන්නට නෝට්ටුවක් තැඹිලි පැහැ.. වත දවන රාග ගිනි නිවා ගන්නට නොව දරුවන්ගේ කුසගිනි නිවන්නට... හිමි නැති පියස්සෙ අඩුව උන්ට⁣ නොදැනෙන්න ...

පිළිම සැමරුම් ඇති නගර මැද කඩා එල්ලුම් ගස්ද කුරුසද සැදූවොත් හැකිවෙයිද අපහට ගලවා ගන්නට පුණ්‍ය භූමිය? තනනු වෙනුවට සාමෙ සමගිය බෙදුම් ඇතිකර වෛරෙ පතුරන කියාදෙනු බැරි මෙය මිනිස්කම සියළු ආගම් එල්ලා පළමුව සදනු නොහැකිව ගුණැති මිනිසුන් උද්දච්ච මෝඩයින් බිහිකර අධම අණුවන දනා උපදන එල්ලා මරනුව අද්දියාපනයද මහජාති සුළුජාති කියමින කුල බේද නෙක බේද සොයමින තලා පෙලනා රටෙහි වැසියන ජාතිවාදයෙ බොටුව හිරකර එල්ලා මරණුව ඒත් එක්කම හාල්මැස්සන් දැලට කොටුකර තෝරු මෝරුන් දමන අතහැර නීති අධිකරණත් සභාමැද එල්ලා මරණුව හුස්ම හිරකර පාලකයො මිණිමරූ දූෂිත නසාලන හෙට දවස දැයකම එකෙක් නෑරම එදා සිට අද එල්ලා මරමුය ප්‍රසිද්ධියෙ ගෙන එයින් පසුවත් ඉතිරිවුවහොත් කොල්ලකරුවන් මිනීමරුවන් දූෂකයො හා වැරදිකරුවන් එල්ලා මරමුද අවසානයට ?

ප්‍රදීපාගාරයකි පාළු දූපතක සමුඳුරෙහි ගල් පර පමනක්ම ඇති මිනිස් පුළුටක් නොමැති ග්‍රහලෝකාගාරයක් තරම් විසල් නොව සීත පුටු මත ඉන්දවා ගොඩබිමෙහි විශ්වයන්ම පෙන්වන උස්ව නැගි එකම තනි කුළුනක්‍ ය මහත හිස් කුස හැරුනු කොට ඉහළ කඳ ගෙවී ගොස් හිස මහත ඇස් ගිලී මුලු ගතම රශ්මියට පිලිස්සුන අප්‍රිකානු කාන්තාරබඩ තෙත අහිමි පෙදෙසක කාන්තිය විහිදුවන මිනිසෙක්මය ප්‍රදීපාගාරය මසකට වරක් පැමින යන මිනෙසෙකි කාරියපෙරුම මහතා අතගා බලන පිලිස්සුම් තනන " මිනිසාගේ පරම යුතුකම මිනිසාට සේවය කිරීමය " යැයි නිතර මුමුණන සැබැවින්ම රාත්‍රිය පුරාවට ඈත සයුරේ සරන යෝධ ගිජු ලිහිණි වැනි යාත්‍රා අයිති මුත් තෙතක් නැති ධන කුවේරයනට දිවා රෑ වෙහෙසෙමින් වැඩ කරන අහිංසක නැවියන්ට පෙන්වමින් කියා දිය යුතුමය පාර කවර හෝ අනාගත දිනයක මව් රටේ නැව් තොටින් බැස කුස ඇලුනු දරුවන් සොවින් තැවෙනා බිරින්ඳන් මව් පියන් නෑසියන් සොයුරිසොයුරන් සොයා යන්නට මග බලන... කය පුරා ඉඩහසර ලියාදී තනාගන්නට කැඳලි සිත් සේ ලිහිණියන් හට උසුලමින් ගතපුරා උන් හෙලන නේක අප ගඳ දුග‍ඳ නොනැවතී එතෙකිනිඳු විඩාපත් නේක පක්ෂීනට සලසමින් හිස ද කය වසා අස්වැසිල්ලට ගිනි ගහන අව්වේද රෑට වැහි පින්නේද කරදියෙන් නැහැවෙමින් කුණාටු ද මැද්දේද නොසැලෙමින් මහා මෙහෙයක නිහඩවම ප්‍රදීපාගාරය... අසා ඇති පරිදි පෙර මිනිසාගේ පරම යුතුකම ගැන හිතයි හේ විඩාබර දහවලකට පසුව එළඹෙන ඈත ඉර ගිලෙන හැන්ඳෑවක බලාගෙන ඒ දෙස " කිසිවකුදු කිසිදු දින නොපතමින් මිනිසාට මෙන්ම සත වෙත ද පාමින් මෙහෙය දිවි පුරා නොසැලෙමින් වෙහෙසෙනා ප්‍රදීපාගාරයක මෙහෙයට තිබෙද නිර්වචනයක් අසා හෝ සැනහෙන්න සමුදුරෙහි හෝ හඩට අමතරව " ප්‍රදීපාගාර වැනි නිහඩ මිනිසුන් ඇතත් නොමැත කිසි ගුණ කතන නිර්වචන උන් හටත් දුලබ මුත් අද ද හෙට කරකැවී උන් හොයයි මංමුලාවූ කෙනෙක් සරණ සොයනා සතෙක් පිහිට වන්නට සදා හදවතින් ප්‍රදීපාගාරයක මෙහෙය මෙන්... Photo Credit: Nathan Jennings

ආකල්පය හොඳින් සිතේ වඩව ගැනුම හරිම අගේ... පාසැල් ගියකල ඒ ගැන සිතුව අයට මලේ නගේ... දාවල් තරු නොපෙනෙන බව නොකිව මනා යනෙන මගේ... මේ කල්පය තුල සැනසුම සුවය ලබයි නිවන වගේ... ඔබ ඇසුවොත් මුදල් නෝට්ටුවකින් මෙලෙසින් විමසා... "සැබවින් කොලයක් නෙව, ඇයි අහංකාර? " යැයි පවසා... හබයට ඒවිද තරහින්, නොකියාවිද එය ඉවසා... "නුඹ ඇයි සුරකින්නේ මා පොකැට්ටුවේ ඉඩ සලසා?"... එසේම තව නොකියාවිද, "එතරම් මා බාල වුවත්.., කෙසේම හෝ මහන්සිවී හොයන්නෙ ඇයි මාව නුඹත්... රසේම මගෙ, දන්න නිසයි නේද ලබා අනණ සුවත්... විසේම වැඩි වුනොත් පුතෝ , යයි හොම්බෙන්, පුතත් දුවත්... ධනවත් යන ගෞරවෙ ලැබුනේ මා ලඟ ඇති හින්දා.., ගුණවත් බව නැති අය නිතරම ලබනව නව නින්දා... බලවත් බව තාවකාලිකයි කියලා සිතෙ රන්දා... අදවත් ආකල්ප වෙනස් කරගන් !" පවසයි උන්දා...

වසන්තය සේ රැක්ක මුත් නිති හද පතුල තුල හංගා වචනයක්වත් කියන්නට පෙර නොදැනීම නුඹ රිංගා රිදෙන මුත් ලය පසා කරගෙන කදුළු බේරෙයි ගංගා මෙහෙම යන්නද ලැගුම් ගත්තේ සංසර දුක් සංකා Photo Credit: Hans

සරවනබව කඳ සුරිදුනි .. තෙදබල. ඔබ පිදුමට යයි ... තවමත් පෙරහර. පහන් තරුව බැස යනවිට... පෙරඹර. දුටුවෙමි කැපේනා අසිරිය .. දියවර. ******************************* බලු වසුරුද නර කිළිකුණු ... දිය කල. ගඟ දිය ඔය දිය ... බැසයයි පුරවර. රන් කඩුවෙන් කැපු - වත් පා හරසර. කෙලෙසද වන්නේ එම දිය... මනහර. ********************************** කුණුමලු විසිවුනු ගඟ කින් දිය කළ කුමටද ඔබහට දෙවිඳු නි.. පින්බර. නොමගනු කිසිවක් උන්ගෙන්.. පිරිකර. වැඩිහිටි කන්දෙන් නොවඩින්.... මෙනුවර *********************************** වැඩමෙව් විට දෙවි අබරණ.. තොටුපළ . අමිල නිමල වෙනවද ගඟ .. දියවර .??? ඇරුණා දෙවොලේ වටකල .. රතු තිර. සිනා සයක් මම දුටුවෙමි... එකවර. **************-******************* සාගිණි සෝගිණි තිබුනත්.. සිත්වල. නර කැල තාමත් පතනව.. පෙලහර. සමු ගන්නෙමි මා එනතෙක්.. එනවර. වටහා ගනු බෑ... සුරිඳු නි පිළිතුර. ######################### ප්‍රාතමික සත්කාර ඒකකය බදුල්ල. 2026.07.24.

හරිත පැහැති පලසක් මත ඈ මඳ නිදි සුවයෙක ගිලී සැතපී සිටියාය. දිවා ගමන නිමා කළ හිරු ඇගේ උකුළ මත විඩා නිවා ගත්තේය. ලැජ්ජාබර සුමැදින් ආදරයේ අවදි වන ගිනිදැල් සඟවා ගත් ඈ, නෙළුම් පෙතිවල මෘදු පැහැය වැනි ආලෝකයකින් මිණි කැටයක් සේ දිදුලන මුහුණක් හිමිව ඈ, උදෑසන සුන්දරත්වය මත ඉතිරි කළ සිහිනයක් මෙනි ඒ නිහඬත්වය උදෑසන එළිය සිපගත් තැන දිදුලන පිපුණු මලකි ඇගේ සෞන්දර්යය ඉදිරියේ කාලය පවා තම නිමක් නැති ගමන අමතක කළේය මොහොතකට ස්වර්ගිය් නිශ්ශබ්දතාවයේ ආලෝකය ඇගේ සන්සුන් දෙනෙත්වල තවමත් රැඳී තිබුණේය. Photo Credit; Shayle Hollie

අපූරුම ගීතයක් මෙ' ඇස්,,, ගැටපිච්ච පිපෙන හැටි නෙතු දැක්කෙ නැති උනත් ඉහිරිච්ච ඒ සුවඳ නැහැයෙ ලා ගත්‍ත හැටි,,, පීදිච්ච ඉර දිහා අරුමැක්කෙ බැලුව මුත් කොයි දේසේ ඉදන් මෙහෙ ආව වඟ දන්නෙ නැති,,, ඒ නමුත් දිලිහිච්ච රටාවේ ගීතයට එදා මෙන් තාම මත් ආදරෙයි මෙමගෙ ඇස්,,, හීනියට උරා ගත් පින්නෙ රස හැමඳාම කිතිකවා නැලෙව්වෙත් දුටුව ඇස්,,, හැරදාලා අවරගැබ අතුගාන සියල්ලම හෙට ආයෙ එන බවත් දැක ගත්තෙ ඒත් ඇස්,,

වෙරළු ගහ පිරිලා මල් නොපිපුනත් ගහේ..... ලේ කිරි නොවුන දා අම්මා නොකීවත් බවේ... ලය දිය කරවා හිතින් පොවනා දුවේ.... නුඹත් අම්මා මයි විලි බර නොදරනා කුසේ.... ලේන කුලේ හිද නුඹත් එන්නැති අමුන අමුනා ලේ බැමී.... පේන බවේ ලඟම ඉන්නැති අක්කා නාමෙන් මවුන් වෙවී... ස්නේහ චාරිකා එදත් යන්නැති නාමික මව් සෙනේ සැරසී..... නොදකිනා පතිනිය ඇයයි කුසෙන් පිලිසිදි දරුවෙක් නැතී.... දරා ගත් අයුරු දකින්නට ගෙවා ආ බවෙන් බවේ... පුරා වත් දහස් ගනනකිය ඇගේ නමින් කිරි නොවූ ඒ... මනිනා දිනක් ආවත් සීමා මායිම් නැති ස්නේහේ... අක්කා අම්මා මයි නුඹ බුදු වෙයන් මතු සංසාරේ....

දෙවියනි, ඔබ රුසියකු නම් මකා දමන්න වියපත් මිනිසුන්ගෙ සිත්වලින් අතීත මතක එවිට හමුවනු ඇත ඔබට පරඬැල් ගොඩක්

ළදළු පත් සුළඟින් හැලෙද්දී මේරූ පත් නිසොල්මනේ!

නියත යැයි සිතාගෙන සැබෑවම එයම බව කුතුහලය දනවමින් සොයා සොයා සැරි සරයි අවට ලොව දැනගන්ට කරමින් පිරික්සුම් එය නොවේ සැබෑ ලොව නැවත ඉපදෙමින් ඇති බිඳෙමින්ම පවතින අනියත බවම ඇති ලොවක් ඇත සැම තැන ඉපදෙමින් දුක්වන ලෙඩ දුකට පත්වන පැතුමන් පිරී ඇති සැනසීමක් නොමැති පවතිනා ලොවක් ගැන නොම දනී ලොව දනන් කළ යුතුයි විදසුන් වැටහෙන්න නිතැතින් සැබෑ බව පවතින මෙය තමයි පිරික්සුම අති උතුම් අති උතුම්

මයිල ගහ ළග පැලේ ලෑලි දොර පලු අතර සීනි තේ තෙල් වර්ග අදුරේම කිරා දී උන්ට වැඩියෙන් ම දුන් චන්දරේ කිරි කිරිස් හඬින් එන බයිසිකල් වල සෙනඟ බංකුවේ වාඩි වී අදුරේ ම හඬ තලයි සිනාසෙයි උඹේ පාලුව මැකෙයි චන්දරේ නුගේ ළග විංකලේ බයිසිකල් ටයර් වල හුළං යන හිල් වසා අදුරේම පැච් දැමූ උඹ මාර වැඩ්ඩෙක්නෙ චන්දරේ කොල්ලො යුද්දෙට ගියපු කෙඩෑරි ගං දෑලේ හීන් කලු මිනිසුන්ගෙ හිතේ දුක නිවෙන්නට අදුරේ ම පේන බැලු දේව කන්නලව් කළ දේවාලේ දුම් සුවඳ චන්දරේ ජීවිතේ හරි බරයි කාලේ නං හරි කෙටියි ලෙඩ දුක් ද කරදරයි කිරි කිරිස් බයිසිකල් අදත් එහි නතර වෙයි අදුරේ ම කොදුරමින් දුක කියයි උඹේ පාලුව මැකෙයි චන්දරේ

දත යුතු කරුණු ගොමුව -29 දෙව් පෙරහර 578. මැතිඳු හොරන වෙතට නැමුණු සිරස බොහො දනා පිළිබඳ ගජි`දු ලෙස ම පහර දෙමින් සමාජ තල සැදුව නිබඳ ඇත වන්නම් “තාලඩි” පද ඔහු මුවගෙහි රජ කළ නඳ සිත එඩි ගෙන අප එනඳින් වඳිමු සුමන සමන් නිරිඳ 579. මගෙ කවි පද වෙනස් වෙවී තාල රටාව ද වෙසෙසී හද සොලවන හේවිසි හඬ ඇසෙනා වාගෙයි සැරසී ඉදිරියට ම ඇදෙන-සැදෙන පෙළ දන හුරු-බුහුටි වැසී ඉඟ-සුඟ මිටි සොලව-සොලව නටති නදට පා එ ලෙසී 580. සමනල නුඔ බලාපන්න ඇස් දොඹ ගෙඩි ලෙස නෙරවා තෙද බල සිරි සුමන සමන් දෙවි උත්තමයන් සොඳවා පෙර කල පර බල බිඳ රජ- -සිහ රජ දෙවොල ද සදවා කළ බලවත් ඉල්ලීමකි සමන් දෙවිඳුට ම පුදවා 581. සමනල නුඹ වරක් වැන්ද සමනොල ගිර පැත්තේ නල රළ එහි සිට පිඹ එයි කළුවන් දිය මත්තේ නෙත් මල විහිදමින් දෙවිඳු අඩවියෙ සිට සත්තේ දෙවි බල මහිමය පතුරති වෙත දන-මන දත්තේ 582. සමනල ගිර වඳිනට යන බොහො දන මෙතැනට ඇදී සිතුවිල පිපි කුසුම් තබා දෙවි`දුට වැඳ පුද දිදී සමනල ගිර වැඳ එන තුරු නඩයට බාදා නොදී රැකවල දෙනු ලැබ යනුවෙන් තුටු පඬුරු ද දෙති පොදී 583. දස්කම්-විස්කම් අතරට වෙස්කම් මවමින් රටා දෙස්කම් දිස්නය ගනිමින් පෙන්වන නැටුමන් නටා බස්කම් බස් යොදමින් රැස් මුසපත් කරමින් වටා ගස් උස් මෙන් තබමින් බොරු- -කකුල් යතෙ ය කොට-කොටා 584. සුරල් ඇසෙයි දඟ දන “ඩෙඟ-ඩෙඟ-ඩෙඟ පරි” යන ලෙසින් තුරල් කරපු වැස්සක් ලෙස තැන - තැන හඬ නෙක සරින් තුරුල් වෙලා යන ගඟ දුන් තබමින් අඩි බෙර කොටන් රුකුල් දෙමින් හැඩ වෙයි පෙරහර උහු තෙද අබිමනින් 585. තොප දැන් ගොස් විපරම්කොට දෙවොලෙහි විස්තර අගේ වප - සරියට ඇති වන තුරු තොරතුරු ගෙන දෙවිඳුගේ දැප නොසිටින් කොහෙවත් කල් ගත කරමින් යන මගේ කැප කරපන් සියලු පුවත් ගෙනෙනට සමනල තගේ 586. පුවත් දිවෙයි දිගු ඉතිහාසෙක ඇති තොරතුරු වසා මුවත් කළොත් සෙවුමට ඇති පිරිය ම ගැනුමට අසා දිවත් - මුවත් පිනැවෙයි රස දැන ඒ තොරතුරු නිසා වියත් උගත් සැනසෙයි සමනොල තොප දැන ඇති රසා!!! ( මතු සම්බන්ධයි.) Photo Credit; Amy Baugess 2026.08.01

මඟහැරිම. සමහරු අත්හරියි තව තව දුරස්වෙලා අතැහැර ගියද නොසිතමි එය දුකක් කියා ඊයේ අදද මතකය වී තිබුණ නිසා පය වැදුනාට මා යන මගේ තබමි දෙපා හිතුවාට වඩා සමහරු මග හරින හැටි ඉපදෙන මැරෙන ලෝකයේ ඉර හඳද දකී පිපිදෙන කැකුළු පරවෙන විට පිපෙන හැටි තව මල් පිපේ අතු පිරිලා පාට වැටී ජීවිත මඟේ හමුවු අය මතක හැටි සිතුවිලි අතර අසමගි කම් තිබෙන හැටි මිතුදම කළණ සෙනෙහස යළි දුටුව හැටි හිත අත්හරියි නොමිනිස්කම් වලට ගැටි කාලය සමග දනවයි ජිවිතය ගැන ඉගිළෙන අහසේ බාධාවන් නිමා නැත නෙත ළඟ මතක උදුරන සමහරු දැකද කම්පානොවි තව දුර යම් මා සමඟ.

තරු පොකුරු පිරිවරා පෑයූ සරා සඳ දුටු විටක රෑ කල සුවහසක් සිත් සතන් සනසන නිල් අහස හරි සුන්දරයි. අපූරුයි හරි පියකරුයි. වැසු මීදුම් සළු ඉරා පැහැති දේදුනු සළු ඇඳන් මුතු පබලු ඉස කුසුම් විකසිත උදා හිරු නැගී ඒ අහස්කුස. සුන්දරයි හරි අපුරුයි වරෙක සැඩ හිරු කිරණ විහිදා දිය කඩිති සිඳ ගිනි අවුල්වා සරතැසින් මිහිකතම රිදුවන දිනිඳු ලගිනා ඒ අහස් කුස නී රසයි හරි අමිහිරියි විටෙක ගොනුකොට කළු වලාකුළු ගිගිරුවා හෙන අකුණු වට වැසි තමා හැදු මිහිමඬල වනසන කුරිරු වැසි මවනා අහස්කුස විශ්මිතයි හරි බියකරුයි.

අඩ සියවසක් ගෙවී ගියද, අම්මේ ඔබ මතකයෙන් නොමැකේ. සෙනෙහසින් පිරි ඔබේ සිනහව, අප හදවත් තුළ සදා දිලේ. දුක් දරා අප ලොකු කළේ, දිවි මඟට ආලෝකය දුන්නේ. දයාව, කරුණාව, ඉවසීම කියා, යහමඟ අපට පෙන්වා දුන්නේ. කාලය ගෙවුණත් සෙනෙහස නොගෙවේ, අම්මේ ඔබ අපේ හදෙහි ජීවමානයි. ඔබේ ගුණ සුවඳ සිහි කරමින්, අදත් අපි ඔබට කෘතඥ වෙමු. පින්බර සිතින් එක්වී අද, මහ සඟරුවනට දානය පුදමු. ඒ උතුම් කුසල් සියල්ලම, ඔබ වෙත පිං ලෙස අනුමෝදන් කරමු. මේ පින් බලයෙන් දුක් නිවී, සසර ගමන සුවපත් වේවා. උතුම් චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කර, අමා මහ නිවනින් සැනසී වේවා. අම්මේ, ඔබේ නාමය සදා, අපගේ හදවතේ පුදසුනක දිලේ. සෙනෙහෙබර පුතුන්ගේ නොමියෙන ආදරය, සදාකල් ඔබ වෙත පිදේ. "ඉදින් මේ දානමය, සීලමය, භාවනාමය සියලු පුණ්‍ය ධර්මයන්ගේ ආනුභාවයෙන්, අපගේ ආදරණීය මෑණියන්ට මේ පින් අනුමෝදන් වේවා!!!! ඇය සසර දුකින් මිදී, උතුම් වූ අමා මහා නිවනින් සැනසීම ලබත්වා!"

මවක් වගේ මව නැතිදා අතට අරන් වගකීම සොවක් හිතේ උපදින්නට නොදී පවුල ගෙන යාම ලොවක් වටින ඇගෙ සෙනෙහස ⁣ ලැබ දුන්නේ පන සේම රුවක් දිලේ ලොකු අක්කා මිණි පහනකි නිවසේම බසක් නොතේරෙන වයසේ පොඩි පැටවුන් තුරුළු කරන් රසක් දිදී උන්ගේ කුස් පුරවන්නට වෙහෙස දරන් දොසක් වන්න ඉඩ නොතබා ලොකු අක්කා වෙහෙස අරන් විසක් හිතේ නැත කිසිවිට සොයුරු සෙනේ සතුට එ'රන් කල් බලාන බැල්ම හෙලා සිටියත් ඇය වෙතට හොරා මල් සරාට යන්න වුනා අත රැඳ මල් දුන්න දරා සිල් පුරාන දිවි කැපකර මව් සෙනෙහේ ලෙයට උරා මල් පැල මෙන් රැක්කෙ ඔවුන් අක්කා තම දිවිය මරා

හද්දා පිටිසර ගම්මානයට සුද්දා කැමති ම ඇවිදින්නට ඇවිද්දා ගම පුරා ම බැද්දෙ ම පිපුණා මලක් ඉහේ සතුටට මොකෝ මේ අපට වුණෙ ගිනියම් ය දහවලට හිරු කොන්ක්‍රීට් මිදුල් පිරි ඉන්දවා හැඩ වැඩට කණු තුරු කඳන් තඩි බා බිමට පැළ කර තණට කැට වතුර පොදක් නැත පිපාසෙට ටැප් ළඟ කලගෙඩි පෝලිමට මල් පිපී ගෙදර අයිනට වැනුණේ නැහැ හමන පවනට දූවිලි හිස උඩින් යන විට විහඟුන් නැහැ කොන්ක්‍රීට් ඉඩමට වෙනදාට සමනල්ලු ආවට දැන් නිලමැස්සො පොකුරට රතු බිල ගෙවා ලංවීමට සීතලට වෙව්ලා ඒසී මැෂිමට කරුමය ගෙවමින් ඉන්නේ තව ඉවරයක් නැහැ මේ සම්මේ තරඟයට දඟලා කරවෙච්ච සිත පිච්චි පිච්චී යයි කොන්ක්‍රීට් අකුලට

Waiting my dear at the departure lounge Keeping the luggages safe and sound Gazing at the sky towards horizon bound Listening with hope, still no arriving sound! Delay of the flight reasons beyond me Spending the time with brushes around me Singing to tunes obliging requests flooding me Yet knowing the plane is due to board me Flying to places just to keep my eyes awake Remebering you at every new place Listening to the birds pleading to give them a break! To continue with singing to keep nation awake! Trying to keep to the minimum with few things hanging Leaving behind attachment which is a nuisance clinging Feeling of love for dear ones creeping up crying, Knowing its self love delaying the journey ascending What ever I do in the departure lounge Ready to leave at the arrival sound Keeping the body active along Not to bother loved ones with a disabled clown My Kalyana mithra is Dhamma any day Giving solace and relief to the mind each day Supressing the love and attachment to life today, May you have peace dear, where ever today! Photo Credit; sippakorn yamkasikorn

ගී පොත රසඳුනකි දෙසවන මන මත්වී...! මීවිත පිරෙයි නෙතු යුග සිහිලෙන් තොස්වී..! සෑ කොත් කැරලි සේ දිදුලන පින උස්වී..! පෑ අත්තලට තාලය තැබුවා රැස්වී..! තිස් එක් වසරකිය අභිමානය රැන්ඳූ..! 'කුමරෙහි 'මුල් ගුරුන් අපිමය ජය කැන්දූ..! කිරුළෙහි බර දරන් ගයමින් ගී සිංදූ..! තනතුරු සියළු එක කුස බැමිමය බැන්දූ..! ගතවී ගියත් කාලය වසරින් වසර..! හිරු බැස ගියා ගණඳුර රජයන අතර..! පිනිබිඳු සැලෙන හිමිදිරි උදයේ නිතර..! සැලමුතු සෙනෙහසින් සිපගත් සිප් සයුර..! විහඟුන් ලැගුම් සොයමින් තුරුපත් අතරේ..! හිරු සැඟවිලා සඳු පායා ඇත අඹරේ..! දරුවන් ලොව දිනා අපි තනිවන කතරේ..! එක් වී සිනාසෙමු ,නවතින තෙක් සසරේ..! 2026.07.30

සියුමැලි හදට මින්දද ඇසුර ආතුර ඔසුව සකී......... දෙනයන සොයන දැකුමට කැමති සිලිලාරකට ⁣බැඳී......... පෙම් රැළි නැගෙති හාදු වැසි වසිති පෙණ බුබුළු වැනී.......... වෙරළට පැමිණ සිඹිමින් ඇදෙන නුඹ ඒ රැල්ල වැනී........ Photo credit; Kees Streefkerk

මගේම අහසක් ​අනුන්ගෙන් ඉල්ලාගත් හඳ එළිය හෝ තරු රටා මට තවදුරටත් අයිති නැත... ඇවැසිද නැත! ​කඳුළු වැස්සට පෙඟී මියැදුණු අතීතයේ සොහොන් කොත මත, මම දැන් මගේම අනන්‍යතාවයේ ධජය ඔසවා ඇත්තෙමි. ​ඉගිලී ගිය පක්ෂියෙකුගේ හිස් කැදැල්ල දෙස බලා තැවෙන යුගය නිමාවී ඇත. නොබිඳිය හැකි ශක්තිමත් පියාපත් දැන් මා සතුය! ​නෑඹුල් මලක් වී කෙදිනක හෝ පිදෙන තුරු මගබලා සිටි, අතීත තිර කතාව මම අදින් වසා දැමුවෙමි! ​හිරු නැගෙනා කඳු අයිනෙන් මම නැගී සිටින්නෙමි, අනුන් තැනූ රාමුවක නොරැඳී... මා ලෙසින්ම, මා වෙනුවෙන්ම! Photo Credit; Guillaume de Germain

අහස් ගැබ පුරාවට ගොතා රන් රටා වැල් රහස් බසකින් දොඩා ඇහැරවා නේක මල් පලස්‍ මදටිය පැහැති මත ඇවිද අරන් කල් දවස් හිමිහිට එබෙයි බිඳ රැයක රැකිය සිල් රහක් ඇත හැම දේක හොඳට බැලුවොත් හිතා හුඟක් දේ තියෙනවා ගොතන්නට හැකි කතා හිතක් පමණයි අවැසි නවන්නට හැකි ඉතා පොතක් හැම මොහොතක්ම තිබෙන දුක සැප ඔතා රැවටෙන්න රවටන්න මැවෙන විසිතුරු අතර නොවැටෙන්න නැගිටින්න ඇත්ත හැඳිනන් නිතර අදහන්න මිනිස්කම දුරයි නිරයන් හතර පිළිගන්න නොතිර බැව් දිනිය හැක බව කතර Photo Credit; Na Inho

හරියටම පෙරවරු හයයි තිහ මිස් කළේ නැත අපිත් කිසි දින කල් ඇතිව ඇවිදින් නැවතුමට නෙත් විදා මඟ බැලූ අන්දම කඩිනමින් නැඟ දෙවන මහලට කෙළි කවට බස් සිනා හඬ මැද කවුළුවෙන් දිසි සොඳුරු වටපිට අහා! මනරම් වසත් කාලය නිස්කලංකව සිටින මොහොතක මතක පත් ඉරු අතරමැද සිට අදත් ඉඳහිට මැවේ නෙතු අග අපේ පෙම්බර ඩබල් ඩෙකරය... Photo Credit; Dave Kim

හතළිස් ගණන් අවුරුදු ඈතට දුවන අබිසෙස් නැතත් ආ මේ ජීවිත ගමන සරතැස් නිවා කතරට දිය බිඳු ඉසින අපි පස් දෙනා විය හැම දුක සැප හැඳිණ ගෙදරක් වීය ඒ හුඟ කලකට පෙරය අහුරක් වගේ මුතු කැට දිලිසෙන සුලුය මිහිරක් දැනේ සිතුවිලි වුව පැහැබරය සුළඟක් වුණත් ඒ දිනවල හරි බරය දෙන්නා තුන්දෙනා වී වසරක් ගෙවිලා තුන්දෙන හතර වෙන්නට තව කල් ඇදිලා සිවු දෙන පහක් වෙනවිට කරදර ගෙවිලා අවුරැස් බිඳක් තිබුණා යන මඟ වැටිලා අප ආ ගමන දිය වැල් මැද ඇදුණු ගඟ පීනූ කෙනෙකු මිස කවුරුත් නොදති රඟ අඩියෙන් අඩි ඉගෙනුම් හිණිපෙතට නැඟ නතර නොවී දුරටම ගොස් අතර මඟ මුහුදු හතක් ඈතින් ඇති දුරු රටෙක ජීවත් වෙන්න ඉරණම ඇඳ දුන් විටෙක ඒ වුව ඒ රටේ ඈතින් තුන් කොනෙක විසල් අහස් තලයක් යට මහ බිමෙක උදහස් වනු කුමට කාලය දිග හැරිණ සියවස් ගෙවී යන්නට ළඟ බව දැනිණ සෙනහස් ගඟුල නොසිඳී තව දිග ඇදිණ අපි පස් දෙනා පසු ගියදා මුණ ගැසිණ 2026 ජූලි මස 18 වන දින කැලිෆෝනියාවේ දීය.

සුදු පාට හීන් රැළි ගවුම දාස් පෙති පැහැ ටයිපටිය තනි වේවි හෙට ඉඳන් සමුගනිමි පා නැමද කඳුළු පිරි නෙතින් දහතුන් වසක් සෙවණ දුන් විදු මව්ගෙ පහසින් සොඳුරු මතකයන් රැගෙන සදහට... නමමි දණ පානදුර බාලිකා විදු මෑණියනි.. නමා හිස බැතියෙන් කෘත ගුණ පිරි නමමි.. 13 ගණිත අංශය පානදුර බාලිකා විද්‍යාලය

ආවාරෙක හිත තිගැස්සූ, ආදරේ හිරිඔතප් ඇවිස්සූ... පිණි බිඳු සිහිල් ඉස්සූ, නුඹයි මගෙ ප්‍රේමයේ පිස්සූ! ​පහළොස් වසක් ගෙවුණූ, නුඹ නොවේ මේ හිතින් මැරුණූ... දෙනෙත් අභියස මැවුණූ, එකම රුව මා මත් කෙරුණූ... ​හුස්මකින් හුස්ම ගැටුණූ, අතීතේ මතක වැල් ලිහුණූ... හීන ගඟ ළඟ හැඬුණූ, නන්නාඳුනන ලෙසින් වෙන්වුණූ... ​කාලයත් රහසෙ පියැඹූ, කඳුළටත් නොකියාම හැංගූ... සඳක් සේ දුරින් බැබළූ, නුඹෙ උණුසුමයි මා පැතූ... ​ප්‍රේමේට උපමා නැතී වූ, දුරින් හිඳ හිත් රැවැට්ටූ... ලොවට හොරෙන් දා වෙට්ටූ, වරක් හමුවෙමුද නොහිනස්සා රට්ටූ?

සැඳෑ හිරු ගිලිහෙයි අඳුර තව කැටි වෙයි රාත්‍රිය එලඹෙයි දෑස් මගෙ වෙහෙසයි කිසි හඬක් නොනැගෙයි නිහඬ බව බිය දෙයි රෑසියන් නිදි දැයි මගෙන් සිත විමසයි තුරු වදුලු නොසැලෙයි සුළං රළ හැකිලෙයි සවන් දෙනු නොහැකියි ඉකිබිඳුම නොඇසෙයි සුසුම් හද තෙරපයි පැතුම් පොදි විසිරෙයි පවන් රැළි වියැළෙයි ගිමන් හල දුරකයි Photo Credit; Javier Allegue Barros

රනගිර කුළු මතින සුර ලොව එකළු කරමින එ'රන් හිරු මඬලින පෙරී ආ අරුණැල්ල බැබළින නැඟ සුරතුර මතට සන් කර සදෙව් තලයට සුර සැවුලා නදට පිඹිදි සුරඹුන් අතැර නිදි ගැට මාතලී දෙව් පුත් සුර සිඳුන් සනහා සිත් යොදා නෙක සේසත් දිව රථය කරවීය මනමත් සුසර කර වෙණ තත් පන්සිළු වයයි නව මත් කර සිත අසිරිමත් දිනනු සූරියවච්චසා සිත් බරණිඳු ගෙ අණසක නිසා අතහැර විරසක ගුරුළු නා මූසික එක්ව කෙළිනා නැතිව බිය සැක කිරි සයුර නිමවූ සුරඹිදෙන සුභ කැදවූ නන්දන උයන වූ ළපළු තණපත් රසින් ලොල්වූ ඓරාවණ ඇතා සුර රද දකිමි යි සිතා කඩිමුඩියෙන් ඉතා පෙනෙයි දිව එනු ලෙසින් මතැතා සිළුමිණ සෑ කොතින පෑ මිණි කිරණ විඳිමින වැඳ තෙරුවණ් බැතින සුදම් සබයට සුරන් එක්වෙන පැළැඳ නිසි අඹරණ සුර රද සබට සපැමිණ හිඳ පඬුපුල් අසුන කිම්ද ආ ගිය පුවත් විමසන

ඕෂෝගෙ කවිවල අගනා සිත්තමක නොමැත ඔබ වන් කෙනෙක් මගේ වෙල්වට් මල, කොයිතරම් දුරද නුහුරු ද ඒ වදන් දැං මට කැබිනෙට්ටුවේ කොනක රාමු කල ප්‍රේමයකි හිස්වුණ, බ්ලූ බෙරි පාට කමිසෙන් ලේඩිස් ෆර්ෆියුම් සුවදක් කිසිම දවසක නොආවානම් තවම හිතන්නෙම එහෙමය, ඉගිල්ලී ගොසිනි කාලය මේ ඍතුව රළුය වියළිය නොපැකිලිව යා යුතුය හෙටය අවසන් නඩු වාරය,

One cloudy night, I was sitting under my porch. All over the sky, there was darkness and quietness... This nature walked me to the past The feeling was bittersweet Many things were changed in everday of life After gathering the scattered pages of my life, I feel everything had happened the way it was meant to be... Right things found me, and things that were not meant for me has left... A breeze came across the trees. To pat me with the coziness The clouds drifted away And a little star appeared beside the moon, The moonlight illuminated the surroundings, The light of my eyes matched with the bliss of the moonlight... I realized the Darkness was never meant for stay, it fades away after the lesson was taught…. Photo Credit; Ahmad Pishnamazi

අදත් හිරු ඇහැරවා ගෙන මම වැඩට දිව්වා කලබලයෙන්, ගතේ හයියට වඩා තිබුනේ හිතේ හයිය යි මා ලගින්, රිදී පාටට මහ උජාරුවට රීදී කෙස් මතුවී ඇවිත් සිහින පස්සේ ම දුවලා දුවලා මමත් දැන් වයසට ගිහින්, බොහොම වේගයෙන් ඇවිද ගෙන ගිය පා යුග පටලැවෙනවා, හමේ දිලිසෙන පාට පරදා රැලි මතුපිට්න් පෙනෙනවා. මගේ කරදඩු වලට ඉහලින් දරුවො මුදුනට ඇදෙනවා. හිතේ හයියට කොහොම හිතුවත් ජීවිතය බැරි ගැහෙනවා.

සුවිසල් උද්‍යානයක දේදුනු පැහැයෙන් මල් පිරී ඇත මඳ මීදුම් දුමාරය ගලා එයි "තණකොළ නොපාගනු" වදන් ලියා ඇති කළු සුදු පුවරුවක් මතට පරෙවි යුවලක් ඉගිළ එති ස්වයංක්‍රීය කැමරාවක් දැඩි අකමැත්තකින් මෙන් මවෙත හැරෙන බව දැක පයක් පසුපසට ගන්නටද සිතේ එනමුත් මා ඉදිරියට යමි ------ මල් වැසි වැටෙන වනාන්තරයක හෙමින් සැරේ ඇවිද යන විට ඇඹල කොකුන් රෑනක් තටු ගසමින් ඉගිල යති තුරු අතරින් දුටු තණ නිල්ල මත සීරුවෙන් පා තබා බලමි දණහිස තරටම එරේ මරු වලවල්ද ඇතැයි බිය දැනේ අනවශ්‍ය කරදරයක නොවැටී මා වෙන මගකින් යාමට සිතමි ------ සයුර අසල පිට්ටනියක මහත් කලබල හැන්දෑවක් අහස් කුසේ දඟලන කළු වවුල් සරුංගල් අතරින් තරමින් ලොකුම එකා නූලෙන් මිදී ඈතට පලා යයි නැවත නැවත බැලුවද හිස් බංකුවක් නොපෙනේ වාඩිගෙන සිටින අය දැන්ම යන පාටක්ද නැති සේය එසැනින් මා ආපසු හැරෙමි 17.07.2026

අහස් විමන මත දිලිසෙන තරු කැකුළු දිවැස් හෙලන දෙවිවරු දෝ රුව ලකළු රහස් කියන පවනත සිප තුරු මුකුළු දෙඇස් පිහිනවද මේ හැටි පිනි පබළු මියුරු පද අරුත් නැති කල කල නදට කවුරු වුව සැනෙන් බිය ගැන්වෙයි සිතට පවුරු බිඳ පනින රසමුසු තැන් එමට සොඳුරු මය බොහෝ මේ රැය තනිකමට තැන තැන දිලි එළිය නිවි නිවි ඇස රඳවා වන වෙණ පවනැලිය සවනත රස මුසුවා සනසන සිතුවිලිය තුන්සිත මිට මොලවා උහුලන මිමිනිලිය සන්තකෙ අත රඳවා බැඳුන බැමි ලිහී දෙනයන මුලාකොට රිදුන හැටි දැනේ තණ්හා වෙලා වට මිදුන මග පෙනී පැටලුන ප්‍රලාපෙට විදුන රළ මෙනේ සිතුවිලි විලාපෙට වැළඳ කඳු මුදුන් අතහැර වලාපට නොඉඳ එක තැනක පාවෙයි ලතාවට සුවඳ විඳිමි රෑමල් රොන් ගලාවට සබඳ නොබැඳි හිතමයි දුර නිමාවට

රටම එක එක ලෙසින් පිටරට වලට විකුණා ගසා වංගූ රටේ දේපල සමඟ ධනයද රටින් පිට ගෙන ගොසින් හැංගූ පල් හොරුන් රැල එකට පරදා බෙදා ගන්නට නොදී පංගූ රට නඟන්නට හදන විටදිම කඩා වැදුණා නපුරු ඩෙංගූ සවිය ඇති නෙක වටින ජීවිත සැමට රහසින් මරා හැංගූ නපුරු සතුරන් විලස රට වට සෑම බිම් කඩකටම රිංගූ ලොකු කුඩා සැම දෙනම පරදා උඩඟු විලසින් නිතර රැංගූ විගස පලවා හැරිය යුතුමය රටම වනසන සතුරු ඩෙංගූ වතුර රැදෙනා සියලු තැන් හා බඳුන් නොයෙකුත් දෑ අඩංගූ සමඟ නෙක කුණු කසල ගොඩවල් දුගඳ පැතිරුණු රෙදි පඩංගූ එකතු කර ගිනි තබා වනසා දැමිය යුතු නොම වී සුනංගූ එසේ නොකරන අයට නම් දඩ ගැසිය යුතු මුදලින් වලංගූ තමාගේ මව් රට රකින්නට කැප නොවී මුළුවලට රිංගූ ඇතැම් අය වගකීම් යුතුකම් නොකර ඇත පේරුවට පංගූ එසේ කළ විට සැමගෙ ජීවිත නසයි විගසින් පැමිණ ඩෙංගූ එම නිසා අපි අපේ වැඩ ටික කරමු අද අද විලස බිංඟූ 2026. 07 . 27

අබිනික්මන් කලා ඇසළ පෝදා රාත්‍රියේ මායාදේවි කුස පිළිසිදී උතුම් පෝය දිනයේ දම්සක් පැවතුම ශ්‍රී මුකයෙන් දෙසුව දිනයේ තුන්ලොව සඳහම් ගඟුලෙන් නෑවුනු දිනයේ දළදා සමිඳුන් සිරිලංකාවට වැඩිය දිනේ පළමු රහත්තෙර බිහිවුවෙත් ඇසළ දිනේ ඉසි , කොද, මොහ බිඳලා සැම මෙදිනේ තිසරණ සරණ යමු අපි සැම පෝය දිනේ යශෝදරා කුමරිය අතහැර සිදුහත් ගියා තපසට කන්ථක ලය පැලුනා නෙරන්ජනාවේදී දුකට චන්න දුක්ගිනි දරාගෙන ගියා රජ මාළිගාවට එදත් අදත් බැබලුනා ඇසළ සඳ ගජරාමෙට 30/07/26

ස්මාර්ට් දුරකථන තිරය මත රස මවන සුරභිදෙන සිනාසෙන වාරයක් ගානේ දෙතොලග අම මී රසය වින්දා සුසුදු වත නොව පෙන්නා නොපෙන්වා ඉලිප්පූ ඉඟ සුඟ සිතින් නිරුවත් කොට කුමර බඹසර දැහැන් බින්ඳා. යහනක වැතිර ගැස්සෙන රඹ කඳන් සේ පෙනුණු සරාගී වටොර මත නොමැකෙන ටැටූ ඇන්දා. දකින්නට නොහැකි පොඩි ඉඩ මෙන්න මෙහෙමයි සිතමින් වර්චුවල් ෆැන්ටසිය පාමුල ගැඹුරටම කිමිද ඉපිලී යළි යළිත් සලෙලකුට ඇන්ඳා. ඇය.... උදේට දෝතින්ම පුදන බත් පත රහක් නොදැනෙන තරමටම කුණු රසයකට ලොල්වී සිත වෙනස් වී තිබුනා. දාඩිය පෙරාගෙන දුම් කන ඇයගේ ලඟින් හමනා සුසුම් හිතට වද දෙන මහත් කුයිලක් ව දැනුනා. දරුවන්ට කිරි පොවා වද විඳ වැහැරුණු ඇගේ ගත ගැන කවදාවත් නොදැනුන තරම් මහත් අපුලක් දැනුනා. දුර සිටන් එන අගංනාවකගේ හැඩරුව මතක් වෙන මොහොතක් පාසාම කුසින් සමනල් රංචු නැගුනා. ආදරේම අයදින ගැහැණු හිත් ආශාවේ පහන් දැල්ලට ඇදෙනා පට්ටම පිරිමි මෙරු හිත් ලඟ සදහටම සල්ලන් වෙලා තිබුනා!!! Photo Credit; Thom Holmes

දෙවියන් උදෙසා යදිනා භාරහාර රඟනා නැටුම් කෙළි පැවැත්වෙන පෙරහැරේ තීරණය පළාතේ පාතාල ලීඩර්ගෙ අසරණය දෙවියන් බලාගත් අතට වී එපා පුද පඩුරු තව කුමකටද දෙවියන්ට කරන්නට බැරිනම් දෙවියන්ට සිතැඟිසේ භයයි පාතාලයට බොල් පිළිම වූවත් එපා මට තව තවත් පුද පඩුරු මල්මාල භයයි පාතාලයට බොල් පිළිම වූවත්

නිසල විල දිය සලල වූයේ හබල් ගැටෙනා ලයේ පමණයි නිහඬ නුඹ විල් දිය ද පරයා ඒ තරම් නිසලයි විලක් වුව මේ තරම් නිසල ද කියා සිත විමසයි හදක් විල පරයනා තරමට ගොළු ඇයි ද නොහැඟෙයි ඇළ දොළ ද ගඟ සමුදුර ද දිය ඇලි ද පෙම හඳුනයි කිසිදු මොහොතක නොවී නිසසල රැලි නඟා හිනැහෙයි සිහින වියැකී මහද සසලයි බිඳුණු ලය රිදවයි බලා හිඳ මට විඩා දැනුණ ද එය හුරුයි සොඳුරුයි 2026.07.28 ( ජංගම දුරකථනය අළුත් වැඩියා කර ගැනීමට ගොස් කල් මැරූ කාලය ප්‍රයෝජනයට ගෙන පිටකොටුවේ "සිටි පැරඩයිස් වෙළඳ සංකීර්ණයේ" බංකුවක් මත සිට ලියූ පදවැලකි) Photo Credit; Lee Soo hyun

අහඹුවක්ව ඔබ හමුවුන මොහොතක හිත රැඳී එකදු කිසිම සිතිවිල්ලක හුරුකම් නොම රැඳී එක්වයන්න දිවිගමනක ගෙන අත්වැල් රැඳී සසරපුරා ආ ගමනක මතකයෙ හිතරැඳී සිහිනසරන සිතිවිලි සිත කැලතුන හැමදිනේ සෙනෙහෙපිරුණු රැකවරනය හිතපතුලෙම දැනේ පෙරුම්පුරපු ආදරයක මංසලකුනු පෙනේ හිතම නිවන මුදුසුවඳක මනපිනවයි සෙනේ සඳපායපු ගනඅඳුරක වළාරොදක සැඟවි තරුපිරිවර සමඟ මුකුළු කරන සෙනෙහෙ නතුවි සතුට ඉහිරි සුවදසුනක හිතපතුලෙම හුරුවි දයාබරව කැලුම් හෙලන ආදරයක නතුව් ගලන දොලක පිණිබිඳු ඉහි සිහිල හිතට පෙරා දිලෙන නිදැල්ලේ තරුමල් හිතට ඉඟිමකරා රුවින පිරුනු සඳඑළිමත රැයම පහසදරා පිනම පිරුනු ඕවිල්ලක භවය නිමාකරා,,,,,,,,,,,,, ඉතිලියේ සිට Photo Credit; Vows on the Move

බඳවා වළාපෙල මුතුකුඩ අහස් කුස රඳවා දිලෙන තරුකැට පේළියක් ලෙස පොඟවා සුමුදු සඳවත පිණි දියර ඉස සඟවා ගතිද මුව උතුරන සිනා රැස නළවා සිතේ ආදරයක් මෝදු කර සොලවා සීනු අතින'ත ගැනුමටද පෙර මලවා මහද සෝ සුසුමන් මෙරක් බර ගලවා පසෙක දැමි මින්දද හී අහුර සනසා ගනිමි සිත ඔබ මට අහිමි කළ වෙනසා නෙවෙයි තිබු සෙනෙහස මසිත තුළ වනසා නොදමි පරවුණු මල් රඳන පැල පවසා තිබුණි ප්‍රේමය බව දුකට මුල

මාල කඩ කොනේ දෙන සැකසෙන අතර කල් බල බලා සිටියෝ වටවෙයි ගෙදර අල්ලයි ඉව කලින් ගෙට නාවෝ නිතර හොල්ලයි පිංතූර යයි බිත්තිය අතැර පෙරමඟ ලකුනු මතුවෙයි පෙට්ටිය ගෙනෙන කර පොව බලයි එන යන වාහන ගනන දුර සිට ආව නෑයෝ කාමර සොයන කර ගහ ආව පොට්ටනි කටවල් ඇරුණ ඇත් දළ මුරායුඳ පිත්තල පහන් මැද අත් හල මිත්තනිය සතුටින් නිදයි අද සිත් සන්තොසින් ඇගෙ මුව මත පුරා හද උත්තර බදී නිවැසියෝ ඇස් වසා හිද කට්ට කරුවලේ කොතෙකුත් දවස් විසූ මෙට්ට ඇදට ඇලිලා තෙල් බෙහෙත් මුසූ දොට්ට පිලට යන හැටි පෝනයෙන් දෙසූ දුට්ට රකුස් නෑ සිර ගේ ඉතින් වැසූ පෝරණු වගේ ඈ එදවස සිටි කුටිය පැරුණ හිත පෑරුවේ ඉදහිට එන නඩය කැරකෙන විදුලි පංකා පෙතිවල හැඩය පියවුන ඇගේ දෙතොලට මදහස නැගිය ටාටා බට්ටා ගෙන ආවේ හට් පොඩිය බාටා පතුරු ගෙවිලා මතුවි අඩිය ෂෝටා ගහපු කොලු නඩ අත සුදු කොඩිය රීටා හඩා පෝනෙන් කාටද දෙඩිය බත් කන්නට පොරේ අල්ලයි වතුර තටු නෙත් සනසනා බූපේ සුදු යකඩ පුටු සිත් ගත් රෙසපි නාසෙට එක් කලත් හොටු පත්තර මදිව බත් ඔතනට ඉරයි පිටු මාරි තමයි මළ ගෙයි නොමැකෙන අකුරු වේපර්ස් දෙන්නෙ කොහොමද ගන්නෙම අහුරු අලියා බීම කඩ මන්ඩියේ නෑ ඉතුරු නෙස් කැපෙ ගොටුය තැන තැන පුටු යට වැපුරු මෝස්තරේකට තිබ්බත් විට තටුව ඉදහිට කෙනෙක් කැඩුවේ බුලතේ නටුව පඩිංකම් කෙහෙද අහුමුලු වල සැගව පෙලක් උන් හිටියෙ හකුවල කෙල පුරව බැනර් යාය ඩියුටිය ඉටු කලත් ගරු කොලර් හදා පැසසුම් ගත්තේම හොරු කවර් කරන් නෑදෑකම් කලත් බොරු සුවර් මොවුන් මළ ගෙයි හත් දවස් තුරු දරු මුනුපුරණ් කැන්දන් ආවෝ වටව කුරුමානම කාගේ කොතැනක හෝ අඩුව කුරු කුරු ගඟා මාගම් සෝලිම දෙඩුව සායම් ගායි පිරිසක් බිත්තියෙ වටව කර දඩු උස් මහත් නැති ගස් ගඳ පොඩ්ඩෝ කර පොව බලයි කැරමේ කවුරුද වැඩ්ඩෝ කරබා උන්නේ තැන තැන නම ගිය කුඩ්ඩෝ දර පල පලා ඉගිබිගි මැදිවියෙ රොඩ්ඩෝ පාර්ක් එකේ කෙරුමා මාතර හිච්චි කතාවක් නොදී බෑ නපුරා වෙච්චි උපාසක රාළ අත මිට නෑ පිච්චි උන්දැගෙ බණ මොටෝ කල් යල් පහු වෙච්චි බොරු දෙස දෙසා තව පවු පුරවණු බැරිව ලොකුනම නිහඬ මන්දෑ හොඳටම ගොළුව දුර සිට V 8 තුරඟා පිට වැඩුව තර තෙර නමක් දෙසුවේ තනිකර බොරුව හැම සමිතියේ ලොක්කට මුල් කතාවයි නම ගම නොදත් මන්තිරි ගුන වමාරයි කිම මගේ වාරේ උහුලනු බැරි පමාවයි නිම නෑ වැස්ස අහසට දොස් පුරාමයි හර්ස් පතය මරණය සොමියකි සිතෙන පර්ස් තඩිය නෑ පිරිවර බර කිරණ ලෝස් නැතුව අඟනුන් ලග දොර ඇරෙන මෝස්තර කාර් ඇස් කට වහ වදින කාර් බාර් නැත්තෝ වට පිට බලන සූර් වෙච්ච නෑයෝ තැන තැන කහින සර් එවපු බස් එක දොර නොම වැසෙන කාර් අහිමි නෑයෝ සොහොනට අදින සන්සුන් ගමන් අවසන සොහොනට වැඩලා තුන් වටයක්ම සෑයේ පැදකුණු කරලා දන්නැති බෑනලා දෙදෙනෙකු මුව වහලා උන් මේ උන්දෑ කවුදයි රහසින් අහලා 25 / 07 / 2026

හිඳිමි සුව පහසුව වැරෙන් මැඩ අපහසුව හෝරා යතුර කියයි තුන් පෑ ඉකුත් වූ වග ස්තූතියි බෙහෙවින්ම අලෙවියට නොවේ ප්‍රදර්ශනයට නම් තබයි ඔහු ඊට ". කල් ඉකුත්වූ දා ' සිත දුවයි සොළොස් විය හැඳුනුම්පතට කුමට කමටහන් භාවනාවට Photo Credit; zana pq

කඳු වැටි සිපගත් පුලින තලා මත සඳ දිය ඉහිරෙන විටදි තෙමා පුළුන් වලාකුළු අතරින් මතුවී රන් තරු පසුවෙයි දෙනෙත යොමා මනහර රැඟුමක හැඩතල මවමින් තුරු අග අතු ඉති රිකිලි නමා සිලි සිලි නද දී මඳ නල දිව යයි සියොළඟ තවරා සුවය අමා විල දිය මතුයේ හසරැලි නගමින් සැනසෙන විට සඳ රුසිරු බලා තැවරුණු අරුමැති සුවයක දැවටී කුමුදුත් කෙකටිය පුබුදු වෙලා ඔබ මොබ හැසිරෙණ කණාමැදිරි කැළ පළගැටි ගීයට වසඟ වෙලා ලන්තෑරුම් එළි තැන තැන දල්වා සැනකෙළියක සිරි එකතු කළා වෘන්දන හඬටම නර්තණ පාමින් කෙකටිය යායට මිහිලොල් එන විට මීරෙන් මත් වූ කඩුපුල් කැලයම වරළස සරසයි ගවසා පිනි කැට රෑ මනමාලිත් විලවුත් තවරා පියවර තැබුවද සැනකෙළි පෙදෙසට ලජ්ජා ගමනින් පැකිළී දෝ පය සේපාලී කිම වැතිරී ගස යට....

Clutching at straws as he draws his breath a young father looses his life, leaves behind a wife and kids. He didn’t come from a affluent back ground. Counting each and every pound too provide who knew it was his last ride, what a waste only 25 years old. Why is the world so cold! How long will they mourn me ? As a nation there’s too much hate we humiliate our peers until a mother buries her son and head’s more than one tear. There’s a epidemic of knife crime, its serious but the killing is ludicrous, no parent should bury their child How long will they mourn me Does God hear the plea of the wife as her life is taken shaken by grief, she holds her emotions in the commotion staying strong for her son. An in turn he picks up a gun and gets the job done. Here we are again back with the pain its insane how we circumnavigated back to hatred. How long will they mourn me Photo Credit; Kazi Mizan

හයිලෙවල් පාරෙ අපි ගියෙ ගාට ගාටා බැලු බැලුව හැම අතම කාර් වෑන් ආටා රතු ලයිට් දැල්වෙද්දි නැවතියං ටාටා පේනවද ඇවිදිනවා කඩිමුඩියෙ බාටා රෑනකට එක් වෙලා පියඹන්න ආසා තව කුරුල්ලෙක් ඉඳියි බ්රේක් උඩ නැගලා කාකි පාටට විසිල් සද්දෙන්ම ඇදිලා උන් ඇදෙයි තරගයට කූඩු දොර බලලා ගිලි ගිලී ඇදෙයි ඉර ඩේ ඉවර කරලා නයිට් ශිෆ්ට් එක හඳට තරු ලකුණු බලලා හැන්දෑව මෝරලා සිකුරු තරු පායලා කළු වලාකුළු ඇදී මහරගම යා කළා

මුනිවත සුසුම් පමණක් ඇත කතාබහකුත් නැත හිතේ දහසක් ඇත වදන් පිටවීමක් නැත.. දිළිසුමක් නැති නෙත වියළි කඳුලක් ඇත සියුම් රිදුමක් ඇත හේතුවක්නම් නැත දහසකුත් ලොව ඇත තනිකමක් වී හිත අකීකරු ලෙසින් හිත රකින්නෙමි මුනිවත.. Photo Credit; Don Kaveen

විමසා..... දෙපසෙහිම තතු එළඹ ඇත තීරණයට විනිසුරු " නැත ඔප්පුකර වෙන්වීමකට තරමට බරපතල කරණු " ඇඟිල්ලක්වත් නොවුස්සා ආත්මය මැරු බවට පෙන්විය හැකිද ඔප්පුකර විනිසුරු තුමනි ගරු

කනින'තුර මතකයේ පැරණි බිම් හමුනොවූ විට ශේෂ වූ ඔබ හැඟුනි අවැසිම වන නිසා යලි එදා මිහිඳන් නොකළ බව ඔබ... එදින දසවස් ගණනකට පෙර ඉන්දවූ සුදු අරලියා දඬු අදත් උපදයි මිහිරි මල් පැණි පිපුණු සුදු අරලියා කෙමි තුළ

අතින් අල්ලන් අපේ දරුවන් මම ආවේ ස්වාමිනි එන්න ඕනා තැනකට නම් නොවේ තාත්තා කෝ කියා පුංචි පැටවුන් හඬන හින්දයි හිත හදාගෙන මම ආවේ පාප මිතුරන් ඇසුරේ වෙළීලා මත් රකුසගේ ගොදුරක් වෙලා අපේ නිවහන ගිනි තබා නුඹ කඳුළු සයුරේ අප ගිල්වලා නුඹේම රුධිරය ඇඟේ ගලනා කිරි සප්පයෝ දෙසවත් බලා හිත හදාගන්නට බැරිද දැන්වත් සිපිරි ගෙය තුළ යළි සිර නොවී සාන්ත මරියා සිද්ධස්ථානය

ගුණදම් රැකුමට නිති දරුවන් හැමගේ නැණවත් සවි දෙන ගුරු දෙගුරුන් අපගේ.. උණු හිත් ඇතිකරනට කඳුළැල් නෙතඟේ.! දිනුමත් ළඟ, මතු පරපුර ලක් මවගේ දහම් පාසල් පැමිණි දරුවෝ බවුන් වඩනා අයුරූ.! තරම් යහපත් මටසිලුටු ගති ළමාකලදී දිවුරූ.. දකිම් සතියට වරක් වුව දඟබවක් කිවුවේ කවුරූ.? උවම් වේ, ගිය ගිරා ජෝඩුව හොරුන් වෙත හා සිවුරූ.. විෂයක් ලෙසේ දහමද දුටු සමාජයේ.! දිනයක් එතේ මවුපිය හඬ විලාපයේ.. ගුණයක් නොමැති දරුවන් හැදු අයාලයේ සුවයක් කොයි ලබන්නද හද තුවාලයේ.? ගතට වෙහෙසයි ඉරු දිනට ගියවිටදි දම්පාසල්.! හිතට ආසයි නිදහසේ පද බඳින්නට ගීවැල්.. කෙතට රන්වන් ගොයම සේ අනතිමානිය මේ කල් නෙතට ප්‍රියවන දසුනකිය ගුණගරුක පිරි සී හෙළ්.! පන්සිල් රකින්නට හුරුකළ ළමා කලම පින් මෙන් සිතන ගුණ පිරි තරුණයෝ අරුම.! දන්දෙන්නට ඉඩක් නොදෙනා ලෝභකමම.! පන්සල් වඳින්නට මැළිකර පරපුරටම.. වයසින් පරිණත වැඩිහිටි උතුමන් අතරේ දැනුමෙන් පෝෂිත ඇසුරෙන් ගුණදම් සපිරේ.. පෙනුමෙන් නොම සැළකූ විට දස්කම් ඉතිරේ පියුමන් මෙන් මඩ වගුරක නිති ජය සතිරේ.! හෙට දින දිනන්නට තනනා පරපුරකී රට දිදුලවන්නට දැනුමයි මල්දමකී.. කට මෙන් වැඩ ද යහගුණයෙන් එක්කළැකී වටකර මෙහෙවර ද ලියු කවි සිත්තමකී

හිතක සැතපූ ආදරය රෝස පැලයක ඔතා හිටෙව්වොත් හද පතුලෙ ගැඹුරකින් ඉතා හිතුවාම නිසැකවම සත්තකින් පතා පැලවෙන්න නම් ඕන හීනෙකින් හිතා හිතක් වට බඹරිඳුන් හරසරින් ඉතා හිතක ඇති හිත් තැවුල මදහසින් උනා හිත කොහෙද බැලුවාම පපුවෙ මැද පලා රතු පාට ආදරේ උතුරලා ගියා සියුමැලිගෙ හිත් කුසුම පපුව මැද තියා වස්සානෙ සිහිනෙ ඇය අතරමං කළා සිහිනවැල් මතකපොදි පපුවමැද ලිහා සියුමැලිය බඹරිඳුට ආදරය අනුමෝදනා කළා 26/05/26

පියාඹද්දි ඈතට ලිහිණියක ලෙස පියාගතිමි දෑසම ගන අඳුරු කුස කියාගන්නවත් බැරි හිස් බවකි හිස ඔයා යළිත් එනතුරු මග බලයි ඇස පිදුරුතලාගල සමනල කන්ද වගේ කුරිරු බරක් තෙරපයි පපු කුහර මගේ අසුරු සැනින් තෙත්වෙන ඇස් කෙවෙනි දිගේ සොඳුරු මතක දිලිසී මතකයට නැගේ උපන් දා පටන් මේ වනතුරුම හිතේ මෙවන් පාළුවක් මට මතකයක නැතේ ළඟින් නැති වුණත් හැම මොහොතකම අතේ තුටින් සනීපෙන් සුරැකිව ඉඳින් පුතේ Photo Credit; Mohamed Awwam

පොදිකර උරතබා ගත් ඒ සිහින ගොඩ එකිනෙක කිරා මැන තබමින් සෙමින් උඩ දිනයේ නිමාවට පෙර ජය ගනු රිසිව වැඩ දිව යති නොතිර සසරේ දිග මිනිස් නඩ නැවති එකදු මොහොතක් නැත යලි හැරෙන පවතී දුකම සැක බිය සංකා පිරුණ ජීවිත සටනකී යුධ පිටි මැද ගෙවන කඩිගුල සේ ය පුර පිරි මනු පිය මනින කඳු වැටි මුවාවේ සිට රත් පැහැ හිරු ගිලින මුදු නිල් පැහැය දම් පාටින් හැඩ කරන මිදි ගගනතින් සළුපිළි හැදගෙන රුවින නිදි ගත් සෙයකි තරු මල් යායම නිවුන සුදු සඳ එළිය පිළි ගන්නට මඟ බලන සිඳු රළ විඩා නිවනට සැරසෙන ලෙසින බිඳු බිඳු ඉහිරි කිරි පැහැ පෙණ පිඩු රැගෙන ඇඳි සිතුවමක් මෙනි තනි වූ සිත් නිවන රිසිසේ නිමා කරනට සිතලා ගමන බසයේ අසුන මත කය හිඳුවා සෙමින මනසේ විඩා සංසිඳවා ගනු රිසින රසයේ ලෝලයෙන් නිදි දුව වෙත ඇදෙන ගිනිගෙන දැවෙන සිතුවිලි ජීවන ගමනේ එකිනෙක මවයි සළරූ නෙතුපිය මානේ මධුර වු හඬින් ගයනා ගී රස පිරුණේ කොවුලෙක් ගයයි කෙවිලිය සහයට රැඳුනේ කුසගිනි නිවෙන්නට කෙරුමට බත සරිය නෙක ගී ගයති යොදවා තම ගත දිරිය රැක ගනු රිසින් දූ දරු සැම ගෙන විරිය දුක වුව විඳිති මිනිසුන් සැම දිවි සැරිය කෙනෙකුගෙ වෙහෙස තවෙකෙකු නිමවා දමන අනෙකෙකු කුස පිරෙන්නට සතුටින් දෙවන අතඇති මුදල් අතපත ගා දන් දෙමින විගසින් විසිර යති සැම මදහස රැගෙන 2026.07.26.

කරගැට පිරුණු අත් සඟවා හොර රහසේ කිරුලකි පැතුවෙ මං පුතුනේ ඔය සිරසේ එකිනෙක සිහින පත් දළුලා පෙර දවසේ හසරැලි පිරුණු මල් පිපුණා හිත් අහසේ... කල එළිවෙලා අපි පැතු ඒ සුබ සිහිනේ දියණිය සරා සඳ විය මේ හද විමනේ හසරැලි විදා යුග දිවියේ බැඳි ගමනේ අතහැර නොයා ළඟ රැඳුනේ දරු පෙමිනේ වියපත් වෙලා අත පය වෙව්ලන තුරුම සවියක් වුණා මුණුබුරු මිණිබිරි ළඟම කඳුළක් ගලා හදවත මියැදෙන අරුම අහසක් පවා කම්පිත විය දුක උරුම කඳු නැගි පසුව හැරමිටියද හැර කියන උරුමය පුතුනි මව සහ මට අද ලැබුණ කඳුළැලි පිරුණු මුව සඟවා මුළු ලොවින සමුගෙන ඇවිද යමි පිටුපෑ ඔය විමන... දරුවෝ වෙනුවෙන් කැප වුණු දෙමාපියන් එපා කිසිදාක වයසට යද්දී රිදවන්න. දවසක් ඒවී අපි කරන හොඳ නරක අපි පසු පස ඇදෙන..සිතන්නට සිහිබුද්ධියෙන් සැමටම. Photo Credit; Gert Stockmans