ගලේ ගසා දොලේ ඔබා වැලේ වනනා පරණ කලිසම
කනිසම ඇසේ රෙදි මැසිමේ මෙහෙ නිමව
කලිසම කල් මරයි අගුවේ දොර වැසුව
තදියම නිබද තිස්පෑ ඉන්නෙම ගොරව
ගිවිසුම මගෙයි සරමෙයි කරනෙමු දිගුව
මස් කඩයේ කුකුළ් ලේ බිදු බිදු ඉසුන
කොස් මළු කොහොල්ලෑ ප්රේමය හා බැදුන
බස් රථයේ දහස් සුවහස් මැද ගැටුන
වස් වැදි කලිසමකි මැෂිමේ දොර වැසුන
පොලට මඟ තොටට මළ ගෙදරට අදින
යලට මහට අවුවට වැස්සට තෙමෙන
කවට බස් මිසක පැසසුම් නොම ඇසෙන
නුඹට හිමි ගල් ගෙඩිය දොළ ලග රෙදි උලන
පෙලක් වෙලාවට වාටිය ගොම මුසුව
දුරක් පයින් ගාටා මඩ සක පුරුව
කරක් ගසා තැන තැන අවසන දිරුව
ඉඩක් කොහිද කලිසම ඇන්ටික් ලකුණ
බැක්ටීරියා යහමින් ගෙදරට ගෙනෙන
පැක්ටේරියක් ලෙඩ දුක් තොගයේ බෙදන
දුක් නොම සිතේ පුරුදුයි කෙනහිලි නිතින
දැක්කත් සැපයි රෙදි වැල දුර අත වනන.
මඟ තොට හමුවනා වියපත් බලු රාළ
අග මුල සොයනු බැරි තරමට හොරි මාල
සගවා නොගෙන කලිසම හා බැදි ආල
රඟ බල මිතුරු දාමක නෙක හැඩ තාල.
අනේ කියා වැලපෙන්නේ නැති දවස
ඉනේ ඉදින් කලිසම නාඩා ඉවස
බණේ මොන තරම් දෙසුවස් බස් සුබස
පෙනේ, මිසක විස කොයිදෝ මැටි තුඹස
කවිය බලන්න
