යත බාසිලෝනා
හොරැහින් බලා මානා
පැන්න කඟවේනා
ගොදුර ඩැහැගනු බැරිව මිදුනා

මගේ අත හූරා
ගැනුමට යතුර හෝරා
තැනුවද වෙරදරා
නොහැකිවී පැනදිවූ මිතුරා

නුඹේ කලු මූනේ
මා නම් දුටුවෙ එසැනේ
හෙටක සුබ සිහිනේ
නොවේ අලුමයි කුසක ගින්නේ

අම්මාට බෙහෙතක්
දූදරුවන් ට අහරක්
ගන්නද සමහරක්
විට නුබ රැක්කෙ පාරක්

මනුතාපයේ මෙන්
කැඳවා නුඹව සතුටින්
ඔරලෝසුව ගනින්
කියන්නට හද උතුම් නොවුනින්

සමවු ලොව වසනා
විටෙක මතු නුඹ හැදිනා
වේලාව අසනා
දිනක් ගැන මං හීන දකිනා