ආට්ටකාරී

ආට්ටකාරී

නිමල් අබේසිංහ කඳාන

එබුවත් සඟවමින් මිහිමත නොවේ යට. සැදුවත් වටකරන් ඉඩමේ වටා වැට. තැබුවත් රැකවලුන් සිව්දිග වටාපිට. රස මුසු හැඟුම් බැහැ යටපත් කරන්නට. තලා දමා ගත මුලු කස සැමිටි වලින්. වෙලාදැමූවද තද බැමි රැහැන් වලින් . වලා කළුව පහ වීගිය කලදි සැණින් . දුලා එළිය විහිදේ සඳ මඩල තුළින්. සුළියට යටවී නොයනා නාරී. කර‍ළිය වෙත එනවා හැඩකාරී. සුරලිය වන් පුන්සිසි හැඩකාරී . සබේ නටනවා ආට්ටකාරී . දෑත දෙපය ඉඟසුඟ නලවා සුමටා. පාත උඩරටද දෙනුවර නැටුම් නටා. ගීත කවිද තානම් වන්නම්ඩ රටා. දෙනෙත නොවිඳි නම් ඒ රැඟුමන් කුමටා. අඩව් කස්තිරම් අතැ‍ඹුල සේම දැන. තිරස් සිරස් පිනුමන් දණ්ඩ්‍ යම පැනගෙන. පරස් නොමැතිවම ඉඟි නලුව දැනගෙන. බලන් නිලි රැජින යන ගිරින් ගිර පැන.
කවිය බලන්න