රක්ත හාරත
ටික්ටොක් මහ වනය මැද්දෙදි
දුනුහී මානගෙන පැන්නෙ වැද්දෙකි
නුරා රැඟුමන් වනය මැද රඟද්දි
අතහැරුණා මනමෙ අත බැද්දෙදි
ටික්ටොක් වනයේ පෙමින් රඟනා
රක්ත හාරත නොමිලෙ වහිනා
හාරත වැස්සෙ යස රඟට තෙමුනා
අනේ උණ සන්නියත් හැදුනා
හෝරා එකින් එක ගෙවෙනවා
මග බලාන හිඳ දෑස් කෙවෙනවා
පමා ඇයි දැයි බයත් හිතෙනවා
එයිද නොඒවිද සිත හඬනවා
රෝස මල් වරුසාවකුත් එව්වා
තව තෑගි මහ කන්දක් ම ලැබුනා
ටික් ටොක් මහ බැද්දෙ සැරි සැරුවා
කොපුව මනමේ අතම තැබුවා
රජමාළිගාවක වඩා හිඳුවා
සිහින ලෝකෙම දුන් සෑබෑ කරවා
මනමෙ කුමරුන් සොහොන් කරවා
වැදි රජෙකු මහද සොරා ගත්තා
කවිය බලන්න
