නුඹ කුමට ….
කුලෙන් කුල හැපී දිය රැලි නංවාලා
රලෙන් රළ බිදී මුතු කැට විසිරීලා
බිදෙන් බිද නැගී මහ රළ පෙරලීලා
වරින් වර ඇසේ සිදු ගේ ගී තාලා
අනෙක පලිගු මිණි තුරුලේ සගවමින
නොයෙක වෙස් අරන් දිය කද කලබමින
සැලෙන පිනි කැටිති ඔබ මොබ විසිරමින
මන්තොස වඩා නිහඩව ඇත රග දෙමින
පෙරලී ඇවිත් සිප සනසා සුදු වැල්ල
හොරැහින් හෙමින් අල්ලා මුදු අතගිල්ල
නලියන දැගලිල්ල මදකට කර මෙල්ල
රහසක් කියයි පුරවාගෙන හද සොල්ල
සමනොළ සිරස සිප පිබිදෙන දිනපතිට
නිමවා වැඩ මුරය සමු දී නුබ කුසට
ලෝදිය පුලිගු මැඩ තම තුරුලට ගන්ට
ලොබ සිත් බැද ගත්තෙ සයුරේ නුඹ කුමට
කවිය බලන්න
