ඩිමෝ බව්වා.
යන එන අතර මඟ මහ පාරේදි දැකලා
පුoචි පැටියො ආදරයක් නුඹ ගැන මට හිතිලා
අරන් ඇවිත් නෑව්වනෙ සුවඳ සබන් ගාලා
නමක් දැම්මෙ මo එයාට ඩිමෝ බව්වා. කියලා
අපිට නැතත් චිකන් මාලු අඩුවක් නැත උයලා
කන්න දුන්නෙ බත් පිඟාන හරිම රහට අනලා
විදුලි සැරෙන් ඒ ඔක්කොම ඉතුරු නැතුව කාලා
හැම වෙලේම ඔයා බිරුවා ගම දෙවනත් කරලා
හොඳට ලැබුනෙ සැප සම්පත් වගේය දරුවෙකුට
ටික දවසක් අසනීපව ගන්න බැරිව නැඟිට
නිතර එයා අරන් ගියත් වෙද මහතෙකු ලඟට
බේරා ගන්න බැරි උනානෙ හරිම දුකයි අපිට
Photo credit; Katie Bernotsky
කවිය බලන්න
