ඉහල අහසේ ගැසූ කරනම් සිහිනයක්මය මෙදා දිවියේ දුබල වී ඇත යුගල පියාපත් වකුටු වී ඇත දෙපා නියපොතු නැත පුරුදු විහඟ නාදේ වියපත්ය එක තැන දිවියේ අතහැරුණ බෙනය නිවහන වී වැතිර සිටිනෙමි හුදෙකලාවක තුඩින් රැගෙන විත දුන් පෝෂණය මගේ කුරුළු දරු කැලට දයාවෙන් ඇති කල දරු පෙම අමතකද මගේ පුංචි පැටවුන්ට