ඇය පවනක් වුවාය
රටක් පුබුදන්නට
පිපුනු මල් ගොන්නට
ගී පවන් සලන්නට
ඇගේ හඬ අවදි කලවිට
සිත් පිබිදුනා එකමිටට
ඇගේ හඬ නිහඬ කරන්නට
රකුස් නෙත් යොමනවිට
සොබාව ඇගේ තනි නොතනියට
පෙල ගැසුණි හරි අපූරුවට
කඩමන්ඩියේ දොල අයිනේ දකිනවිට
කලා වැවේ දිය දෝතක් පිපෙනවිට
සරුංගලය හැඩ කරලා ගයනවිට
ඇය මියදුනුවග නොයේ මගේ සිතට
28අගෝස්තු 2026
කවිය බලන්න
