අහංකාර මස්සිනා
තනිව සරණ තුමුළ බළැති ගිජිද වනේ ලෙසින
සිහින ගෙනෙන තනිය මකන ම'හද සෙනේ පුරන
නෙතඟ බැළුම් මල් හීසර නොතක අගේ වරුන
කොතෙක් කලක් ගියත් මගේ නොවෙද නුබේ සෙවන
බහ තෝරන දොහේ ඉඳන් අපි දෙන්නට දෙන්නා
අත නෑරම කැලේ කොලේ දුර ඇවිදන් උන්නා
හිත පූදින සෙනේ තියේ හද පතුලෙන් නැගෙනා
මම නෑනා උනේ නුබේ අත ගන්නම පතනා
පැල් රකිනා පෝය හඳේ ඉන්නම් තනි යහනේ
පාළු මකන සී පදයක් මුහු කරලමි නිතිනේ
සේද සිනිඳු සළු නොපතමි සැරි සරමින් සිහිනේ
පායාපන් නැකත් තරුව ගෙපැල පේන මානේ
නෙලා නෙළුම් මල් දෝතක් හද පුරවා බැතිනේ
පුදා පහන් සිළු දල්වා එළි කරවන ලෙසිනේ
බෙදා සමව දුක් සැප නිති දරමින් එක මිටිනේ
සදා දිවිය අත් වැල් බැඳ එතෙර වන්න හැකිනේ
ඇඹුල තනා නියර දිගේ පා ඔසවා එන්නයි
පෙළට සැදී ගොයම් කයිය හා යා වී ඉන්නයි
රහට කතා කමත කොනේ ඉද අමුණා ගන්නයි
සිඟිති සිනා ගෙපැල පුරා හඩ පැතිරී යන්නයි
කවිය බලන්න
