හේමන්ත සුළඟට
මෙතෙක් සිටියද සබැඳියාවෙන් සිට ඵලක් නැහැ බරවෙලා
දැන් ඉතින් සමුගන්න කාලය පැමිණ ඇතිවග වැටහිලා
දරුණු කලදී නුඹ රැකෙන්නේ පමණි සිටියොත් තනිවෙලා
කියා වෙන්වී වැටෙන්නේ කොල සෙනෙහෙ අරුමය පවසලා
කොල පැහැය හැර කහ තැඹිලි රතු දුඹුරු අඳුරින් වියැලිලා
මියෙන මොහොතට අගය ලැබදී පරිසරය ඇත හැඩවෙලා
සැහැල්ලුව ලැබ ටිකෙන් ටික අතු රිකිලි එද්දී මතුවෙලා
ගහද නොහඳුනනා ගහේ කොල මුල වටේ බිම ඇතිරිලා
තමුන් යුතුකම ඉටුකළේමුත් දිවිගෙවද්දී වෙහෙසිලා
මොහොත ඒවී යන්න අතහැර නොසිට තවදුර නැවතිලා
ගසක කොල මෙන් ලොවෙහි යහපත පිනිස සැමවිට කැපවෙලා
එකතුවෙමු හේමන්තෙ සුළඟට සිසිරයට ඉඩ සලසලා
කවිය බලන්න
