මාවවුල් අඳුරු කැටි අඳුරු සළු පොරවගත් අඹ රුකෙහි මධුසාද කණමැදිරි රෑබදුලු අතරමං වී අඳුර එහෙ මෙහෙ සැරිසරන සේපාලිකා කඩුපුල් මත් ව සුවඳින් සුමිහිරි පැටලී වාදයක සඳ නැහැ තවමත් ඇවිදින් අහසට අන්ධකාර තෙළිතුඩින් රාත්‍රිය... අහස මත අඳින ඒ මනකල් සිත්තම වැහිබර අඳුරු අහසේ විදුලි එළි දැල්වී නිවෙන ඈත තරුවක් තනිවම හිනැහෙන ඒ මනකල් සිත්තම සඳ නැහැ තවමත් ඇවිදින් අහසට මොහොතකින් නුඹ ඇවිත් අහසට සඳ වතුරෙන් සෝදා හැර අන්ධකාරයේ ඒ මනකල් සිත්තම මකා දමනුයෙ කිම ද මේ තරම් නපුරු ලෙස.