ලන්ඩනයේ සිට මුදා හැරෙන ශ්රී ලාංකේය කවි සරණිය
ලන්ඩන් කවි 6වන වෙළුම
2026 නොවැම්බර් කලාපය
නිබ්බුතා නූන සා මාතා, නිබ්බුතා නූන සෝ පිතා
කිසි ලෙසක නොසිතූ ලෙස අප හැරගිය, ලන්ඩන් කවි සැරසූ
විශේෂඥ වෛද්ය උදාර කුලරත්නයන් ගේ ආදර බර අව්යාජ සිනහව
නැවත කවදා දකින්නද?
වෙදරු ඉදිනෙරු කිවිඳ රැස දිළි පෑයු සඳ සේ නුබ ගැබේ
රුසිරු විහිදුණු පැන්සරා විළි වැදුණි දුටු ඔබ වත ඉබේ
සුදරු දිවිපෙත දස දහස් සුව පිණිස යෙදවූ නොව ලොබේ
කුමරු උදරුණි කෙලෙස කෙදිනක සිතින් යද සිනහව ඔබේ
සංස්කාරක: අනුර හෑගොඩ
Editor: Anura Hegoda
වෙබ් අඩවි නිර්මාණය: තරිඳු රාජකරුණා
Web Admin: Tharindu Rajakarauna
කල හොඳ පමණි මතුදා මළගම් එන්නේ
නුඹ ලියු කව් පදය හදවත පාරන්නේ
හැඟුනිද නුඹට මරුගේ කවියේ සන්නේ
දැනුනද මලේ බොල් බව තණ අග පින්නේ
බාලේ සිටන් කල හාදේ නැතිවාට
දෝරේ ගලයි ලද සෙනෙහස හැමදාට
සඳ සේ අඳුර බිඳ මිතුදම් පිරුවාට
පෙනුනේ නැහැ තමයි සඳ මත ආවාට
සුහදන් තවම හිටි තැනමයි පෙර සේම
දුටුවේ නැහැ මෙලෙස නුඹ අප, හැරයාම
දැන් දුක පමණි නැහැ මී රස කිසිසේම
කෝ නුඹ හස කැළුම් ලබනට සැනසීම
නුඹ ගිය තැනට දේදුනු පැහැ පෙනීයන්
සුහදන් සුමිතුරන් තව තව පිරීයන්
නෙතුඅග තිබුන සත් සමුදුර හිඳීයන්
මතු දින බවක ආයෙත් මුණගැසීයන්
කවිය බලන්න
උදාර නම් පහන් සිළුව
ලොව දිනූ, ලොව්තුරු සැපත නොසෙවූ උදාර
හදවත් දිනූ, හසළ දැනුමෙන් මනනද සුදාර
ගණිත-විදු-වාණිජ දැනුම් සයුරේ කිමිදි මනහර
ආදරෙයි නිම්හිම් නැති හදපතුලෙන් ම'සොයුර
දිදුළන තාරකාවක් සේ දිළෙමින් ලොවක ආදරේ ලැබුවා
දැනුමින් අගතැන්පත් නිසාම සතහට ජීවයෙ වගවූවා
හැම සුළු වේදනා සඟවා හිත්ගුල අගුලින් වැසුවා
ජීවිත ගමන ලද උපරිමයෙන් විඳිනට පසුබට නොවූවා
උපදින හැමදේම මියයා යුතුයි ඒකයි ලෝ දහම
වෙදකම ඔහුගෙ දහම ඒ රෝදුක් නිවනට දහම
සුපුන් සඳ අවරට අටවක වී අමාවක පෙරයම
'උදාර' නම් පහන් සිළුව නිවුණා රෑ මැදියම
වෙන්වී ගියත් උදාර මුදු දයා ගුණේ
සුවඳක් වගේ අප හද තුල ඔතා තිබේ
පිළිගන්වමී හද බැතිමල් පොකුරු සෙනේ
වාවනු කෙලෙස, සමුදෙන්න අවසරයි උදී අපේ
28/10/26
කවිය බලන්න
නැණ ගුණ බෙලෙන් යුතු පුතෙකුය ඔහු පවර
දේව හාස්කම් ගැන මා ආසා ඇත
සොබාවික විපත් දුටු බව කියත හැක
නපුරුකම් නිසා පත්වන විපත් ඇත
හිරුගෙන් පතිත කඳුළක් මා දැක නොමැත
ලොවින් එකෙක් එක දේකට සමත් වෙත
කී බස පිළිගන්න මට නම් සිතක් නැත
තුරුණන් මහිම ගැන අපමණ පුවත් ඇත
මැණිකක් තුළින් දියමන්තිය දැක නොමැත
අකලට පරව ගිය ජීවිත ගැන දනිමි
කන්දට පසුව පල්ලම ඇති බවදනිමි
හිතට දැනෙන දුක් වියැකෙන බවදනිමි
මිහිමව හඬන අරුමය නම් නොදන්නෙමි
ඔබ ගැන දත් නොදත් කාටත් එක ලෙසම
වැටහුණි ලොව දිනූ අසිරිය අසම සම
අදහනු කෙළෙස හැර ගිය බව නොකියාම
අටලෝ දහම වටහා දුන්නෙ ද ඔබම
කවිය බලන්න
අවසන් විග්රහය - (නැවත පල කිරීමකි)
හිනැහුනු මතක තිබුනත් දේදුනුපාට
හඞනට තියෙන සමුදුර පවසමිකාට
සුහදන් වෙන්ව හිස්ලොව තනිවූදාට
හිරු නොදකී සඳ මත සැදිආවාට
අරුතක් සොයා සැරිසැරුවත් කල්බෝම
දිවියේ අද්දරට ආවේනොදැනීම
ඉසුරු සොයා නොනිවුන සිතපෑරීම
තවෙකකු හස දැකුම විය එකසැනසීම
හැමදා නියං පින්නෙන් නෑදුරුවෙන්නේ
විඳිනා කලට මී රස නෑසිහිවෙන්නේ
නටනා විටයි දිය නුවනැසපෑදෙන්නේ
කල හොඳ පමනි මතුදා මලගම්එන්නේ
කවිය බලන්න
උදාර කුලරත්න නම් ලංඩන් කවියේ සැරි සැරූ කවියාට.
අරුණෝද 100ක් නිවී ගිය දවසක්
සියුම් තැන් පිරිමදින කවි කලා කෙත
වියම් හැඩ කර කවිය කඳුළු දී නෙත
සියක් උදයක් නැගිට අකුරු කළ හිත
නිවන් යන හැටි බලන්නට සිදුව ඇත
වසන්තය නිමවුනා පමණි මේ බිම
අසන්නට වුණේ දියවන පුවත හිම
නෙක පාට පිරි නුඹය දේදුන්න සම
වසින්නට මේ තරම් හදිස්සිය කිම
කවිය බලන්න
අරුණෝද දහසක් එළි දැක්වූ දා මා කියූ කවි තුනක්
නැවුම් දසුනින් සාරය
ඒරොප්පෙ කවි කාරය
විඳිනට දිවා රැය
උදාරගෙ කවි හරි උදාරය
නිබඳ හදේ පිපෙනා මල ඔබේ කවයි
එ කව පුරා පැතිරෙන්නේ මවයි පියයි
සබඳ කෙසේ මම වනමිද ඔබයි කවයි
කිවිඳ සිහළ කවි අඹරේ ඔබත් සඳයි
එංගලන්තයෙ සිහළ කවි බස රසෙන් පිරවූූ කිවිසුරාණෝ
පෙඳේහි රසදත් රසික හදවත් ඔකඳ කරවූ රසවතානෝ
රුවින් අගතැන් කුලුණු ගුණයෙන් සතන් පිරවූ පියවතානෝ
තවත් කවි මල් දැයට දෙනු මැන කවිරසය දත් වෙදැදුරාණෝ
කවිය බලන්න
හස්ති රාජ
තේජස විකුම් පෙන්වා ලොව රුවක අගේ
ඇත් රජ වීම හිටියා මරු තැනට මගේ
මේ පව් ගෙවුම ඓරාවණ උවද නැගේ
නෑ කිසි අගය කරුමය පසු පසම වගේ
කවිය බලන්න
ඉල්......විරු
වෙඩි තබා පපුවටම පපුවෙ හරි මැද්දටම
මැරුවෙ උන් බුද්ධියයි අවදිවෙනු දැක්කහම
අයුක්තිය දිනවන්නෙ උන්ගෙ බොරු රැක්කහම
නොතේරුණ ජනයෙනී අදත් නිදි ගත්මෙහෙම
පතා මන්දිර නොවෙයි තට්ටු පිට ඇති බොහොම
යාන වාහන ලබන රිසින් නොව සැප කදිම
පිදුවෙ දිවි හෙට දිනක් පතා දිනු රට දැයම
උන්ගෙ මරුවන්ට තොප ආවඩන්නේ කොහොම
පියවරුන් ලය පැලී මියැදුනේ දරු දුකට
මව්වරුන් බලාහිඳ එතැයි අද හෝ හෙටට
කෙළෙහි ගුණ නොදත් අපි මරා දැමු හැට දහට
යුතු කමකි එයද වැලපෙමූ මැරූ ඇත් රජුට
කවිය බලන්න
කාවන්තිස්ස ඇත් රජු ඇස්පි. යාගෙන
ඉවතක බලා සිටිනා විට බලවත්තූ
නොමනා දුක් විඳිති අවිහින්සක. සත්තූ
ඇත් පරපුරක තේජස් බව රැක. ගත්තූ
අකලට මිළිණ විය සොබමන් අලි ඇත්තූ
වරදක් නැතිලු මරණය කරුමෙට හැරුණා
මුණිවත රකින සමහරු ගැන කල කිරුණා
දැන් මක් කරන්නද කෙරුවට ගුණ වරුණා
යලිනම් මේ බිමට නොම කරණුව කරුණා
උත්තම දා කරඬු පිට මත. තියාගෙන
වීදිය සැරූ ඇත් පෙළ දෙස බලාගෙන
ඒ පින මදිව දුක ළය තුළ දරාගෙන
කාවන්තිස්ස ඇත් රජු ඇස්පියාගෙන
කවිය බලන්න
ආදරණීය කාවන් තිස්ස
ඊයේ අද සහ හෙට.
ආදරණීය කාවන් තිස්ස
ගිරිකුළ සඳමඬළ පිරිලා දුක් කදුළු
අහසේ ඉර සඳ ද පොළවෙද
පිරී කදුළු
වනබිමේ ඇවිද යනදා දුටු මල් කැකුළු
කාවන් තිස්ස මතකය සිරි ලක කදුළු.
මිහිදන් කළ බිමේ සද රැස් වැතිර ගෙන
වන බිම පුරා ගස්වැල් දුක දරාගෙන
කැළියා මලුත් ඔබ එනතුරු බලාගෙන
බලයද නිළය තවමත් යයි රවාගෙන.
ලෝකයේ බලය ළග පොරකන නොමිනිස් කම්
තව තව දොඩයි බලතල ගැන පුරසාරම්
මේ මහා ඈතා රැක ගන්නට ගුරුහරු කම්
නොගෙනම හිටියේ කොහොමද ඇතු මියයනකම්.
කවිය බලන්න
බෝසතුනි...
මෙතේ බුදු බැව් පතා ඇවිදින සසර මග දිගු මාවතේ
ලකේ ඉපදී වනේ නොව නුඹ නැවතුනේ මා හදවතේ
ළයේ තෙත නැති එවුන් බින්දම ඇත් රජුනි ඔබ ජීවිතේ
අනේ කෙලෙසක සඟවගන්නද ගලන කඳුළැලි මා නෙතේ
තාලයට රජ අඩිය තිය තිය තේජසට මතුවී හිමින්
ආපු හැටි දැන් අතීතෙක බොඳ සිහිනයක දියවී ගිහින්
පාර අග අර අදත් ඇවිදින් සනුහරේ උන් මග බලන්
තාම හොයනව නුඹේ අත්වැල දන්නෙ නෑ උන් හොරු අරන්
දළේකට බැඳි ලොබට දිවි දී එලෝ වැඩි ඇත් බෝ සතුන්
හොඬේ වනලා අනේ යන්නම් කියන්නේ නෑ යළි ඉතින්
ගහේ අරලිය පිපෙන දවසට නෙළා හිස් මුදුනින් දරන්
මගේ රජුනේ පිං පුදන්නම් සසර දුක නිමවෙන ලෙසින්
කුමාර අයියා
කවිය බලන්න
ආදරණීය කාවන්තිස්ස ට,
කොලු ගැටයෙක් උදෑසනක විස්සයි විසි හතරේ
උ/පෙළ ලියන්නට ඉගිලුණි උදේම දඬු මොණරේ
ලහි ලහියෙන් පහුකරද්දි ලොරියක් ඒ අතරේ
හපොයි ගිජිඳුනේ නුඹ දැක පෙනුණලු තරු අඹරේ
බිඳගෙන දළ කෑල්ලකුත් බිමටම සැතපෙවුණේ
දෙකකුල් මැද වැටුනත් නෑ නුඹ තරහෙන් කිපුණේ
පියවුණ නෙත සිහි එළවන් නැගිටන් යළි දිව්ණේ
කොලුව විභාගෙට ලිව්වා අපෙ බෝසත් රජුනේ
අගෝස්තුවෙ මද කිපුණම ගල්ගමුවට එන්නේ
තමුන්ගෙ පරපුර සමගින් අභිමානෙන් යන්නේ
තමන්ට ඉඩ හසර හදන හාදය අඳුනන්නේ
තුතියක් පුදදෙන්නට නුඹ අමතක නොකරන්නේ
කිසිදින නැත බැස කුඹුරක වී කරලක් කඩලා
ගැමියෙක් කෙළ පොදක් නොහෙළු නුඹට දොසක් කියලා
හදවත් නැත්තන් බින්දේ නුඹගෙ දෙපා විස ලා
කිම ඔතරම් විද්දෙ බෙහෙත් ඕවර්ඩෝස් කරලා
ඇත් රජ මුළු ආසියාවෙ, ලක්දිව නම ඉස්සේ
දැක්කම පපුතුර දනවා නුඹ වැටිලා වැස්සේ
සත්වයෙකුට ඇති ගුණ නැති මේ නොමිනිස් අස්සේ
මෙත් කරුණා පොදි බැඳ යළි එනු කාවන්තිස්සේ
මීට, නුඹටත් නුඹ පරපුරටත් හදවතින්ම ආදරය කරන
නික් ග්ලෙන්
උතුරු අයර්ලන්තයේ සිට.
කවිය බලන්න
කාවන්තිස්ස ඇත් රජිඳුනි සෙනෙහෙ පිරූ
කාවන්තිස්ස ඇත් රජිඳුනි සෙනෙහෙ පිරූ
රූපෙන් තේජසින් හදවත් කළෙය සරූ
වේ නම් කෙනෙක් එරෙහිව ගිනි අවිය දැරූ
ඒවන් අයව මෙලොවින් විය යුතුය දුරූ
දුන්නා රැළට නායකකම අභීතව
දන්නේ සිටි බවකි නිතරම විනීතව
උන්නේ නොමැත කොයි තැනදිත් කුසීතව
දැන් ඒ සැවොම සිටිනව ඇත අනාතව
තරණය කරන විට සැම දින මහ පාර
තරුණෙකි සිටියෙ රැක ගැනුමට හරි සූර
කළගුණ පුදපු හැටි සිහියට එනවාර
මැරි මැරි ඉපදුණා රජිඳුනි සුවිසාර
ප්රියංගනී ගුණතිලක
නුවරඑළිය
කවිය බලන්න
කාවන්තිස්ස:
අනේ කාවන්තිස්ස
කා බී තණබිස්ස
සිටියා පෙර නිස්ස
මරුවා එක්වී සෙස්ස
අපි ගිහිල්ල එහෙන් මෙහෙන් කර සද්ද
අහිමි කලා උන් සිටි ඒ වන රොද්ද
එනමුදු ඔවුන් යනවිට ගම්බිම් මැද්ද
අමතක උනා මේ උන් සිටි එම බැද්ද
නීතිය කරන උන් කීවම මරන්නද
කියා සැක නොමසිතේ මිනිසුන්හටද
ඉතිං මොකට කියලා අනුන්ට අවලාද
පවු කරනා උන් බුදු බණ අහනවද
පුටුවල ඉඳන් වනජීවීන් රකින්නද
පඩිනඩි ගෙවන්නේ උඹලගෙ රෙද්දටද
හැගීම් නැතිව වැඩ කරනා මුන් රොද්ද
රටටම බරකි තොපි නම් කලයුතු සුද්ද
බෝලේ පාස් කරන්න
පුවත් මවන්න
උද්ධච්ච වෙන්න
පඩිය අරගෙන සතුටින් ඉන්න
සපුමල් බන්ඩාර
කවිය බලන්න
සුභ ගමන් කාවන්තිස්ස ඇත් රජුනි.........
ඔබගෙන් වැරදි වූවාද
නොදනිමි ඇත් රජුනි
ඒත් .....
තිරිසන් මිනිසුන් විසින්
තබන ලද උණ්ඩයකට
වුනානේ යන්නට
මෙලොව හැර ....
ඉක්මන් වූනේ ඔබේ මරණය
කියූ නිසාද මෙහෙම ....
ආවොත් ගොවි බිමට ඔබේ
තියනු වෙඩි
වරදක් නැහැ කිසිදා අනේ ....
මැවි ඒ පෙම් ලොව හැමදාම
මාරු වන්නට හරස් පාර
ඉඩ හසර ලබාදුන් මිනිසාට
කෘතගුණ සැලකුවේ ඔබ
පෙන්වමින් අපට නැති
මනුස්සකම .......
පිටරැටියන් පවා සැනසූ
අභිමානය ඔබගේ
විය අහිමි
සිරිලකට අද දිනේ ....
නොඉපදේවා යලි
ඇත් රජු කාවන්තිස්ස
මෙවන් වූ
තිරිසනුන් සිටින රටක .....
සුභ ගමන් කාවන්තිස්ස ඇත් රජුනි.........
කවිය බලන්න
මිතුරු තොමෝ
ඊයෙත් ළඟම සිටි රූස්ස ගහක් වැනී
මේ හදිසියේ ඉදිරී බිම වැටෙනු පෙනී
ඈතට ගිහින් පාවී මීදුමක් වුණී
ජීවිත වගෙයි තණ අග රැඳි කඳුළු පිණී
මෙරු මෙන් පිරිස හිටියට පඳුරක් ගානේ
තරු මෙන් දිලෙන අය දුලබයි සන්තානේ
අරුණලු මැදින් එන හිරු කිරණක් ඕනේ
කරුවල තැනක හිටියත් එළියයි මූණේ
දැනටත් වඩා හොඳ ලෝකෙක යන්න හිතා
නොකියත් යන්න ඇති සුදුසුම දවසෙ ඉතා
බැලුවොත් දකී මිතුරන් ගේ කඳුළු කතා
නැවතත් මුණගැහෙමු භවයක නිවන පතා
කවිය බලන්න
සුබ ගමන් ඇත් රජුනි
ලක් මව සෙවනෙ වන අරණේ දිවි ගෙවුනේ
තිස්සෙම කතා ගුණ ගැනමයි කන වැකුනේ
හිත් නැති අමනයෝ රැළකගෙ නෙත් ගැටුනේ
ඇස්වහ වැදුනිදෝ නුඹ හට ඇත් රජුනේ
හැඩකාර ඔය රූපෙ මැවි මැවී නෙත් අස්සෙ
වැලපේවි නොහිතාම හිත් අපේ හැම තිස්සෙ
පණ සේම රැකගන්න බැරි වුණායින් පස්සෙ
කවි ගීත නෑ ඵලක් නුඹ නේන තණ බිස්සෙ
යළි මතු දිනක ආවොත් ඉපදී සසර
මිනිසත් බවය ලැබියන් නුඹ හට නිතර
කුසලෙන් පිරුණු දිවි ගඟ ගලනා අතර
බව දුක නිවේවා පුත නිවනින් එතෙර
කවිය බලන්න
කුරුමිනි ජීවිතය
කුමක්දෝ භීතියක් හිත පතුලේ තෙරපුනා
මහ දුකකි මේ හදාගත් කුණු කයම
සීනි අඩුකරන්න ව්යායාම වැඩි කරන්න
දොස්තර ඔවදන හිත පතුලෙ මොර දුන්න
අළුයමේ ගොම්මනේ සක්මනට මම ඇලුනා
ප්රිය රූපෙ නිසරු බව මගෙ සිතම පිළිගත්තා
හුදකලා මග තොටදී කුරුමිණි ජීවිත දුටුව
ගොම්බෙටි කෑලි කන සිහින ජීවිත දුටුව
ආපසු එන අතරතුර සසර දහමම දැක්කා
කුරුමිණි මිහිදන් වෙලා ගොම්බෙට්ට වියළිලා
කුරුමිණි ජීවිතේ පැතු සිහින බොද වෙලා
ජාති ජරා ව්යාධි මරණ බුදු වදන සිහි වුණා
මහා ඇදුරු මහ මැදුරු රජකම හිඟනකම
මොන දෙය ලැබුවේද ඇති නැති මේ සසර
අස්ථිර සුසුම හැර වෙන කුමටද උරුමය
සතර පෙර නිමිති ඇති කුරුමිණි ජීවිත මිස
කවිය බලන්න
නිධානය
කාමරයේ පසෙක සැඟවුණු
නිතර අතපත නොගෑවෙන
මිත්තණියගේ ට්රන්ක් පෙට්ටිය
නිධානයක් විය කුඩා මා සිතට
කුහුල රැඳි නෙත්
විවර කර වැස්මත්
සැවැන්දර සුවඳ අතරින්
සෙමින් රිංගයි විස්මිතව
පරණ ශ්රී සඟරා
හාරිච්චි කූරු මාල ද
ඇගේ දෑතින් ගෙතුන
මල් ලියකමින් පිරි
මනහර ගෙත්තම්
මවද්දී සුරඟන ලොවක්
ඒ අතර සැඟවී තිබූ
කැඩුණු කිරි පබළු වැල්
මහත් ධනයක් විය
කුඩා මා නෙතට නම්
කවිය බලන්න
Wedding card එක
තුරු අතින් බිමට පැන අසුරු සැනකින්
සුළඟ දිවවිත්
සිහින් හිරිකඩ තවර තවරා
දෙකම්මුල් මත හාදු වස්සන
නැතත් හෙට යැයි දිනක් මතුවට
ඇවිත් යන්නටවත් නොඑන බව දැන
මෙතුවක්ම මා තනිව ආවග සිහිව සිත
උහුල උහුලා
අදත් රොබරෝසියා ගහ ළඟ
මදක් නතරව
නුඹ නමට සුසුම් ඉහිරව
කවිය බලන්න
අහිමි පෙම
කාලයේවැලි තලාවෙන්
වැසී ගිය මුදු නුඹේ සෙනෙහස
අදත් මා සිත අවදි කරවයි
දකින සද පෙම් මතකයන්
පෙර දිනක ඔබෙ සුරතෙ පැටලී
ගියද සතුටින් ඉපිල මේ මග
අද දකින්නේ ඔබත් සමගින්
දොඩමළුව යන ඔබේ දියණිය
මිය ඇදුණ ඒ සොදුරු කාලය
සමග වියැකුණ අපේ ප්රේමය
හද කොනක සිට රිදුම් දෙන වග
දෑනෙන්නෙද? ඒ බව නොදන්නෙද?
අහිමි වූවද නුඹේ ස්නේහය
දනිමි ඔබ සතු නැවුම් ජීවය
සදා රැකගෙන පිය මනිනු මැන
හුරුයි මට මේ පුරුදු තනිකම
Photo Credit: Eldar Nazarov
කවිය බලන්න
යළි ඉපදේවා අම්මේ යළි ඉපදේවා...
යළි ඉපදේවා අම්මේ ඔබ යළි ඉපදේවා
ඔබ උපදින සැම භවයෙම මම පුතුවේවා......
අම්මේ මා ඔබගේ ඔබ මාගේ අපි අපේම වේවා
මෙතේ බුදුන් හමුවේ ඔබ නිවන් දකීවා ...............
කන්නට බැරිව කුසගින්නේ ඔබ ඉන්න ඇති
බොන්නට බැරිව තිබහව විඳ විඳ ඉන්න ඇති
යන්නට බැරිව තැන තැන ඉඳ ගන්න ඇති
නිදන්නට බැරිව රැය නොනිදා ඉන්න ඇති
දවසින් දවස ගෙවිලා සති ගතවෙද්දි
සතියෙන් සතිය නව මාසය වෙද්දී
ගතේ වෙහෙස වික ටික වැඩිවෙද්දි
ඉවසුවා සිනාසි මා කුසතුල දඟලද්දි
බිහිකරනා විටදි මා මෙලොවට ඔබ අම්මේ
විඳි වේදනා අසා ඇත්තෙමි මම මගෙ අම්මේ
මා හඞනා හඞ ඇසිලා හිනැහුණු සුදු අම්මේ
බිහිවුණුදා සිට වෙහෙසි මා හැදු මගෙ අම්මේ
සුවඳ සබන් ඇඟ ගල්වා මා සේදුව අම්මා
උතුරපු උණුවතුර නිවා සිසිල සැදූ අම්මා
තෙල් කහ ගා රත්මල් දිය නෑව්ව අම්මා
පොල්කටුවේ සිදුරු මලින් මා නෑවූ අම්මා
දත්මැදලා මුව සෝදා පිරිසිදු කළ අම්මා
ඇඳුම සෝදලා මැදලා මට ඇන්දූ අම්මා
පියුරු දමා සුවඳ ගගා මා මුව සිඹි අම්මා
පාන්දරින් ගුරු ගෙදරට මා ගෙනගිය අම්මා
පුංචිකාලේ උකුලෙ තබා මා ගෙනගිය අම්මා
ගුරුතුමියට මා පෙන්වා එළියට ගිය අම්මා
මං එනතුරු ගිණි අව්වේ සිටියා මගෙ අම්මා
ගහේ වැලේ රස පළතුරු කඩාදුන්න අම්මා
වසරින් වසර ඉහල ගියත් සමත්වෙලා පංති
අපේ අම්මට මම කොල්ලෙකි කවදත් වූ පුංචි
කෑම බීම උයා පිහා රස කර කර කැව්ව
මගේ ගතට සවිය දුන්න ආදර මගේ අම්මා
කල්ගතවෙද්දි අම්මා ඔබ ගියත් ටික ටික වයසට
අතපය වාරු නැති වුව තිබුණා වෙර වීරිය සිතට
කන්නට බොන්නට කීවත් හැකි හැකි විලසට
නොදනිමි හේතු එලෙසින් එය පිළි නොගන්නට
කාලය ගතවුණා අම්මේ ඔබේ ගත වැහැරුණා
එනමුදු ඉඳහිට දෙඩු දෙය හරියහැටි තේරුණා
නොසිතුව විලස ඔබේ ගත නිසලවුණා
අවසන් නින්දට අම්මේ ඔබ එළඹුණා
වරදක් කලේ නහැ අපි කියලා දුන්නා ඇත්ත
අහිතක් නැතිව ඇති අපි ගැන හිතලා චිත්ත
ජීවත්වෙලා උන් කාලේ කල කී දෑ නේක
පැතුවේ සැදුවේ දියුණුව පවුලේ සැමහට
දන්දුන්නා වැඳගත්තා මහ වෙහෙර විහාර
පෝයට ගත්තා අටසිල් ගිහින් වෙහෙරට
සිරිදළා හිමි වැන්දා මුනි සිරිපා වැඳගත්තා
හැකි විලසින් පින් පිරුවා වඩමින් කුසල්
ඔබ දරුවන් හැදුවා පවුලේ දියුණුව බැලුවා
ඔබ තෙරුවන් වැන්දා සැමදෙවියන් යැද්දා
සනරාමර සම්බුදුහිමි දහම කරලා තිර
අම්මා සමුගෙන ගියේ දිවිය නිමාකර
හත්දවසට බණ කීවා පන්සලේදි දන්දී පැන් වැඩුවා
තුන්මාසෙට බණ කීවා නිවසෙදි දන් පැන් බෙදුවා
හේවිසිකරුවන් කැඳවා පූජාපද නද නිසි පෑවා
අප සැම එක්රැස්වී අම්මේ ඔබට පින් පැතුවා
කළපින් මතුවී ඔබගේ පව් යටපත් වේවා
ඔබසිහිකර අප කරනා පින් ඔබහට වේවා
අවසානේ නිමකර දුක් සැනසුම් දේවා
මෙතේ බුදුන් හමුවේ ඔබ නිවන් දකීවා
කවිය බලන්න
පිබිදුණු චිත්රපට උන්මාදය
වාලම්පුරියෙන් ඇරබුණු නව ගමන
එදා රෑ ට කල එළිවී ඇත මෙදින
ඉතිහාසයත් ප්රේමය හා මුසු කෙරුන
ආපහු ගලනවා ගිලිහුණු ජන ගමන
ක්ලැරන්ස් සිංදු, මිල්ටන් ගී අහලා
ෆාදර් බලා පාතාලය සිහි කරලා
රිවස්ටන් එක්ක භීෂණ යත් බලලා
ආසු බලනකොට නම් කදුළුත් වැටිලා
ඩාක් කොමඩි ශානරයේ නෙළුම් කුළුණ යට
මෝඩ තරිදු බැලූ අයට දැනුණු හිනා කැට
වීදි කොනේ අභිසාරිට ලැබුනු සවියකට
අළුත් ඈයෝ ගේනවාලු සෙනගත් හරියට
කවිය බලන්න
තියනවා කිව්වාට ආදරය ළඟ සැනසුමක්.........
තියනවා කිව්වාට ආදරය
ළඟ සැනසුමක්
කොහෙද අම්මේ, මේක
තනිකරම ගිනි ගොඩක්
පේනතෙක් මානයක
නොපෙනේවි ගැලවුමක්
දකින්නට ආසයි ,
සංසාරේ කෙළවරක් ...
හුස්මක් කටක් ගන්න නැ,
නෑ ඉතින් වෙලාවක්
තරඟයට දුවනවා නෑ
කිසිම නැවතුමක්
දරුවො මත්තේ නැහිලා ,
නෑ තවම ඉවරයක්
මට මාව මඟ ඇරිල දැන්
දැන් හුඟක් කාලයක් ....
මතකයේ තියනවා
තේරෙනා කාලේ සිට
අම්ම අපි වෙනුවෙන්
ඒ දවස් නැහුණු හැටි
රෝහලක , බෙහෙත් සැර
වදින පෝලිමි වල
කොයි තරම් හිටියාද අපි
ඔක්කෙ ගහගෙන
හිතුවේම ඔටුන්නක්
අම්ම හිස පළඳන්න
සතුට සැනසීම ඔය
හිත අස්සෙ හංඟන්න
ඊට කලියෙන් තිබුණ
ජීවිතේ ගොඩ යන්න
දිව්ව මිස වේගයෙන්
බැරි වුනා , නවතින්න
මේ දුවන දිවිල්ලට
අරන් පොඩි නැවතුමක්
සැනසිල්ලෙ ළඟ ඉඳන්
කරන්නට කතාවක්
දවස් ගැන ගැනා හිටියේ
එනතුරා වෙලාවක්
ඊට කලියෙන් අම්ම
ඇයි පියාගෙන නෙත් .....
කවිය බලන්න
පෙට්ටගම් සෝළිය..
පෙට්ටගම පෙරළුණා තුට්ටුදෙක විසිරුණා
නොඇඳි කම්බා සරොම් බිම පුරා ඉගිළුණා
පොරකකා බැණ වැදී උන් උනුන් හැප්පුණා
දූ පුතුන් වටවෙලා වාද භේදයවුණා
මාලපොට මට දියං නිල් පාට ගල් තියන
රිදී හවඩිය ගනිං මට එපා කළු ගැහෙන
මං ගෙදර බාලයා මටයි වැඩියෙන් ඕන
ඈතට ම හඬ ඇසුණි පොර බදන ගුටි අනින
මුදු තුනක් තිබුණ රන් ඒක උඹ හංඟලා
තැල්ල අම්මට අයිති පොඩි නං ගි උස්සලා
ඊයෙ අයියා ආවා තාත්තගෙ වග බලා
හිමි හිමිං පෙට්ටගමෙ යතුර නං කරකලා
පොරොන්ඳුව රකින ලෙස ඈ මියැදි ඇඳේ දී
රැක්ක නාගයකු ලෙස අම්මගේ රන් රිදී
ඇස් වැසී,අත් බැඳී සීතලට සුසුම දී
තාත්තා පෙට්ටගම අසළ සයනෙට වැදී
කවිය බලන්න
අඳෝමැයි
සුදුත් නැත - කළුත් නැත
මුදුත් නැත - රළුත් නැත
කයක් ඇත - සිතක් නැත
සිතක් ඇත - කයක් නැත
රිදී සළු අන්දනා
ඇසට සිත බන්දනා
බලෙන් රස කැන්දනා
පුතිරූප වන්දනා...........
සබයෙ වැදි බණ දෙසන
සෙළුව උනුනගෙ වසන
කිළිටි සෝදන ලෙසින
එකිනෙකා පිට කසන
සරු නිසරැ සරු - කරන මත දුරු
නැණ නුවණ පිරු - ඇදුරු මහැදුරු
ගැඹර දැන සකි
කවකි කිවියෙකි
නැවකි නැවියෙකි
සයුරෙ සැරියකි
කවිය විය හැකි
විටෙක කව් වැකි
රසික කවයකි
දිනක අරුමැකි
සරඹ ලෙව්ලැකි
හරඹ කව්ලැකි
සුරා බඳුනකි
බමන පිරිසකි
කෙස් පැළිය හැකි
තර්ක දහසකි
ඉකි බිඳින සකි
පසෙක කවියකි
කවිය බලන්න
ප්රේමයම යලි යලි විඳිමින්නෙමි..
සෙනෙහෙ සොඳුරුම මතක සැමරුම්
රහසෙ පා කර කී නොකීදේ
ආදරේ මුදු පවනෙ මුසුකොට
ප්රේමයම යලි යලි විඳිමින්නෙමි..
සමුගන්න පෙර එක වතාවක් දකින්නට ඇතිනම්..
නෙතු ගැටෙන මායිමක නැතිමුත්
ඔබ නැතිව ඔබ දකින්නෙමි රිසිසේ
සෙනෙහේ සුව සඟවා ගතිමි ලය මඬලේ.
යලිත් දිනයක දකිනු රිසියෙන්
හැංඟුවා පෙම රස කවක් මැද
වරහනක් ඇතුලේ.
ලොවේ සැම නෙතු වලට රහසේ.
මහට පමනක් දකිනු රිසියෙන්
හැංගුවා නුඹ වරහනක් ඇතුලේ..
ක්වේට්
කවිය බලන්න
කළහ-කාරයෝ
පෙර පිනකට සරස්වතිය - බැල්ම හෙලපු උන්දලා
වැටි වැටි නැගිටින කාලේදී - තිබ්බ ගුණය නැතිවෙලා
අළු ගසා දමා නැගිටින විට - හිටි තැන් අමතක වෙලා
සරස්වතියවත් විකුණයි - මිල මුදලට යටවෙලා
නමට කළා කරුවන් - නමුත් කළහ කරුවන්
කියනා පිරිසක් රඟ දෙති - නොමැරෙන්නේ යයි සිතමින්
කාසි වලට ලොල්වෙලා - ගුණදම් අමතක වෙලා
කාපු පතට මළපහරන - තුට්ටු දෙකේ කළහකාරයින්
ලියා-කියා-රඟා-චයා - නිර්මාණය කරන්නේ
ජනතාවගේ හිත සුව පිණිසටයි නේද මිනිසුනේ
ප්රතික්ෂේප කරපු දාට - තමයි රඟේ දැනෙන්නේ
නිහතමානි කම දැන්වත් - පුරුදුවෙයන්න්නේ
පිපුණු මලක් පරවෙනවා - මලේ සුවඳ නැතිවෙනවා
දිනක අපත් මියයනවා - කය පොළොවට පස්වෙනවා
ඒ ගැන නොසිතන සමහරු - මැරෙනකම්ම රඟදෙනවා
මැරුණු දාට බලු බල්ලෙක්වත් - නුඹලට නැතිවෙනවා
කවිය බලන්න
මායා තරණය
වර්තමාන නම් කාලයක
හැම දේ ම
අපට ම
බෙදා ගන්නට කැස කවන
ලෝකයක සිටිමු
එය මුළාවක් නොවෙ ද
මායාවක් නොවෙ ද
විශ්වයේ කුඩා අංශුවකි
වර්තමානය
සැබවින් ම අප අයිති
අතීතයට ය
එන්ට නියමිත අනාගතයට ද
අයිති විය හැකිය
මන්ද
වර්තමානය යනු
ක්ෂණයකි
එය විදිල්ලක් වැනි
මොහොතකි
අප දකින වර්තමානය
ඊයේ ගිය මාසය
පසුගිය වසර
එකට අමුණා
තැනූ කල්පිතයකි
එයට හෙට අමුණා
තනන්නේ මායාවකි
මායාව අප මෙහෙයවන
බලයකි
අපට එහි පාලනය
අහිමිය
කඩයිම් පසු කරන අපට
දැනෙන්නේ
එහැම අපේ අණසක
යට බවය
අතීත, වර්තමාන, අනාගත
මායාව බිඳිමු ද
දෑස් පියවා
නෑසූ කණින් හිඳිමු ද
18-01-2026
කවිය බලන්න
සකි සඳැස
අකුරට ගිය ඈත පාසල් සමයෙ දවසක
නුඹයි මට යෙහෙළි මතක සිතුවම් අතර
මිදුල කොන බංකුවේ අපේ රස කතාවක
අතිනත් පටලලා හිනැහුණා අපි නිතර
රස ම රස ගෙනා කූනිස්සන් සම්බෝල
කැන්ද කොළේ වණ්ඩුවේ රස සුවඳ
රඹ පතේ දවටා උණුම උණු බත් ගෙඩිය
මතකය සිතුවම් මවයි සල රුවක් විලස
සැළලිහිණියේ මනහර කව් මිහිර සමඟම
දිවියට වටින අරුත ළං කළ ජාතක පොත
දම්සෙන් හිමි කියා දුන්නේ අපට ජීවිතය
මිණි සේ එකට බැඳි සදහම් මාලයෙන්
මහබෝ වන්නමේ බෙර පද තාලයට
හෙල් මැලී පැහැ සිනා කුමරිය නටයි
පඳුර යට සැඟවූ පුතුගේ අවනඩුව නිමයි
බංගලාවේ දොරටුව ළඟ ලෙච්චමී හඬයි
පොතපතින් උගත් දෑ මනා ලෙස ගළපලා
සමුදුරු ගොස විරිතෙන් තාලය දමාලා
මිහිරි පාසල් මතක යළිත් සිහි කරලා
සකි සඳැස මගේ පෑනෙන් අකුරු කෙරුවා
කවිය බලන්න
පුර හඳ සොවිනි
දස දෙස නෙතට දිස්වන කඳු මුදුන් මත...
යස නෙක වෙහෙර දාගැබ් ඉදිවෙමින් ඇත...
තොස සිත වඩන දුටු බැතිබර දනන් නෙත...
මස හද කිමිඳ කුළු ගැන්වෙයි පහන් සිත..
දරා ධාතු ගැබ තුල බුදු රැස් විසුල..
අරා මතුව නැග එයි හට ගෙන පිළිල...
මරා හදෙහි මතුවන අඳ බැති කුහුල...
ජරා නුගය නමදිති නැතිවම අපුල ..
මිසදිටු කැළගෙ පුහු බැතිබර නෙතින් අඳ...
කිසිවිට නොමැත සිව්පසයෙන් පිදුම් ලද...
විදසුන් වඩා බැඳි කෙළෙසුන් රැහැන් බිඳ....
රහතුන් නිවීයයි ගණ වන උයන් මැද...
කවිය බලන්න
කැදළි තනන්නට ඉගිල ගිහින්
කැදළි තනන්නට ඉගිල ගිහින්
පොඩි පැටවුන් ලොකු මහත් වෙලා
උන් ආ පෙර මග බලා හිඳිනවා
කුරුළු මා පියන් උදේ හවා,
එහෙ මෙහෙ දුවමින් සම්පත් සෙව් හැටි
පොඩි පැටවුන් ලොකු මහත් කරන්නට
අතීත සැමරුම් සිත පිරිලා ඇති
තනිකම පාලුව රජ කරනා විට,
පුංචි පැටව් ටික කූඩු කරන් හිටි
කූඩුවෙ තනිවී කල් මරනා විට
පැටවුන් ගැන සිත ලතවෙනවා ඇති
අත්තටු සවිබල නැති හින්දා,
කවිය බලන්න
කන්ද නායගොස් වසරකි
සංතෘප්ත පසක් ඇති හෙයින් නාය යා හැකිය
බලධාරින් අනතුරු හඟවයි
අවදානම ඉහළ හෙයින් අතැර යන ලෙසින්
අවසන් නියෝගය කරයි
ඔබ මෙහිය කන්ද පාමුලය
දැනටත් දිය පහර සැඩය
කෙතරම් සීතලක් ඇද්දැයි
සිතාගන්නට නොහැකිය
පන් සාලිස් වසක් කල් යනු මහ කාලයකි
දෙදිනක් හැර අන් හැම දිනම එකටය
එකටම යන පැතුම සුන් කරමිනි එදා
මේ ලෙසම මහ වැහි ඇද හැලුනෙ
මා බදා හුන් දෙඅත ගිලිහිනි
වීසි කර මා ඉවතට ඔබ බිලිවිණි
එදා පටන් නිදි නැති නෙතිනි
කන්ද අස බිම බලන්නේ
නැගිටීවි යැයි සිතමිනි
හිමියනි
වන්නාටක් වන්නටය
මෙහි රැඳෙනුයේ
තාමත් ඔබට පෙමිනි
කන්ද ආවොතින් මෙදා
ඔබ හිඳින තැනටම
ගෙන යන්නට කන්නලවුවෙනි
සංතෘප්ත පසක් ඇති හෙයින් නාය යා හැකිය
බලධාරින් අනතුරු හඟවයි
අවදානම ඉහළ හෙයින් අතැර යන ලෙසින්
අවසන් නියෝගය කරයි
කැන්දාගෙන ආ දින තරම් සතුටින්
නෙත් වසමි අද රැයේ
කන්ද රූටලා ඇවිදින් වැතිරෙන පැයේ
දනිමි මා ඔබේ පපුතුරේ
කවිය බලන්න
ජීවිතය …
ඉදුණු කහ පත් අතර
ඉද හිටල
මුණ ගැසෙන
කොළ පාට පත්
තවත් තිබෙනවා .
හෙමි හෙමින්
බයෙන් වගෙ
හුස්ම ගන්නා හඩත්
ලගින් යන විටදි
මට ඇහෙනවා .
දමා යන්නට බැරුව
බදාගෙන ඉන්න හැටි
හදවතට
දුක ඉතුරු කරනවා .
තාවකාලික වුවත්
වෙන් වීමෙ වේදනා
උන් උනුන්
හොදටෝම දන්නවා .
සදාකාලිකව අප
අතහැරලා ගිය අයත්
නැතුව කල දවස
ඔහෙ ගෙවෙනවා .
ඒ නිසා ඔය මොහොත
දරා ගනු
හැර යමක්
සොබා දම නොදෙන බව
දන්නවා .
ජීවිතේ යථා බව
අවබෝද කර ගැනුම
ඔබට මට උරුම බව
පේනවා ….
කවිය බලන්න
මිනිසත්කම
මිනිස්කමේ ඇති අගය නොදත්තෝ
මිනිසත්කමට නිති ගරහන ඇත්තෝ
මනුස්සකම මුදලට දෙන ඇත්තෝ
තමාට එරෙහිව නිති අවි ගත්තෝ
මිනිස්කමේ ඇති අගය දැනෙන්නයි
මිනිස්කමට නිති පැසසුම් දෙන්නයි
මනුසත්කම තුළ ලංසු නොදෙන්නයි
මිනිසත්කම අප රැකගත යුතුමයි
ආශාවෙන් ලොල් බැඳගෙන ඉන්නේ
රුපියල් සත ගැන නිතර සිතන්නේ
ආශා දැහැනේ හොඳ ගුණ නැහැනේ
එකයි මිනිසත්කම නොතකන්නේ
රුපියල් සත තුළ අගය මනිනවා
උස්මිටිකම් ගැන නිතර සිතනවා
වත් පොහොසත්කම් කෙරෙහි නැමෙනවා
ගුණවත් අය නිති අසරණ වෙනවා
ධනයට බලයට යටවී ඉන්නේ
මැරකම් අද පිරිලා තිබෙන්නේ
දැනුමට ගුණයට නැහැ තැන දෙන්නේ
මිනිසත්කම අද කොහේද තිබෙන්නේ
අවගුණ කුණු කඳු නිති පැතිරෙන්නේ
යහගුණ මල්ගොමු නැහැ බැබලෙන්නේ
මනුගුණ ගැන නැහැ යොමුව සිටින්නේ
මුනිගුණ ගැන නැහැ සිත යොමු වන්නේ
කවිය බලන්න
නියගලා මල් සොදුරුය හැම දින
නිසල සිතුවිලි සමග පොර බදන
සද ගිලගත් අමාවක රැයක විදින
ඇදෙන බඹරුන් මධුරැස් කරගත් තුඩින
නියගලා මල් සොදුරුය හැම දින
සිත්දෙන සොදුරු ලොවක සරණ
සොයමි සතුට නෙත් සිහින බිදුණ
අතහැර තම සොදුරු පියතඹර මිලින
විදියි සෙව්වන්දියක පහස තුටින
තැවෙන සිත දවන සොදුරු රුව අභින
සුරලොව ඇති පරසතු මල් සොයමින
මලින් මලට ඇදෙයි බඹරුන් මෙලෙසින
සොයයි සිත මධුරස බමන මතින
විශේෂිත වකුගඩු රසායනාගාරය ,
ජාතික රෝහල ,
මහනුවර .
කවිය බලන්න
දිග්ගල ලන්ද
දිග්ගල ලන්ද යට අම්මා නිදන තැන
අරලිය ගහක කුසුමන් ඇත සුවඳ දෙන
ඒ මල් සුවඳ මට දැනෙනා සෑම තැන
අම්මා මතක් වෙයි නිතැතින් සුවඳ දෙන
ගල්ලැහ පන් නෙලා වේලා තලා දමා
සායම් දමා නියඟින් එහෙමෙහෙට නමා
රටා පැඳුරු මැව් දෙව්ලිය නුඹම තමා
කුටුම්භයම ඉන් හැඩ කළෙ මෙතින් අමා
බදු වත්තේ රබර් ගස් වට දුර මැනලා
හේහත් වනා නුඹ පෙනෙනව මට මැවිලා
බාල්දි අතින් එල්ලන් උරහිස නවලා
කිරි රොටි තැනූ නුඹෙ අත මැලියම් පිරිලා
පිඟන් පහක පුරවා රතු හාලේ බත
මුට්ටියෙ පතුල හූරන හඩ නුඹගෙ අත
ඉර හැරි හවහ නියතෙකි තෙත් කරන නෙත
දුකම එයත් යළි අපටම බෙදන හිත
කැළෑ කොළ ඇන්න ශනිඳා පොළට යන
ගමන නොම නතර අව්වැහි යටද හෙන
පන් මල්ලේ හවහ බැතියෙන් සිනාසෙන
බරකත් කොපි පොත් ය නවමුව සුවඳ ගෙන
අප්පොච්චා වැටුනු කිතුලේ ගල ළඟට
දොහකට වරක් නුඹ දිව යන්නේ කුමට
පොඩිවුන් දොහේ පැනයකි නැඟි අප හිතට
හඟිමි එතන වෙන්නැති සංහිඳ නුඹට
වැහි බීරුම් අඳුර මැද කලුවර පිරුන
දිනයක සිරිත් ලෙද නුඹ ගස් කිරි දොවන
තනිකුර සිරස දැරු රජෙකුගෙ මුව රැඳුන
විතක් කිම නොදිටි ගල්තැලුමන් හඩන
උර මත තිබූ හිනිමඟ යළි නොදා බිම
ඔසවා හති ලිහන දිග්ගල ලන්දෙ ඉම
තැනූ කදු උනුන් පරයා නැගෙන යම
මිනින්දෝරු අඩි වැදුනයි බෙදා ලැම
කවිය බලන්න
විඩා නිවන මී මැස්සෝ...
වටින කියන කෙනෙක් ගැනයි අද කියන්න මා සිතුවේ...
සිටිනව නම් ඔබෙ වත්තේ හරිහැර නොම කළ යුතුවේ...
කටිනව නම් මොවුනට වින මහම පවක් ඉන් සතුවේ...
තුටින ඉදින් පහදන්නම් ඇයි රැකුමට මා පැතුවේ...
තිබුණේ මෙය සටහනක්ම ලෙස වතපොතෙ පලකරලා...
ලැබුණේ ඉන් දැනුමයි මට තබා ගතිමි සිතෙ දරලා...
බෙදුනේ නම් එය හැමටම හොඳයි
සිතා කවිකරලා...
බැඳුනේ පද මෙලෙසයි , කියවා බලනුව නෙත් ඇරලා...
නැතිව ගියොත් 'මී මැස්සන්' මහ පොලවෙන් යම් දිනයක...
ඇතිවන්නේ කියා නොහෙන විපතකි තරමේ හෙණයක...
සිතිය යුත්තෙ රකිනාබව අප නොදැනම සිටි ගුණයක...
ඉතින් මෙලෙස පවසමි ඒ
'ජීවයමයි' හැම වනයක...
ගහ කොළ නැති ලොවක කෙසේ දිවි රැකේද සිතමු සිතින්...
දහම අනුව කවදා හෝ වූවත්
එය දකිමු බැතින්...
අහම්බයෙන් දුටුවොත් මෙලෙසින්
හරිනව විඩා, ගතින්...
වහම නොවී කලබල ඉනු, යයි උන්
පසු දිනම ඉතින්...
පිනක් කරන්නට සිතෙ නම් පැතැලි තැටියකට පෙරලා......
දනක් ලෙසින් දීමට හැක සීනි වතුරෙ දිය කරලා...
පනක් එනව කියා තිබේ එයින්
උන්ට බී උරලා...
අණක් නොවේ, කවදාවත් නොදා ඉන්න අනෙ මරලා...
කවිය බලන්න
කඳුකර මනමාලී
උඩ රට කඳුකරය සරසන මනමාලී
ඇඳ ඇත හැඩට සුදු සේලය මනලෝලී
ගමනක යෙදී සනසවමින තුරු පේළී
බැස යයි ගම පුරා සරුකර ඇළ වේලී
මිහිදුම වගේ සුදු පෙණ කැටි හළා ගෙන
සීතෙට හමා යන සුළඟක එතී ගෙන
කියමින රහස් මුනු මුනුවක යෙදී ගෙන
යන හැටි අගෙයි සිඳු වෙත මග සොයා ගෙන
සිටියත් නොයෙක් ගල් පර මග දිගට අරා
හැරවුම් නැතිය පෙරටම යයි විරිය දරා
මිණි කැට කුසෙහි සඟවා ගෙන සැමට හොරා
හෙමිහිට බසියි පහළට සිත සතුට පුරා
කවිය බලන්න
රතු පාටවල්.. AMONG THE RED.
කොච්චර ක් දේවල් රතුපාටද..???
පැයකින් ලියවුනු කවියක්..දවස් ගනන් කතා
කරන්න තව රතුවල් තියෙනවා..
************************************************
හඬන බිළිදෙකු සමග ගතකළ...
මවක නිදිනැති රැයක එලිකළ..
දකිනවා මම බොහෝ විට නුඹ ..
ඇසක දැවටී තිබෙනු ලොව තුළ.
**************************************
ක්ෂිතිජය ක හිරු සැඟව යන කළ..
පුදසුනක ඇති බොහෝ මල්වල...
සුවඳ දෙනවා දුටිමි මම නුඹ ..
කොපුල් මත ප්රේමයක නෑඹුල.
***************************************
සුවඳ කූරක මුනිඳු පාමුල..
නා ගසක් මත දුටිමි දළුවල.
භාවනා වක් කරමි එම විට..
තබාගෙන මම නුඹ ව හදතුළ.
***************************************
ජීවිතයෙ ලද අරුත සුන්කළ...
උපන්නාවට ගෙවන පණ නල..
කුටුම්බයකට නිතර වද දෙන.
සුරා සොණ්ඩක යකුගෙ නෙතුවල.
****************************************
පඩිපතක සේවය ට ආ කළ..
කැඩී අත් පා රිදුනු ලේවල..
දුටිමි නව පණ ලොවට එනවිට ..
ප්රෙසුතිය ළඟ ඇරුනු ගැබ් ගෙල.
***************************************
මනාළිය වී රැයක් ගතකළ..
යහන් මත සළු පටක බල බල..
කිමද නුඹ ඇගෙ කිලිටු මැන්නේ..
සබඳ තිබියදි ලොවේ කුණු මළ.??
******************************************
ඇති නමුත් රතු බොහෝ තැන්වල ...
මවාලන නෙත පිනන හැඩතල..
දුටිමි කනකොක් තටුවෙ සුදු මැලි...
පැහැය මම මළ නෙතක හැමකල.
******************************************
වෛද්ය නිලධාරී .
ප්රාදේශීය රෝහල තල්දෙන බදුල්ල
2026.10.26.
කවිය බලන්න
සඳ මද්දහනේ .
හිරු නිවී යන හැම සන්ධ්යාවකම
නගරය වෙනත් නමකින් අවදි වෙයි
නියෝන් එළි ගංගාවන් වී ගලා යද්දී,
සෙවණැල්ලක් පාසා
නොකියූ රහසක් සැඟවෙයි
සඳ රිදී වෙස් මුහුණක් පැළඳ,
තරු නිහඬව බලා සිටියි
රැය මගේ හදවතේ
වසර ගණනක් වසා තිබූ
දොරටු එකින් එක විවර කරයි
"එන්න..."
කියමින් සුළඟ මට
සන් කරයි
"නුඹ දන්නා නුඹව
අමතක කරන්න
මොහොතකට ."
ආශාව නටන දෙස
සංයමය නිහඬව බලා සිටියි
හදවත එක මඟක් පෙන්වද්දී,
බුද්ධිය තවත් මඟක් සොයයි
විවර වූ
සෑම ජනේලයකම සිහිනයක් ඇත.
සෑම නිහඬ බවකම
සැගවුණු ගීතයක් ඇත.
හෙට දවස සොයද්දී,
කෙනක්
තවකෙක්
තමන්වම සොයමින් සැරිසරයි
මගේ සිනහව යට
භීතිය ,දුක ,තනිකම
දරාගත්
අකුණු සැඟවී ඇත
මගේ රුධිරයේ
අසරණ වීමේ
කුණාටු තවමත් නිදි නැත
නිදහස ගින්දර ක් වගේ
අතට ගන්න ලස්සනයි,
එහෙත්
අල්ලාගෙන ඉන්න
නොහැකී
අලුයම පැමිණෙයි
රාත්රියේ අඩි සටහන්
එළියෙන් මැකී යයි
එහෙත්
මගේ හදවතේ අඳුර
එළිය හඳුනන බව
තවමත් මතකයි
අවසනයේ
ජයග්රහණය යනු
රාත්රියෙන් පලා යෑම නොවේ
රාත්රිය හරහා ගොස්,
තමාගේම ආලෝකය
අහිමි කර නොගෙනම
ආපසු පැමිණීමයි
කවිය බලන්න
The finest combo in the land!
Beneath the blazing outback sun,
The hopper feast had just begun.
Leshika prepped the yeast and mix,
While Ari helped her stir and fix.
With spicy pork and sambol bright,
We planned a true Sri Lankan night.
But summer heat began to rock,
The plastic tub received a shock.
KER-BLAM! The batter hit the sky,
And sticky sludge began to fly!
It ruined sarongs and camping chairs,
And caught the family unawares.
Though hopper dreams were lost to ooze,
We found a clever way to choose.
With Maliban Crackers, crisp and good,
We scooped the curry where we stood.
A tragic mess turned out just grand
The finest combo in the land!
කවිය බලන්න
මුළු රෑ පුරා නුඹ සමඟ.......
මුළු රෑ පුරා නුඹ සමඟ
නෙතු පියා සනීපෙට
සිහින මැද සරන්නට
ඇවැසි මුත්
තරු වළාවක සිට
හෙමිහිට
පහත් වෙන
නුඹ මට පෙනේ
වීදි මං මාවත් පුරා
මනසින් සැරි සරමි
එතැනත් නුඹය
බැලු බැලු අත නුඹමය
මට දී ලෝකයක්
නුඹ මගේ ලොවම
අර ගෙන ගියාදෝ
ඉ
10/10/26
Photo Credit@ Alex Jones
කවිය බලන්න
ප්රේමය නම්..
උනුසුම අරන් ලයට ලං වෙවී
තෙමද්දී තොල් පෙතී
මැනික කියනවනම් ඒ ඇති
නිවෙන්නට හුස්මේ එතී
අතිනත පටලා නැතුවත්
යන්නට මල් පෙති වැටී
සිතින් සිත බැදුනම
ලිහෙන්නෑ ප්රේමයේ බැමී
සිනා මැදදිත් කඳුළ උරුමයි
එයයි ප්රේමයේ හැටී
අයිති උනත් සිත් ලංවී
හිමිවෙන්නෑ පිං මදි ඇති
දුරම උන්නත් මිමිනෙනා විට
කවිය වී තොල් පෙතී
දරා ගන්නට කියා දුන්නේ
නුඹම තමයි මේ හැටී
හේතුවක් ඕනම නෑ නුඹට
සිතුවිල්ලක් වී පිපෙන්න
ඇස් දාර රවටා අපට බෑ
ප්රේමයේ රැලි ගනින්න
දියවර සරසා දෑල ඉවුරු මැද
ආදරයෙන් ගලා යන්න
අදත් රෑ මැද්දට නුඹ එනවා නම්
ලය මැද්දෙන් හිස තියා ගන්න
Photo Credit: anait
කවිය බලන්න
අහිමි පෙම
කාලයේවැලි තලාවෙන්
වැසී ගිය මුදු නුඹේ සෙනෙහස
අදත් මා සිත අවදි කරවයි
දකින සද පෙම් මතකයන්
පෙර දිනක ඔබෙ සුරතෙ පැටලී
ගියද සතුටින් ඉපිල මේ මග
අද දකින්නේ ඔබත් සමගින්
දොඩමළුව යන ඔබේ දියණිය
මිය ඇදුණ ඒ සොදුරු කාලය
සමග වියැකුණ අපේ ප්රේමය
හද කොනක සිට රිදුම් දෙන වග
දෑනෙන්නෙද? ඒ බව නොදන්නෙද?
අහිමි වූවද නුඹේ ස්නේහය
දනිමි ඔබ සතු නැවුම් ජීවය
සදා රැකගෙන පිය මනිනු මැන
හුරුයි මට මේ පුරුදු තනිකම
කවිය බලන්න
මගේ අහසෙ හැමදාමත් නුඹ පෑයූ සඳයි
මගේ අහසෙ හැමදාමත් නුඹ පෑයූ සඳයි
හදේ පිපුණු මල දෝතින් නෙලන්න බැරි දුරයි
නගේ දිනක ගව් ගානක් ගෙවා එන්න හිතයි
දියේ දිලෙන සුදු නෙළුමට අත තියන්න බයයි
සිරි සිරි ගා පොද වැටෙද්දි මන්දාරම හැඩයි
තරු අහසේ රටා මවයි නුඹෙ හැඩයට සමයි
හිරු අවදිව මල් පිපුණා සුවඳත් එය තමයි
නොදැක ඉන්න බෑ ඇත්තට හදවත ඉකි ගසයි
සීත සුළං මත සතපා රහසක් ලියනවයි
ගීත ගයන බිඟු රෑනට පවසා එවනවයි
දීග යන්න දිනක් නගේ විගහින් බලනවයි
මීට වඩා ඉඳින්න බෑ තනිකම කඳුලමයි
කවිය බලන්න
වසන්තය ආ පසුත් - කුමාරි රොඩ්රිගෝ
යනෙන මග තොට
අතර ඉදහිට
මතක කඩුතුඩු ඇනෙනවා
පුරුදු විලවුන්
සුවද ඇවිදින්
නාස් පුඩු කිති කවනවා
නුඹ නොවෙන බව
දැන දැනම මට
හැරී ඒ දෙස බැලෙනවා
අතින් අතහැර
දැමූ මුත් නුඹ
සිතේ හිදි වග දැනෙනවා
නුඹේ වාගෙම
දිලෙන දෑසක්
අහම්බෙන් මුණ ගැහෙනවා
හිනාවෙන ඇස්
යට රැදුන දුක
සැනෙන් මතකෙට නැගෙනවා
තුටින් ඇත්දැයි
දුකින් ඇත්දැයි
මගෙන් මගෙ සිත අහනවා
අකුණු සරකින්
හැගුම් සසැලී
නෙත් කෙවෙනි අග රිදෙනවා
එදා නුඹ මග
බලාගෙන සිටි
වසන්තය විත් තිබෙනවා
මග දෙපස තුරු
මුදුන් සරසා
නිමක් නැති මල් පිපෙනවා
ගං දෑල
පෙරදා වගේමයි
හිස් අසුන් අත වනනවා
කවුරු ආවත්
අපි නො-ආවත්
තේම්ස් ගග ඔහෙ ගලනවා ....
කවිය බලන්න
ඔයා මට හීනෙනුත් රැව්වා.....කැළුම් චතුරංග රාගම
ඇයි ඔච්චර මහත් වෙලා
ජිම් එකකටවත් යන්නෙ නැද්ද ?
මම ඔයාගෙන් ඇහුවා
ජිම් යන්න !
ඔයා මට හීනෙනුත් රැව්වා .
තම්බගෙන බතක් කරියක්
තුන් වේල කන එකම කලාවක්
ඔයා මට බැන බැනම කිව්වා .
සේකරගේ ප්රබුද්ධ මං ළඟ තිබුණා
යසෝදාට ඔයා කැමති නැති බව මට කිව්වා
අහිංසක හිනාවක් එක්කම .
මාවත් ඇදගෙන දවසක්
ගම්පහ මේඛලා එකට
ආදරණීය වස්සානය බලන්න ඔයා ගියා
මතකද ?
කඳුළු ඇස් දෙකේ පුරෝගෙන ඔයා මං දිහා බැලුවා .
අහම්බෙන් ලිප්ටන් වටරවුමෙදි
මං ඔයාව දැක්කා
හොඳටම මහත් වෙලා !
ඉස්සරහින් ආව යාචකයෙකුට
බෑගයෙන් අරන් රුපියල් සීයක් දුන්නා
චූටි මල් හිනාවකුත් එක්කම
හිත හැදෙන්න ආදරෙන් කතා කළා .
වටරවුම පහුවෙද්දී
ඔයා පාර පැනලා ගිහින්
කැබින් එකේ පන්දාහේ කොළ වගයක්
මට සරදමට හිනා වුණා .
කවිය බලන්න
නොතිර බව දැන..
කවුරු කාහට පොළවෙ උරුමය කොතනකද සටහන් කෙළේ
මාළිගා පැල්පත්ද නොදැනිම එකට මයි මිහිදන් කෙළේ
කල්ප සුවහස් ගණන් ගෙවනා සසර මේ දිවි මංතලේ
නොතිරබව දැන දැනත් කුමටද අප කරණ දිවි අරගලේ.
එක ලේ මසින් සැදුණු සිත් පිත් ද උරුම නම්
කිම දෙන්නෙ වදවේදනානිබඳ සිත් රිදුම්
නෙත් සිත් පුරා බැඳුණු ඒ අමන කුරිරු කම්
දැන හැඳින කෙටි දිවියේ වඩමු යහගුණ දහම්.
වන සතුන් ගස් වැල් ද කඳුතැනිතලා සැදුන
සොබාදම් මවට හිමි උරුමය අපට නොදෙන
තම සුව පතා නිබඳ ඒ උරුම වනසලන
අධම කම් කුමට දෝ අපට කෙටි දිවි ගෙවන.
මාපියන් දරු සොයුරු සඟ ගුරුන් නොහඳුනන
තිරිසන් වෙසින් සරණ මනසිස් උසස් කියන
තම දිවි රැකෙන ලෙසින් තව කෙකුගෙ දිවි නසන
දුදන රැඳි මිහිකතට බරකි කම්පා කරන
Photo Credit: Timo Volz
කවිය බලන්න
වර්ෂා චිත්රයක්
වස්සානය උදාවී
නිසි කලටත් කලීන්
මගේ කවුළුව අස
හිඳ සුසුම් ලයි
සීත සුළඟ හැපෙයි
උස වීදුරු කවුළුවෙහි
විවර කරන්නැයි එය
අයදින්නාක් මෙන්
රූරා වැටෙන වැහි බිංදු
කවුළුවෙහි පහළට
එතුළින් පෙනේ ඈතින්
සුපුරුදු රුවක් පටු මගෙහි
ඉක්මන් පිය තබන්නී
ඉසලාගෙන කුඩය
එක් අතකින් ඉහළට
ඔසවා මදක් සාරිය
ගෙඋයන හරහා ඇදෙන
වැසි දිය දහර
සෙමෙන් ගලා ගොස්
තෙමාලයි ඈ සුමුදු දෙපා
කවිය බලන්න
සමනල සඳෙස -41
සමනලයා දුටු බුලුතොට - 41
සිතගිය බුලුතොට කඳු වැටිය
605. ඇ ද බැඳ දිවෙන වක ගැහි-ගැහි කඳු අසලින්
වෙද බඳ මහත දිගු ගැරඩියෙකු ගමනින්
සෙද දුර සිට බැලූ බැල්මට පෙනෙන දුරින්
එ ද ගල් මාවත ය දිව යන එ කඳු වැටින්
606. සපරගමුවෙ මායිම වුණු දකුණු කොණේ
එ කොණේ නැඟී ඇති අහසට මෙ කඳු පෙනේ
කඳු වැටි හිස් නිලන සලුවක් ලෙසින් සෙනේ
වඩමින් සලයි පහළට පෙම් පිණි එ වනේ
607. හිස් ඔසවමින් හිඳිනා කඳු ගැට නැටිය
දස් මහ යෝදයන් සේ රජ කළ සිටිය
විස්මිත කරවමින් පිහිටා ඇති විදිය
ඇස් රසඳුනකි දකු බුලුතොට කඳුවැටිය
608. උල්පත් කපා මතු වී තුරු වදුලු බඩින්
සම්පත් සොයා මුමුණන කෙඳිරියක හ`ඩින්
මිණි-රන් වසාගෙන සංඟා ගොහොරු මඩින්
ළඳ දිය තී සැලේ උණ - බට පඳුරු උඩින්
609. කුල්මත්කොට තබා නරඹන රසවත්තූ
මීදුම් සුදු වළා වස්සන පිණි තොත්තූ
රැය - දහවල - සදෑව ද මෙහි ජය ගත්තූ
ඇළි ළඟ නටයි නරි-මී-කොටි සහ ඇත්තූ
610. තෙද හිරු රැසින් හෙම්බත් වෙන නිතර දෙවේ
රත් පැහැ ගැහී මානා කටු පඳුරු නැවේ
තැස අඩු කරන්නට පිණි දිය ඉසින සුවේ
වි`දගත හැකි ය එනමුදු එය සුදුසු නොවේ
611. සිරිලක් මව් තුරුලෙ ජනිත ව දැයට හිමී
තැන දැක දැන වරුණ කරනට සිතට ගමී
එඩියෙන් රැගෙන ජාතික අබිමනකි පෙමී
බුලුතොට කඳු දෙපා මුල මම හිස නමමී
612. ඇසි-දිසි දෑ කොතෙක් දැයි මා විමසන් නේ
මැසි-විලි මිස එ ගැන නැහැ විමසිලි වන් නේ
නිසි-ලෙස දැක බලා මව් හඳු නා ගන් නේ
රිසි-ලෙස ගනිව් අදහස මොට මිනිසුන් නේ!
(මතු සම්බන්ධයි.)
2026.11.01
කවිය බලන්න
ආවර්ජනා....!
රැයක සුපිපෙන මලක සුවඳට බඹර පහසක් අහිමි නම්....
දුරක ගිය නුඹ ආයේ ආවත් රකිනු කෙලෙසද හාදකම්...!
අඳුර විනිවිද දකිනු රිසියෙනි සරසවියෙ බිම්කඩ උඩින්..
මහවැලියෙ ගං දියේ කිමිදී
සිහිනයක දැවටී හොරෙන්...!
හන්තාන කඳු වළලු සිප එන වලාකුළකට දුක කියන්...
නුවර තේවා හඩින් මිලිනව වැව් දියේ දියරැළි සිහින්...!
කඳුල යලි නෙත් පියන් හිරකර ඉකිබිඳී ප්රේමය දරන්..
හදේ ගැඹුරින් පිදූ සෙනෙහස තිබේ තවමත් නුඹ නමින්...!
2026 .09.29
කවිය බලන්න
ගඟවෙමි මම ගලායන ඈත මුහුදට
මීදුම් සේල ඇඳි කඳු මුදුනක ඉඳලා
තුරු ලිය සෙවන අතරින් රහසේ එබිලා
පොඩි පොඩි දියපාරවල් එක එක බැඳිලා
පහළට ගලා විත් එක පොදියක එතිලා
එදවස දිය වැළකි දරු ගඟ හුරුබුහුටී
කෙළි ලොල් සිතින් දිව රෑ දිව්ව වැටි වැටී
පැහැදිලි දියේ නොතිබුණිය වස විස ගැටී
ගල් පතුරුවත් නොදතිය මම ගලන හැටී
ළමා කල ඇවිත් තව පහළ එනකොට
තව තවයාලු අතු ඇළදොළ එබෙන කොට
සෙල්ලම් කාලෙ ටික ටික ඉවර වෙනකොට
තරුණයි මම ඉතින් වගකීම් වැඩිකොට
එකතුවෙන වතුර ඉදිරියට අරගෙන
දෑල නොබිඳ යන්නට දෙපස රැකගෙන
ගත් ඒ වෙහෙස ගල්පර පවා දැන ගෙන
සුමුදු වුණා මට යන්න පාර ඉඩදෙන
අහස අඬන විට කියා ඇගෙ දුක් කඳ
කඳුළු වී පිරෙන දරනු බැරි දිය කඳ
ඉවුරු තලා කෙත් වතු පවා ඇද බැඳ
පිටට යන්න වුණි ඔබට දී දුක් කඳ
වසරින් වසර ඔය ඇඬුම නතර නොම වෙන
කාටත් වෙන දේම නේ මටත් සිදුවෙන
නොගලා ඉන්න බැරි තැනයි ගියේ පිට පැන
එනමුත් රොන්මඩින් ඔබ ඉඩම් සරු වෙන
එකතු කරන් සුන්බුන් රැඳුණු දිය පිට
මගෙ මැදි වයස තරමක් දුකින් සිටියට
තව ටික කලක් ගතවී දිවිය නිම කොට
මෝය කටින් මම වැටෙමි මහ මුහුදට
මුහුදෙ වතුර ටික ටික ඇදී අහසට
එති එති බරට එකතුව වලා පෙළකට
වැස්ස වෙසින් වැටුණම කන්ද මුදුනට
නැවත ඉපිද මම ගලා යමි පහළට
2026 ඔක්තෝබර් 22දින කැලිෆෝනියාහී දීය.
කවිය බලන්න
දෑ සමන් ඕලිද්ද. වල් ඉද්ද වතුසුද්ද ..........
දෑ සමන් ඕලිද්ද. වල් ඉද්ද වතුසුද්ද
යොහොඹු මදාරාපිච්ච පෙතන් කෙකටිය
ඕළු මානෙල් මල්වත්තටත් වඩා උතුම් කර කී හෙයින්
මලේ මලේ තැඹිලිය වැන්න පොල් මලේ
ඇලක දොලක ගංගාවක කඳුකරක ජලයටත් වඩා
සිසිල් වූද පිරිසිදු වූද
මතුපිට පින්න හංසසමූහයාගෙන් යුක්ත වූ ද,
තිසා වැව නුවර වැව මින්නේරිය වැව බසවක්කුලම ආදී වැව් වල නද දෙන්නාවූ රැලි වලටත් වඩාඋතුම් වූද
නීල සාගරය ක්ෂීර සාගරය ප්රවාල සාගරය ස්වර්ණ සාගරයයන සිව් මහා සාගරයන් හීනද දෙන්නාවූ රැලි වලටත් වඩා උතුම් කොට කී හෙයින්
රැලේ රැලේ මුහුදෙන් දමන දිය රැලේ
උපුල්වන් දෙවියන් විසින් ආරක්ෂා කරනු ලබන මෙම ශ්රී ලංකාද්වීපයෙහි වීර පරාක්රම බාහු,මහා පරාක්රම බාහු,ධර්ම පරාක්රම බාහු, ගජබාහු වලගම්බා හු අටලොස් කලංකයක් සැඩි දෙමලුන් කපා කොටා වැනසූ ඒ
දුටුගැමුණු මහ රජතුමාටත්වඩා උතුම් කර කී හෙයින්
බලේ බලේ රාසිං දෙවියන්නෙ බලේ
ගාල්ල මීගමුව තංගල්ලබේරුවල මග්ගොන කළුතර
කළුතර පුත්තලම හලාවත ,කන්නමලේ,කුදිර මලේ, කරමලේ යන මෙකී එකී නොකී
කොටු පේතෲ වලටත් වඩාඋතුම් කර කී හෙයින්
ගලේ කොටුව බැන්දයි තිරිකුණා මලේ
දුංකළඳක් ගෙන බෙහෙතක් කල්කයක් අඹරන්නා වාගේ
දුල්ලාවට සදිසි ගෝමර පෙති සෙවගේ
නැන්දලා මාමලාගේ ගෙදරටයෑමට කදක් මල්ලක් බඳින්නා වාගේ
මල්ල් ලා බැඳි වරල බඹරිඳු රොනට වනේ
හැතැම්ම දහයක දොලහක නෑ ගමනක් යන්නට
රිදියෙන් රත්තරනෙන් කල බඩුවක් ඉල්ලන්නා වාගේ
ඉල්ලා ගන්ට බැරි වෙද මෙළඳ කර සෙනේ
ලන්දක කැලේක ගෝන පැටියෙකු මුව පැටියෙකු
අල්ලා ගන්නා වාගේ
අල්ලා ගන්න්ට නරකද රූබර පුතුනේ
කවිය බලන්න
ඒ රූ
කැන්වසය පුරා
ඔබ ඇඳි සිතුවම
මා නුදුටු ඔබ දුටුව
සුන්දර යුවතියක....
දිගැටි හීන් තෝඩු
දෙකන් පෙති මත
මා අකැමතිම
ආභරණය...
රැලි මුහුලස
විසුරුවා පිට දිගට
මගේ ප්රියතම
පෝනි ටේලය...
නළලත හරි මැද
කුංකුම තිලකය
ඔබ කිසිදින
මට නොතැබූව...
එහෙත් ඒ ඔබ කැමතිම සිතුවම
ඇත්තටම කවුද ඒ යුවතිය....
කවිය බලන්න
බුදු පසේ බුදු රහත් පහන් වැට දල්වන්න...............
වස්සාන පින්කමට පේවෙන්න
දම් වැස්සෙ හැකිතරම් නෑවෙන්න
භව දුකට ඔසු සොයා වෙහෙසෙන්න
පිටත් වෙමු ළඟයි නොවැ රෑවෙන්න
අඬගසයි දිවා රෑ බිම්බරක් සේනාව
මර දූවරුන් රති ස්වරෙන් වැයු වීණාව
රිදුම් පහරින් ඇදෙයි සංසාර දෝණාව
නැගෙමු පින් පුරන්නට මේ දහම් යානාව
අත්හැරීමක සුවය මේ භවේ විඳගන්න
කෙලෙස් මහ කැලෑවේ අරටුවම සිදලන්න
පෙණ බුබුලෙ වියැකීම නැණසින්ම දැකගන්න
බුදු පසේ බුදු රහත් පහන් වැට දල්වන්න
මෙරු රෑන් පාන වට රඟා - තටු සිඳ ගනී
වහ කදුරු අතට ගෙන සොයයි - රස මී පැණි
ඇතුළතින් ගිනි නගා - පිටතටත් පැතිරුණි
අමා දම් සිහිළසින් - දැවෙන ලොව සැනසුණි
බෝපතක් වැලිමළුවෙ - ගයයි අනියත බණක්
ඉපදීම වියැකීම - ජීවිතේ පිණි බිඳක්
කඨින පින් උල්පතින් - ගලයි නොසිඳෙන ගඟක්
සොයා යමු පින්වතුනි - දුකින් මිදෙනා මඟක්
කවිය බලන්න
රැය ඇවිදින්…….
පුළුන් වළා
කැටි ගැහිලා
අඳුර වෙළා
හිරු නිවලා
මෙරු ඉගිලෙයි
තටු ගිලිහෙයි
කළුවර එයි
හිතට බයයි
තරු දිලිසේ
උඩ අහසේ
කොඳුරනු සේ
මට රහසේ
ගඟ අයිනේ
කිරල වනේ
තනිද අනේ
රැහයියනේ
රන් පාටින්
සිනාසෙමින්
කව්ද එබෙයි
වලාකුළින්
උණ පඳුරේ
කොළ අතරේ
සඳ වැතිරේ
මඳ අඳුරේ
කණ මැදිරින්
පෙල ගැසෙමින්
ලඳු අතරින්
යති විගසින්
සුළං තෙතයි
හරි සිසිලයි
හිත නැලැවෙයි
නිදි බර වෙයි
සඳ තනියෙන්
ඔහෙ තිබුදෙන්
රැය ඇවිදින්
නිදමු ඉතින්
උතුරු කැළිෆෝනියාව
Photo Credit: LucasV photos
කවිය බලන්න
කුල වැද්දවීම
මලක් මල්වර වී
අනඟසර බැලුම්දී
ස්වයංවර සුසැදී
බඹරෙක් නමට පේවී
දෙහදක හඬ රටා
නුරා තතකින් පෙරා
ගැයූ ගීය නොවලහා
එක් ස්වරයක්ව ගලපා
කලාවන් සපිරී
සඳ මෝරා නැගුණී
සා පැටවි තුරුල්වී
පුරපස කෙමෙන් ගෙවුණී
කිරි පිරූ ළැම බර
කඳුලකට මුහුවිය
අවමාන ඉතිරි විය
තනි මඟ වාරු දියවිය
වැලට බර වැඩිවූ
ඵල රකිණුව රිසිවූ
දෙවඟනය නෙත් වැසූ
නිසි උණුසුමක් සැදවූ
සම්මත නීති පොත
මතින් සෙනෙහස තවර
බැඳුම් තිර කර යෙහෙන
තනවා කැදැල්ලක් නව
පිස නිසරු කඳුළැලි
මව්වත් ළය සැනසිලි
දල්වා මුව හසරැළි
දෙව් ලොවින් ආ නැළැවිලි
(කව් ගී විරිත)
කවිය බලන්න
මට කොහෙද තනියක්
*මට කොහෙද තනියක්*
පඳුරු අස්සෙන් ඇවිදගෙන එන
එළි කැට විසිරුණු වැලි මිදුලක් වාගේ
ඔබේ සිනා පායලා,
ඔය බැල්ම,
ගොයම් පැල එක්ක දොඩන
දිය කඩිත්තක් වාගේ.
ටිකක් පාරට වෙන්න
අහස කපලා කීතු කීතු වලට
ටෙලිපෝන් විදුලි කම්බි රැහැන් වලින්,
ඈත කඳුවල යෝධ කුලුණු හිටගෙන
දොඹකර වාගේ.
වයිෆයි සුළියක මැද හීතලේ
අඩවන් දුමාරයක
කනාමැදිරි එළි නිවී දිලී,
කෝපි කතන්දර රූප ඇවිදිනවා
අවන්හලක බිත්ති පුරා.
මගේ ආත්මය කෑලි කැපිලද කොහෙද
තව තව ලෝක කෙලවරක් නැහැ
මගේ දෑස් මත ඔබ තවරන
මගේම ආශාවන් දැහැනේ
වශී වෙමි මම ඔබ කෙරේ අනුරාගයෙන්.
පෝස්ට්, ට්රේල්, ස්ටෝරි, රීල්, ටැග්ස්, හාට්ස්
පසුපස හඹා යන
දහසක් කැබලිති වලින් සැදුණු
මගේම බලකායක් මැද,
ඇවිදගෙන යනවා මම කන්දෙන් කන්දට
ඔබ තනන ආරුක්කු පාලම් මතින්,
මං රුචි දේ මග දෑලේ එල්ලිලා
ඉංග්රීසියෙන් දොඩමළු වන ඒ අයි කෙල්ලකු කැටුව
මෙගා ටෙලියේ සුරූපියකගෙ අතගෙන
ඇඟිල්ලෙන් රවුම් කර කර
හදන කපන මකන
කෙළවරක් නැති මගේම ලෝකයක
මට කොහෙද තනියක්.
14.10.2026
කවිය බලන්න
කොහිද මින්දද
කොහිද මින්දද
නොදුටුවෙමි ඔබ
කිමිද මා හැර
ගියේ සකිසද
නින්ද නොම ලැබ
කල්පනා කළ
මද අදුරු වල
මා ලගින් හිද
දුර කාල වල
ලියූ කවි වල
ඔබ සිටිය වග
මතක ඇත මට
කිමිද මින්දද
ගියේ සකිසද
තාම කවි සිත
අවදියෙන් ඇත
කවිය බලන්න
තනිකමත් සුන්දරද මන්දා
මමත් මේ වගේම මටම හිතුණා
වැහි නියං සෘතු හෙමින් ගෙවිලා
කවුරුවත් ළඟ නැතත් රැඳිලා,
තනිකමත් සුන්දරද මන්දා
චායාරුපය - නෙලුම් ගැරියන්
කවිය බලන්න
ගෙවුනු කාලය......
අඳුරු කළු වළා තුල සඳත් ඇත සැඟවෙලා
ගැඹුරු සමුදුරක් යට මුතු කැටත්
තනි වෙලා
සොඳුරු තැනිතලාවන් කඳු අතර
මැදි වෙලා
මියුරු මතකයන් සැම කාලයෙන්
යටවෙලා.
ගලන සිතිවිලි රැසක් දුවද්දී
නිදැල්ලේ
සිහින දුටු නුවන් යුග අරිද්දී
ඇසිල්ලේ
සුවඳ මිස මල් නොමැත එදා දුටු
නිදැල්ලේ
තනිකමක පාළුවක් කිමද හද
කැදැල්ලේ.
අරුණෝදයේ නැඟුනු පිණි බිංදු
වියලිලා
හිරු සමඟ සිනාසුනු මල් කැකුළු
මැලවිලා
සඳ නොදුටු කළු අහසෙ තරුත් ඇත
වැලපිලා
සොඳුරු දිවියත් රැගෙන කාලයත්
ඉගිලිලා.
කවිය බලන්න
නොපැමිණි අනුරපුර කිවිඳිය
මුහුණු පොත කවි පිටුවකින්
සැඳෑයම පවත්වනු ලබන
කවි සංවාදයකට පමාවී පැමිණ
සීරුවෙන් පසුපස අසුනකට යමි
තවමත් මෙහි පැමිණ නැති
නැගී එන අනුරපුර කිවිඳියක්
වේදනාත්මක සිදුවීම් දාමයක්
දැඩි සංයමයකින් යුතුව
කියා ඇති බව යමෙක් පවසයි
ඈත පිටිසර ගමක සිට
යන එන ගමනක ඇති අපහසුව
හොඳාකාරව මම දනිමි
"භාෂා රටාව සහ කාව්යමය ගුණය
සුගම මෙන්ම ප්රබල භාෂා භාවිතය
සරල නිරවුල් වදන් අමුනමින්
විශ්වීය ගැඹුරු තැන් විවර කර..."
දිගු විචාරයක් කන වැකේ
දරුණු අකුණු පහරක් මෙන්
මසිත සසලන නිසඳැසක් ලෙස
වදනින් වදන අමුණා ලියා ඇත්තේ
කුරිරු චරිතයක් ඇසුරේ සිරවී
විඳින වේදනාවදැයි මට සැක සිතේ
17.10.2026
කවිය බලන්න
ඉස්කෝල මතක - ප්රියන්ති ඕපාත/ආදිහෙට්ටි
අවුරුදු ගානකට පස්සෙ
මම ආවා ඉස්කොලේට
අපි නොනවත්වා කියවපු
පන්තිය ඇස්කොනින් දැක්කා .........
ඒ මැයි මාර ගහ ඒක
ඒ විදියටම තිබුණා ..........
එක බත්පත බෙදාගත් හැටි
මැවී මැවී පෙනුණා ........
අප එකිනෙකාගේ මුහුණු
චිත්රපටියක රාමු වගේ
එකින් එක දිගහැරුණා.........
අපේ හඬවල්
මගේ දෙසවන් සිදුරුකරන්
දෝංකාර දුන්නා ............
අපි අපිට උණු පොරොන්දු
"අපි ආයේ හමුවෙමු"
අන්තිම දවසේ කී හැටි
හැමදේම මතකෙට ආවා ....
ඒ මාරගහේ රතුමල්
මාව වැළඳ ගත්තා ………..
එත් මගේ යෙහෙළියන්
එයාල අද නෑ
සමහරුන් ජීවිතෙනුත් සමුඅරන්
මම ආවා
අපි ආවේ නෑ
10/26/2026
කවිය බලන්න
විවිධ වයසෙදි මිය යන්නේ ඇයි ?
මිය යති කෙනෙක් සිටියදි මව් කුසක් තුළ
තවකෙක් මියෙති ඉපදී ටික දිනක් තුළ
වසරක් දෙකක් දහයක් හෝ ගෙවුණු කල
තව සමහරෙක් මිය යනයුරු සකිය බල
විස්සක් තිහක් පනහක් ශතකයක් ගෙවී
ජීවිත පහන තව කෙනෙකුගෙ යාවි නිවී
හිතවත් ඥාති සැම හද ගිනි දුකින් දැවී
සිටිමුත් හේතු විමසූ කිසිවෙකුත් නෙවී
දිවි හැරදමා යන්නට එක එක වයසින්
පෙනෙනා හේතු ඇත ගණනින් දස දහසින්
එනමුත් සැබෑ හේතුව ගැන එක දවසින්
නොහැකිය කරන්නට විස්තර පොඩි මනසින්
එනමුත් කියමි කෙටියෙන් හෝ එය විමසා
දහමෙහි තිබේ එය බුදු සමිඳුන් පවසා
නවතනු නොහැකි වෑයම් කළමුත් කෙලෙසා
පව්කම් තිබේ ඔබ මා කළ පෙර දවසා
ළඟ නෙක හේතු ඇති මුත් ජීවිත නසන
දුර හේතුවයි මූලික වන්නේ නිතින
පෙර කළ නොයෙක් පව්කම් ඇති බව හැඳින
අපි දිවි ගෙවිය යුතුවෙයි පින්කර මෙදින
රඳනුයෙ දිවිය පින මතමයි අපිම කළ
සැපයද ලැබෙනුයේ එයිනුයි වසන කල
නැවතුම් තබා දුක් ගමනට සසර තුළ
අපි මේ බවේදිම නිවනෙහි ලබමු පල
2026 . 10 . 28
කවිය බලන්න
සාර සුබාවට වෙඩිමක් ගන්න........
තාත්තේ මට ඕන
සාර සුබාවට වෙඩිමක් ගන්න.
හාල්, සීනි, පරිප්පු ටිකක් ගේන්න
කඩේට ගිය විට
විකුණන්න ගන්නම නෙවෙයි
අල්ලලා මිරිකලා බලන්න විතරක්
දෙහි ගැට හොයපු
මුදලාලිට ආරාධනා කරන්න.
අල්ලපු වත්තේ මහ ගේ හදපු
ලොකු බාස් උන්නැහේ
කවුරුවත් නැති වෙලාවල
පුරවාපු කුස්තුර වලට
හිලව් වෙන්න
බත් කටක් දෙන්න
හොරෙන් පොල් කැඩුවා කියා
කුදලාන ගිය මල්ලී බලන්න
පොලිසියට ගිය අල්ලපනල්ලේ
මා ගැනත් හොයා බලන්න
ගෙදරටම ආ ගිය
පොලෝසියේ උත්තමයන්ට
ආරාධනා කර මධු විතක් දෙන්න
ඉස්සර තරම් ම මත්වෙන්න.
පැය ගානට ඇඟට සැප ගන්න
ස්පා එකට ආ ගිය
නඩු ඇසූ උන්නාන්සේලා
නඩුත් බඩුත් තමන්ගේ කරගත් නිසා
දෙන්නම ඕන බඩ කට පිරෙන්න
කුකුල් ගාත් තලු මරන්න.
ගහේ කටු උල් කරන්නේ මොකටද කියා
මමත් අම්මත් එක හැලියේ ලා රත්කල
ගමේ නැන්දලා මාමලා
වටේ පිටේ ලමාතැනීලා සේරටම
අයිස් ක්රීම්, චොක්ලට් ගැටෝ
තව පුඩින් එක්කම දෙන්නෝනෙ
රෙද්දේ තුත්තිරි ගලව ගලව
තලු මර මර රස බලන්න.
මට ඕනේ තාත්තේ සේරටම
ඉස්මුරුත්තෙට එනතුරු සලකන්න
එකම ඩීජේ රිද්මෙට
උන් සේරම එකට නටන හැටි බලන්න.
සල්ලි නම් මොනවද තාත්තේ
මට ඕනේ උජාරුවට මගුලක් කන්න!!
කවිය බලන්න
A simple realization
I enjoyed yesterday -
The ,calm wind
The quiet pleasure,
The solace I experienced
My mind was as peaceful
As the breeze
Today it is completely different
Yesterday's sweet wind has become..
A gale that brings me fear
Pleasure and the fear
I realize now that both feelings
Begin in the very same mind.
If the wind can change so rapidly
Why should I yield to fear?
These feelings were created by
My mind..
And I will never obey its fleeting
storms.
Nothing is permanent..
Impermanence is the only reality.
Photo Credit: Freddy Kearney
කවිය බලන්න
අනේ මේ පොළොව
තටු සිඳී බිඳී ගිය
සාමයේ පරෙවියා
පණ යදී
දේශ සීමාව අස
වැයෙයි රණ බෙර
ගැයෙයි රණ ගී
තැබෙයි වෙඩිමුර
මායිමේ දෙපස සිට
පස මිතුරු විහඟ කැළ...
ඒ පසේ මේ පසේ
මියෙන රණ විරුවනගෙ
රුහිරු
ගලයි මායිම දිගේ
එකම රත් පැහැයෙන්
තමාගේ එකාගේ
රුහිරු හඳුනනු බැරිව
විපිළිසර වෙයි
මිතුරු ගණ...
ඉහළ අණ නිකුත්වෙයි
නැවත සතුරන් දෙසට
වෙඩි තැබෙයි
බෙදාගන්නට පොළොව
..........................
අනේ මේ පොළොව
කාගෙවත් නොවුනනම්...!
කවිය බලන්න
කහ දමනය
මිනිස් ඇඟිලි නමසිය අනූ නවයක්
ඔබ කෙලස පැලඳියද ගෙලවට මාලයක්
දැමුවෙද කෙනෙකු දුගඳ නසන බෙහෙතක්
කවුද ගෙතුවෙ මේ අමූලික බොරුවක්
නවසිය අනූ නවයක් මිනිසුන් නැසූවද
එතෙක් ඔබට එරෙහිව රජ අනක් නොතිබුනිද
ඔබ සිවුරු පෙරෙව්වේ ඉන් ගැලවෙන්නද
බොරු කතා ගෙතූවේ ඔබට මඩ ගසන්නද
කහ පැහැයට මුවාවී නීතියට උඩින් යද්දී
ඔබවත් නිදසුනට ගෙන මුලා කරමින් සිටිද්දී
දහමත් කහ පැහැයත් දෙකක් බව පෙනෙද්දී
තහන්චි ඕනමයි කහ පැහැයට, දහම කෙලසද්දී
මෙල්බර්න්
29ඔක්තෝබර් 2026
කවිය බලන්න
ජීවිතය පෙරහුරුවක් නොවේමැයි.........
ජීවිතය පෙරහුරුවක් නොවේමැයි
මැනුවලයක් සමගද නාවේමැයි
ටීචර්ස් ගයිඩ්ද නැත්තේමැයි
උදාහරණද නොමැතිමයි..
රිහසල්වත් සිදුනොවේමැයි.
පර්යෙෂණයක්ද කළ නොහැකිමයි.
ආපහු ගොස් නිවැරදි කරනුද නොහැකිමයි
යළිද අත්දකින්නටද ඉඩනොදෙයි.
මොහොතකටත් යළි නොඑයි..
හැබැවින්ම ක්ෂණයක්ම වෙයි..
පරිපූරකත් නම් නෑ තමයි..
අහල දැනගන්නත් බැහැයි..
ඉදින් ...
මේ මොහොත පමණක් ඇති තමයි..
විදින, විදවන දැහැන මුදවන
මායාව කිමදැයි ඇසෙයි..
කවිය බලන්න
මුලාව
පර මලකි නටු අග
ගිලිහෙන්න අර අඳින
තුඩු නොගෑ මලකට
වැඩි යමක් වෙද එහි
රිදී බඳුන්හි ලා
පිරිනමයි හීන
කණපිට හරවා බලද්දි
වයස ඉලක්කමක් පමණි
ලියා ඇත හීනියට
රත් ලවන් යුග
රෝස දෙකොපුල
දෑසේ බමර නිල
සිකිපිල් වරළ
නඩත්තු නොකළොත් දින දින
දිය සායම් සිතුවම
රූරා හැලේ පහළට
කවිය බලන්න
පළමු ගල ගසන්න ට අවසර
සරා සදිසි අස්සක් මුල්ලක් නෑර
අරා අසුන් වටකොට කර බර සාර
පුරා අසුන් පිට දී සොඳ කට කාර
කිරා මැන බලති අනුනගේ බර තාර
කොරහේ කිඹුල් පිහිනුම් නිති දකින ඇස
මුවගේ නිබඳ රැඳවූයේ නොමද හස
දෙපිටේ කැපෙන දියරෙදි මුව තබා යස
වදනේ නිතර ඇලුනේ රස කරපු විස
සැමදා කිඹුල් පිහිනුම් කොරහේ දකින
එකදා නමුත් කිසි වරදක් නොම කෙරුණ
දුටුදා කෙනෙක් සිටියොත් හොඳ හැටි දන්න
ඇහිඳා ගලක් ගැසුමට අවසර මෙන්න
2026.10.20
කවිය බලන්න
ගොළු හදවත
පුංචි පෙම්වත් සිතුවිලි
හුවමාරු කරගන්නට
දූතයෙකු වුණු එය
පොත් රාක්කයේ කොනක
තිබී හමුවී
කියවමි නැවත
දම්මි වූ මුත් මා එදින
සතුටුයි.......
ඔබ සුගත් නොවුණු එක ගැන
කවිය බලන්න
සොඳුරිය
නිසොල්මනේ වැතිරී නුඹ සිනාසුණු අපේ නිවහනේ
නෑ හිත මිතුරන් දූ දරුවන්ගේ කඳුළු ඉකි හඬ මැද්දේ
කිසිම වදනක් නොකියාම සොඳුරිය යන්න යනවද?
නොඑන්නම යළි නොසිතු විලසින් නොපෙනෙනා ලොවකට
වදනකින්වත් රිදෙව්වේ නැහැ කිසිම දවසක මගේ සිත
මේ ජීවන මල් උයන් තෙරේ දෙවිඳුන් දුන් හොඳම මල
දෙවිඳුන්ම නෙළා ගත්තේ සරසවන්නට සුර නිවහන
විඳින්නට තවත් මට ඔය සුවඳ පින් මදි නිසාමද?
සුදු වතින් සැරසී දෑත ළයේ හොවාගෙන
නිසංසලේ ඉන්නේ නෙතු පියන් වසාගෙන
හැකිනම් ගන්නට මගේ පණ නල සොඳුරිය
පහත් වී නුඹේ මුව අග සිඹින්නම් දහස් වර
සාන්ත මරියා සිද්ධස්ථානය
මහනුවර
කවිය බලන්න
එදා සිප්හල
කුඩා ළමා කල පාසල් බිමට ගොස් උදේ
වඩා ලොකුම කජු පුහුලම ඇහිඳ එහි මඳේ
කඩා කටට රස උරමින් බැම්ම මත ලිඳේ
විඩා නිවා ගෙවූ දිවිය ඇඳී ඇත හදේ
ගල් ලෑල්ල හතර වටේ ලී පටි ගැල වීලා
කල් ගතවී කෑලි කැඩී සැම තැන විසි රීලා
වල් තණපත් පඳුරු අතර කෑලිද සැග වීලා
ගල් කූරත් කෑලි කඩා ඒව ලිඳට දාලා
වෙල් යායක් නොවුන කුඩා කුඹුරේ සී සෑවා
බෙල් එක වදිනා සද්දෙට රැස්වීමට ආවා
දෙල් ගස යට සෙවනේ ඉඳ රස සීපද කීවා
නෙල්ලි කඩා සෝදාලා ලුණුත් සමග කෑවා
බඩ ඉරිඟුද සෝගම් සහ බෝංචි එළවළු
ඉඩ ඇති විට ලමෝ එක්ව පාත්ති සැදුවලු
මඩ තැවරුන මුත් කමීසෙ වේය දිව්ය සලු
සැඩ සුළඟට වැටිච්ච අඹ මිහිරිද බැලු වලු
පාට පාට හරි ලස්සන ඉඟිනිය ඇට හැඩ
කාට කාට වුනත් ඇහිඳ ගන්නට ඇත ඉඩ
ගාට ගාට ගහ වටකර ඇවිදින ගල උඩ
තාට තාට සංගීතෙට සැදූ බමරෙ වැඩ
කිඹිලිය රතු පාට වැටුන ඇගේ රුවට වැඩි
හිඹිලිය ගස පිරී තිබේ ඉදුණු හිඹිලි ගෙඩි
හැඹිලිය පුරවා ගත්තම හැඩය ගුලක කඩි
සිඹිලිය රසහිඹිලි සොයා ගසෙන් ගසට වඩී
බඩ ගින්නට ලැබුණා ඇඳිහැස බිස්කට් තුන
කඩ කඩ අල්ලට තබමින් කෑලි කෑලි කන
ඉඩ ලැබුනම ලිඳට දුවල තිබහට දිය බොන
බඩ වැටියේ මල් කඩද්දි ඇනී කම්ඹි ඇණ
W.M.Siriwardhana
Principal
Mo/B/Thiththawalkiula Primary School
Kotabowa
Madagama
Bibile, Sri Lanka
කවිය බලන්න
Interesting to see one incarcerated hated by many.
Interesting to see one incarcerated hated by many.
The fear that held in their heart cannot control me or conquer me.
I will not be held in Slave Island.
My spirt is too strong and my heart is stout there is no doubt I was born free and thus I shall return like this
I will not be held in Slave Island.
My ancestors have endured three different invasions and yet in this age we are still held in metaphorical chains and indentured work that was sent out from the origins of the empire
I will not be held in slave island when I was born free in this life and the next I will proclaim my innocents and fight for my family name
I am no Slave and will not be marooned on the island
කවිය බලන්න
අදෘශ ඔබ......
රුව නැතත් දකින්නට
හඬ නැතත් අසන්නට
පාලු මග හරින්නට
අයෙක් ඇත ලඟින් මට
නෑසුනත් සවනතේ
කතා ඇසෙතිය සිතේ .
දසුන් නොම වුව නෙතේ
අඳින රූ බොඳ නැතේ
වරෙක පැසසුම් කරයි
විටෙක තරහින් බණියි
සිතී ඉක්මන් වුණැයි
දුකින් ඉඳහිට තැවෙයි
එක තැනෙක නොම රඳා
සසල වුව එදිනෙදා
නොයන මා අතැරදා
මිතුරෙකී සිත සදා
කවිය බලන්න
අවබෝධයේ සියපත..
මඩදියක් මත සුපිපුනත් පිවිතුරු බවින් අඩුවක් නැතේමය..
පෙතිදහක් ගැවසුනු රුවින් පිරිපුන් බවින් අඩුවක් නැතේමය..
හිරු රැසක් විඳ සඳ රැසක් විඳ මහවිලක් සරසනු අගේමය..
සියපතක් බඳු සැනසුමක් නිරතුරු පිපී හදවිල සැලේමය..
අමරසක් රොන් කෙමි වලින්ලද ඹබරු කී බස නොම ඇසේමය..
මුදුපතක් මත අතුල පිනිබිදු කොපමනක් දැයි නොම හැඟේමය..
මදනලක් දැවටුනි නිමක් නැති සුවඳ ගෙන ඉවතට ඇදේමය..
ඇති ලොවක් නැති බව සැනින් දැක පණ නලක් ගැවසෙනු දැනේමය..
කරවටක් මහ වැසි වැටී පෙති ගිලිහුනත් අහිතක් නැතේමය..
තුරුහිසක් සෙවනක් නැතත් දැඩි රිවිරැසින් වෙහෙසක් නැතේමය..
ඉවසුමක් මැඳ හදවිලක් කලඑලිකරන් සුපිපී සැලේමය..
ඉඳුකිලක් බදු සියපතක් දින දින පිපී දිවිමඟ ගෙවේමය..
චෙම්ස්ෆඩ් - එන්ගලන්තය
කවිය බලන්න
London is Home
London is a witty city
London is my Home
So where do I start even though we are apart.
London is pretty
London is a city
London is gritty
London is my home
On the phone to friends from the ends reminiscing of the Camden days before it was a craze driving around with eyes glazed.
London is pretty
London is a city
London is gritty
London is my home
Memories from my dome from the days stoned on the tube a care free time its worth a rhyme
London is pretty
London is a city
London is gritty
London is my home.
The view is amazing when your blazing view of the water canary wharf light on mind gone else where you gotta stop and stare.
Shout out a little pray for the ones who cant be with us today.
London is pretty
London is a city
London is Gritty
But London is my HOME
කවිය බලන්න
බලාපොරොත්තුව
නිවන්නට මදි වුණා
ගින්දර
ඇවිලි ඇවිලී හදම
පාරන
මතක සෙනෙහස තුරුළු
කරගෙන
පිය නගමි මිහිදුම් වලාගැබ
දෙඅත වටකර
රැකවරණ මැද
ඔබේ උකුලේ ගෙවූ කාලය
සිහිනයක් සේ සෙමින් වියැකි
සුසුම් වැල්වල එතී දුර යන
ඔබේ පාමුල තබා ලෝකය
ඇහිඳ ගමි මම
ලඟම මතකය
සුවඳ තවරා ඔබේ සියොලඟ
තනා මන්දිර නෙතු පියන් අග
සෙමින් නොපෙනි ගියත්
ඉඳ හිට
නැවත හිරු නැග ඒවි
දිනයක
2026.10.06.
Photo Credit: Jason Mavrommatis
කවිය බලන්න
🗙









































































