ලියු කවි තරම් මගෙ දිවි සුන්දර නොවුණී....
දුටු සිහිනයන් එකිනෙක ගිලිහී වැටුණී
ගැයු ගීතයන් අතරට විරහව එබුණී
සියුමැලි හිතක තනිකම නොඅඩුව තිබුණී
ලියු කවි තරම් මගෙ දිවි සුන්දර නොවුණී...
ගව්සිය දුරක කවිකම නිබඳව දිලුණී
මව් සෙනෙහසට නොඅඩුව කිරි කළ පිරුණී
සෙව් පිළිසරණ අහිමිව කඳුලැළි වැටුණී
පව් කඳ වැඩිද ඉරණම අතිනත ලිහුණී...
දෙව් කිරි කලෙත් ගොම්පස් කලඳක ගැටුණී
පව් කළ වගක් තිත්තයි ඉරණමෙ තිබුණී
ගෙව් දිවි මඟෙත් දිස්නෙන් කවිකම දිලුණී
මව් වත්කමෙන් සත්තයි සිත සවි පිරුණී..
ලබමින් දිවියෙ සරදම් දරු කැල තැනුණී
සඟවන් රුදුරු ලතැවුල් මදහස නැගුණී
රැඳෙමින් සැමගෙ කවි හිත මැද හද බැතිණී
ගජමන් මමයි තවමත් නුඟ ළඟ රැඳුණී...
ගලේවෙල
කවිය බලන්න
