අතුල රෝහිණී
මාගම් පුරෙන් පිටත් වී
කදිරාගමින් එහා
මහවැළි ගඟින් එතෙරවී
ගව් සිය ගණන් ගෙවා
මම අතුල සෙනෙවි රෝහිණි
ආවේ නුඹව සොයා
නිල් නෙතට ආදරෙයි නුඹෙ
මම නුඹේ සිත්තරා...
මල් පිපෙන පැතුමකට
පොපියන හිතේ දොර ඇරන්
පිල් විදා පෙම රඟන සිතිවිලි
හීන පොදි බැඳන්
දුල් වලා යට රඟන සියොතුන්
විලස නිදහසින්
කල් බලා නොසිට හිත ළඟ
නවතින්න ඉඩ දියන්...
මේ සුළඟ නුබ අරන් එනවිට
සුවද කොයි තරම්
රත්තරන් නුඹ ගෙනැත් සුව
දෙනයනට ඒ තරම්
නුඹ චන්ද්ර මණ්ඩලේ සාවිය
කුමට තව උවම්
අඟහරුට පෙම් බැන්ඳ සුරු විරු
පෙම්වතා මෙ මම්...
කවිය බලන්න
