දෙවියොවත් නොදුටුවෙද?
දිය ඇලිද තුරු වදුලු බලන්නට ඇති සිරිය
වනමල්ද සුපිපිලා පතුරනව සුමිහිරිය
කඳුු හිස්ද එලනවා මිහිඳුමද හිත පිරිය
දරු කැලද සමග චාරිකාවකි හිමිදිරිය
ගම් දනව් පසු කරන් බස් රථය ඇදි ගරුව
නන් දෙසින් විසිතුරුව සිතුවමක් මැවු සරුව
අත් පුඩිත් වදිනවා ගී ගයා රඟ පෙරුව
කුල්මතින් හැමදෙනා චාරිකාවේ සැරුව
හදිසියෙම තිරිංගයෙ දෝසයක් මතුව
රැඳි පැතුම් සුන්වෙලා හැමට දුක නතුව
කැරකුනෙද ලෝ දහම හේතුඵල ඇතුව
දෙවියොවත් ඒ සතුට නොදුටුවෙද මිතුව?
Photo Credit; The Guardian
කවිය බලන්න
