කෙටි කවි

කෙටි කවි

කපිල කුමාර කාලිංග

01. ඈ ළමැදෙහි හොවනා විට, ම වත ඈතින් ඇසෙයි නැළවිලි ගීයක්. 02. රෑ මැදියමේ දුරකතනය ගනිත්ම ඈත අහසේ රතු එළියක් මදෙස බලයි. 03. හිමි අහිමි ළඳක අනෙකෙකුගේ උර මතින් හෙළන උස් සුසුම් ඇසේ යැයි පිටතට, වසාලයි කවුළුව අවාරේ සුළං රැළි.
කවිය බලන්න