බෝ සමිඳුනි
ගෙන රැක වරණ මැද දාගැබ් සතර දෙසේ
සැනසුම සිතට දී බෝපත් සැලෙන ලෙසේ
වෙන කොතැනක වුවද නොදැනෙන සුව මනසේ
පින කොතරම්ද නොදනිමි ඔබ දකින ඇ සේ
වැව් පොකුණු වල දණතෙක් මඩෙහි එරී
මල් පිදුමට එන දනගේ පින සපිරී
සියපත් හා නෙක කුසුමින් දෑත පි රී
ඔබ පිහිටෙන් දිළිඳුන්ගේ දවස සරී
පිස එන මහා වැව් සිසිලස ඇති පව නේ
නිසලව වැඩ සිටින මහ මෙව්නා උය නේ
සසලවු මසිත එක්තැන් කෙරෙනා දැහැ නේ
අසලම බෝ සමිඳු හැර කොහි වෙද දෙර ණේ
20/11/2021
කවිය බලන්න
