ජාතියේ කප්රුක මතින් පත් ගෙන ආත්තම්මා හැඩ කෙරූ සෙවිලි අතුරා හිසට ඉහලින් ඇනූ කටු මැටි වට දැරූ දෙපා සිසිලට පාවඩය කර ගෙබිම ගොම පිරියම් පිරූ ගෙපැල වට මල් " දහස් පෙතියා" සුවඳ කොයි කොතැනද සරූ මැද මිදුලෙ සක්මන් කරයි සිත කොහෙද මහ බෙලි ගස ඉතින් කඩුළු වැට පැන දුවයි එසිතම පියමනියි ඒ දඩු මතින් කොට්ටම්බ කජු මද තැලූ මතකය පුරාගෙන නාවර ගතින් කිරළ ගස් මත ඇරඹු කරනම් රඟයි යලි දියකෙළි සිතින් ඉපනැල්ල කෝ අප පැන දිවූ වට කමත මාලක්කම් ගැසූ වැල් බතල කිරිඅල වපුල යායේ, බොජුන් සිහිනෙකි රස මුසූ වලාපට කෙමනට වරල් ගැසූ තිත්තයිනි වක්කඩ විසූ ඔබෙන් තොරවූ පුරන් යායේ කුමට මටනම් රන් මසූ සුවඳ සිබිමින් එමි ගමන් මග දිවියෙ නිමි කාලය දිගේ වත්මනත් මතු අනාගතයත් අතීතය වන පෙර මගේ " වෙනස විනිවිද " නවමු ලොව වෙත ඇදෙන දරු කැලගේ රගේ අතීතයෙ කටු ගෙවල් මත නොව රඳනු සිත සිව්හෙළ අගේ බන්දුල කුරුවිට ආරච්චි ඔෂවා , කැනඩාව