කුරුලු ලොවේ විසිතුරු
තනිකම රැඳි වන පියසක දහවල කල ගෙවනා
උණු සුම දෙන මව් උකුලක සුවසේ රැය නිදනා
කැදලි තෙමා පිනි ඉහිරෙන හිමිදිරියට ගැයෙනා
ළමා කුරුලු ගී නාදෙන් සිත දැහැනක ගිලුණා
කලා ලොවේ ගනුදෙනුවෙන් අත හුරුවක් ලබලා
කුඩා කුඩා පියසි මතින් හොඳ කැටයම් නෙළලා
පහන් පැයේ රස ඉහිරෙන මිහිරි ගීත ගයලා
වනන්තරේ හැඩ ගන්වයි එකමුතු කම රැකලා
තුඩෙන් තුඩේ ගයන ගැයුම නොතේරුනද මිහිරියි
ලැගුම් පළෙන් පිටත් වෙමින් යළිත් ගමන් එකටයි
මිනිස් ලොවේ නැති තරමට එකමුතු කම ඉහළයි
කුරුලු ලොවේ ඇති විස්කම් හිතන්න බැරි තරමයි
වනන්තරේ කොතැන නමුදු තිබෙන බැවින්
අනතුරු
නිරන්තරේ සවන් නුවන් විමසිල්ලෙනි තොරතුරු
තැවුම් මකා නැවුම් වෙමින් සුතුට පිරුණු නිරතුරු
ගැයුම් උගත් සුමිතුරු කැල මවති ලොවක විසුතුරු....
කවිය බලන්න
