ඒරියා 51
විශ්වයේ කෙළවරක
ඔහේ පාවී තිබෙන
ලෝක අතරින් පැවති
එකම එක ලෝකයක්...
පිය වදන් තෙපලනා
ස්වේත වර්ණය හඳින
ගෙල වටේ මල් පැළඳි
අමුතු මිනිසුන් කැලක්...
දිවා රෑ බණ අසන
ඒ වදන් පිළිපදින
ජීවියක් නොමරණා
හරි පුදුම ජාතියක් ...
රටවලට බෙදී නෑ
නායකයෙකුත් නෑ
ජාතිවාදයක් නෑ
ආගම් ද බෙදී නෑ....
වෛරය දන්නෙ නෑ
දුක කියා දෙයක් නෑ
සතුට සැනසුම මිසක
වෙන දෙයක් එතැන නෑ...
රූප ශ්රීයෙන් සුසැඳි
අමරණීය ව වසති
කෑම බීමට වඩා
භාවනා යෝග වෙත්...
නම් ගම් ද වෙනුවට
වෙනම සටහන් ඇති
ලද දෙයින් සතුටු වන
අරුමැතිම ලෝකයක්...
සත්යාවබෝධයෙන්
මරු පරාජය කරන්
තම සිතම ලෝකයම
ජය ගත්ත ජාතියක්
හෙට එනවා ඒ ලොවෙන්
එක් අයෙක් මේ ලොවට
මගේ වැඩ බිම වනා
ඒරියා 51 තුළට...
ඔහු සමඟ එහි යන්න
ඇතිලු තව ඉඩ දෙකක්
මම යනවා මැදියමේ
උඹත් එනවද යන්න අපි එක්ක...?
කවිය බලන්න
