අත්වැල බිඳී බැඳගෙන ආ සංසාරේ
අත්වැල බිඳී බැඳගෙන ආ සංසාරේ ...
සිත්පෙල විඳී කඳුළක දුක හිත පෑරේ ...
මත්කල උපාදානයෙ කඳු යයි දෝරේ ...
පත්කල නිසාවෙන් ආ මඟ අතනෑරේ ...
හිමි මට අහිමි අල්ලාගෙන අතහරිනා ...
වෙමි මම මටම දුක හා ඒ දුක බුදිනා ...
නිමි හා නොනිමි සංසාරය මත නිවනා ...
ගමි දායාද අයදිමි මට මා නොවනා ...
අතහැර රජකමත් සක්විති ලොව කිරුළ ...
මගහැර පියපදවි , පිරිසුදු පෙම විරල ...
දිගහැර ජීවිතේ හරිතතු ඉම සරල ...
ඇසහැර හිමි දකිමි සයුරකි නැති වෙරල ...
දැනදැන නොදැන මෙන් රැක
නොනිමෙන පහන...
දින දින මඟබලයි එනතුරු
හද යහන ...
මැන මැන සක්මනට හිත
පාරමි දැහැන ...
නැණ ගුණ පිරිවරා අතැරෙන
හැටි රැහැන ...
ඇස හා රූපයෙන් අන්දා කල හීන ...
බැස ආකල්ප හා සංකල්පය දීන ...
විශ ලෝකයක් මෝහනයෙන් බැස නාන ...
පැස බිම තබමි නිවෙනා දැක්ලකි පහන ...
Photo Credit; Nguyễn Tân
කවිය බලන්න
