කිවිඳුනි
කිවිඳුනි,
ඔබ අකුරු
වැපිරුවේ සාහිත කෙතෙහි
මිනිස් හදවත්හි
නිහඬ බිම් මතය.
අනෙකෙකුට මඟහැරුණ
හිරු පෑයූ දවසක
අසාමාන සුන්දර අරුමය
වැස්සක සුවඳ,
තනිව යන මාවතක්,
කවුළුවක නිහඬ දසුන
උදෑසන හිරු කිරණ
ඔබේ කවියෙන්
නව අරුතක් ලැබුවේය.
හැඟීම් ගැඹුරු විය
නිහඬ බවතුළ
ජීවිතය දොඩමළු විය.
කිවිඳුනි,
ඔබ ලියූ පද
සිසිල් සරින්
මදපවන මෙන්,
අදත් හෙටත්
සිංහල කවියේ
හදගැස්ම වී
රැඳී ඇත.
සුබ පැතුමන් ඔබට .
කවිය බලන්න
