සහස් වන මල් තුරු වියන මත අකාලේ ඔහේ පරවුණ "ඇගේ නම ලංකාය " උච්ච ස්වරයෙන් ගැයූ ඉන්දියන් සාගර දේසේ දුර ඈත එක දවසක දුගී සන්නාලි ගෙදරක විකසිතයි ඒ අසමාන කුසුම නොහිම් සුවඳින් ඒ මල දන මන දෙස බසයි මුස කළේ උදාසීන ජාතිය නිදි කිර කිරා ඉන්නවා නැඟුණ කාහල නාදෙන් නිදි ගැට ද බිඳෙනවා සහස් දන මන පිබිද ප්‍රඥාලෝකයෙන් පෙර මඟ ලකුණු සොයනවා එකම එක වරක් ඇවිදින් කිසි දා නොඑන්නට යන සොඳුරු යෞවනයේ සදාකාලික ප්‍රේම ගීතය ගැයූ කෝකිලාවිය කොහි ද නුඹ අද කොහි ගියාදෝ රන් වලා සළු පීරා සඳවතිය විමසමි මම කියන් ඇයි ගෙන ගියෙ ද ඇය මෙලෙස එවන් මොහොතක නොපෙනෙනා ඈතක මුළු ලෝකයක් මධුර ස්වරයෙන් මත්වී නෙතු වසා ගත් ක්ෂණයක 24-08-2026