ගේට්ටු කවි - LAST DAYS OF SCHOOL

ගේට්ටු කවි - LAST DAYS OF SCHOOL

වෛද්‍ය ගාමිණී මද්දුමගේ

ඒ දවස් අටේම මමත් ඒ ගේට්ටුව ළඟට වලා උන්නා. අවුරුදු 13ක පාසල් ජීවිතය නිමා වෙලා. වෙනද බලන කොණ්ඩෙ රැවුල් බලන්න කෙනෙක් නැතිව පුතාල දූලට වැඩිය ලස්සන වෙලා. ජීවිතේ වසන්ත කාලය ඒ ගොල්ලට ඇවිත්. අපි හේමන්තයට ගිහින්. ඒක තමයි අනුභූතිය . *************-*******************************1 කළු රැවුල් දෙකොපොලේ .. සුදු පාට වසාගෙන. මතු වෙච්ච යව්වනය.. ඇඟ පතේ පුරෝගෙන. ලොකු නිසා සිඹින්නට.. බැරි නමුත් වඩාගෙන. උන් හැඩයි අපි කැතයි.. පෙර දවස ගෙවී යන. **************************** ඒ කාලෙ අඬන කොට.. රෙදි නැපිය තෙමාගෙන. හෝදලා පුයර දා කිරි.. දෙද්දි හිනාවුණ. තොටිල්ලේ නුඹ ඉද්දි.. කූරු මැද බලාගෙන. අපි ගියා වැඩ පළට.. පඩි සල්ලි හොයාගෙන. ***************************** හතර ගාතින් යද්දි පිට.. උඩින් තබාගෙන. පොඩිත්තෝ හැංගුවා කිව්වෙ නෑ.. වෙහෙස ගැන. නුඹෙ මතක තව තියෙයි.. පොඩි සුවඳ පෙරා එන. අපි උසයි නුඹ මිටියි.. හිනහෙද්දි වඩාගෙන. **************************************** ඩේ කෙයා එක ඇතුලෙ .. හිටියාද අඬාගෙන. අපි එද්දි යළි ගෙදර.. අතිකාල හිඟාගෙන. අතින් අල්ලා ගෙනත්.. එක වසරෙ දමා යන. තාත්තල දැන් ඇවිත්.. තෙළෙස් වස ගෙවුණ තැන. ************************************ සරසවිය අත වැනුව.. නොවැනුමුත් හිතේ වෙන. දුව නුඹයි පුතු නුඹයි.. පාසලින් වෙන්ව එන. හේමන්තෙ අපෙ වෙද්දි.. හිනාමල් පුරෝගෙන. මේ අපේ දරුවෝද.. වසන්තයෙ පිපී එන ******************************** කෙස් ගොඩේ පේන සුද.. ඩයිවලින් වසාගෙන. වටේ රැළි වැටී එන... දෙනෙත් යුග යොමාගෙන. දූ පුතුන් දකින තෙක්.. ඒ. ලෙවල් ලියාඑන. තාතතල අම්මලයි මේ ඉන්නෙ බලාගෙන. **************************--*-**- මමත් උන්ගෙන් එකෙක්.. කතාවෙන දුවා (පුතා) ගැන. මෙයද අපෙ අන්තීම.. මුර කෙරුම නුඹට දෙන ? බන්ධනාගාර වෛද්‍ය ඒකකය බදුල්ල. 2025.10.16
කවිය බලන්න