ගෞතම ගීතය.
හේම වර්ණිත සළුපිළි ගත වසා දැවටුන
කොකුමගර ඈ නෙක සුවඳින් මන නදන
සුර පුරය තම පයට පාගා ඔද වඩන
පුරඳුර ට සිත් බැඳුණු බව නොකීවේ මන්ද
ගුරු පඬුරු මම නොයිල්ලමි
පඬුපුලට උණු වන්නටද නොකියමි
දඬුවම් විඳ විඳ වුව පතන්නේ නම්
පතිනි වුව ගල් නොකරමි
පතිනි සිත නගන මැසිවිලි
දැණුනා නම් මදක් හෝ සිතුවිළි
පා විලංගුව විසි කර දමමි
මන්ද්රි දේවිය ලෙසින් දන් දෙමි
මන බඳින තැන විසල් මාළිග ඉදිවිනි
මල් අතුල කටු යහන රිදවනා බව දනිමි
මල ගෙයින් අබැටක් නොසොයමි
නිවෙන තැන හිඳ හද නිවා ගමි.
2025.07.06
Photo credit: Gaurav Masand | Dreamstime.com
කවිය බලන්න
