හැමදා අන්ත අසරණ පීඩිත ජනයා
කුණු අඹ ගොඩෙන් 'එක' තේරුවේ රට උදෙසා
උන් ගේ මඩි ම තර කර මිස රට විකුණා
එතෙක් මෙතෙක් හැත්තෑ හය ම උන් හෑවා

ලෙහා බැළු මලු සේරම ඔබා බලනුයේ කුමටා
පරණ මූණු අළුත් ඉනා ගෙනත් තියේ රස දවටා
පනින හැරෙන මජර ගතිය දැක හිරිකිත උඩු දුවනා
ගත වස්තර කුමට වෙද කුහක නිරුවතින් රඟනා

ඉහ නිකට සුදු වෙලා අකලට ගෙවුන මුත් කල අසුවක්
අතැර ගන්නට නොහැකි වූ ලොබ කිවූ මුත් බන දෙසීයක්
කිලිටි මල ලේ තැවරවුණ අත් පිස අඟින් කහ කබායක්
පරපුරක උරුමයට නතු වූ මේක ෆැන්ටසි ගුහාවක්

කට මැත දොඩ දොඩා විකුණා සේසත ඉතුරූ
මක් වෙද වගක් හෙට - අද රැකුනොත් ඉතුරූ
තව දික් උනොත් කල් නොරටුන් වෙයි ඉතුරූ
සිහ නම මැකෙනවා සත්තයි රට නම් නෑ ඉතුරූ

විසිකර හතර අත මසුරන් නොම ලෙස ලොල්ලා
හදවත ගෙනත් දී දෝතට සුරපුර මෙහි කැන්දා
කැපවෙන දිවිය දුටුවම පොදු යහපත උදෙසා
මී කඩනුයේ කවුරුන් අත ලෙවකනු පිණිසා