කොරෝනා කාලේ ආලේ

කොරෝනා කාලේ ආලේ

චන්ද්‍රවංශ ඥානසේකර කැළණිය

බාල චන්ද්‍ර සරි නලල යි ඉන්ද්‍ර චාප නිල් දෙබැම යි මීන නුවන් දිලෙයි නිවෙ යි ඇගෙ කුටියට මා කැඳවයි මුව කමල වැසුනු වැසුම් කඩයි රන හසුන් කෙළින ලමැද විලයි පුළුලුකුළු අග්නි තටාකය යි මල් හී සර මහද පෙලයි ලුහු බඳිමි සිහින රුව ඇගේ සිතු විලේ කැකුළු නෙක පිපේ සඳ මුහුණ සේල ඉවත ලා ඇය සිනාසුනා තුන් හිතක නොවූ අරුමෙකි ඇගෙ දසන් නොවේ මුතු කැටි මුව ඇගේ පර කුසුමකි තව්තිසා සුව යහනේ නුරා දැහැන් මිදුනා දුටු සිහින පෙර යම් රැයේ සිඳී මා නර ලොවට වැටුණා 2020 පුරුෂයින් ගේ ඇල්ම බැල්ම ගැන සෙවිල්ලේ සිටින සියලු ම ස්ත්‍රීන්ට කොරෝනා ව සමඟ පැමිණි මුව වැසුම් කඩ බලවත් ආශිර්වාදයක් විය ඇගේ රූපය මැනෙන පළමුවන මිම්ම මුහුණ වන හෙයිනි
කවිය බලන්න