කඩචෝරු පංගුව
සරුවට දෙපස පිපිලා ඇති මල් වලට
ඉඳහිට හොඳින් හිනැහී සුපුරුදු ලෙසට
සොහොනට උරුම ගල්පොත් දකිමින් අවට
වටපිට බලා ඇදෙනා මිනිසෙකි පෙරට
අරුණැලි පීරගෙන එන හිරු කිරණ වල
සෙවණැලි අඳුරු කර ඇත ඔහු ඇතුළ තුළ
ඉපනැලි වෙලා ගිය හේනක ගොයම් පැළ
කලඑළි බසී සිහියට ඔහු මතක පෙළ
සුදුවැලි අතුළ පස් කන්දක් ළඟ නැවත
අතැ’ඟිලි වලින් අරලිය කොළ පිස දමත
මුං ගුළියකුයි මල් ටිකකුයි බිම තියත
කඳුළැලි හැලෙන්නට රිසි සේ ඉඩ හරිත
කවිය බලන්න
