කෘතගුණ...
කොඳු නමාගෙන බර දරාගෙන
බිම බලාගෙන වී කරල්....
පිදුරු ලෙස මිය ගියත් කුඹුරක
නොදැක කිසිදා සත් මහල්....
කිරි වැදී රන් පැහැය දුන් හැටි
වෙහෙස නොබලා රෑ දවල්....
සුදු ඇඳන් සිහි කරනවා ඇති
පිටි වෙලා සුදු වී සහල්....
2025.08.17
කවිය බලන්න
