ඇඟිලි තුඩක රැඳි අපූරු සෙනෙහසකි...! ගත උණුසුම්ය. හිත සීතලය. හිම පිපී වැටෙන රට.. උණුසුමක් සොයනා දුරක.. තනිවී සිටින ඇය. අතරින් පතර නර කෙසකි.. කෙටි වරලසය..! මෘදු සිනහවකි..! වශීකෘත වදනකි..! කෘතහස්ත භාවයක ගිලී විචාරයි සෙසු සහෘදයින්...! කබායක දැවටී.. උණුසුම්ව කිතිකැවී.. මුලාවී ඇති හදවතක.. දැවටි දැවටී..දොඩයි පෙම්බස්.! බනුව සිඹිමින් . නැත නිමාවක්.. රැයද දහවලද..නොතකා ඇය. ඇයිද මේ...ආදරේ හරි අපූරුයි...! දෑස් අඩවන්ව.. උපැස් යුවලට යටින්.. ගාම්බීර මුහුණකි...! තාරුණ්‍යය පසුකල.. මහා වියතෙකි..! ගාන්ධර්වයෙකි..! බහුශ්‍රැතයෙකි..! සිත්තරෙකි..! ඉඳින්... ඇඟිලි තුඩක දුරින්..බණුව තුල හිරවී... රැයද..දවාලද නොතකා.. පෙම්බස් දොඩයි ඔහු...ඇය හා මුසපත්ව ප්‍රේමයෙන්..! මේසා විශාල නුවරක... කිසිත් කරකියාගත නොහී.. අසරණව බලා සිටින්නී තව එකියකි..!. ආදරේ නාමයෙන්. පෙරදා..මේ ආලයෙන්ම රැවටී...! නමුදු.. උපේක්ෂාවෙන්. .! අබැටකවත් අහිතක් නොමැතිව.. වෛරයෙන් විනිර්මුක්තව...! 2026.01.28