තුරු අතින් බිමට පැන අසුරු සැනකින් සුළඟ දිවවිත් සිහින් හිරිකඩ තවර තවරා දෙකම්මුල් මත හාදු වස්සන නැතත් හෙට යැයි දිනක් මතුවට ඇවිත් යන්නටවත් නොඑන බව දැන මෙතුවක්ම මා තනිව ආවග සිහිව සිත උහුල උහුලා අදත් රොබරෝසියා ගහ ළඟ මදක් නතරව නුඹ නමට සුසුම් ඉහිරව