උදය පියකරුව ඉර-මුදුන ළඟ වැලපුනේ

වැටෙන හිරු කිරණ සැඩ බවින් කය වැහැරුණේ

මද්දහන වියරු ගිනි රැසින් ලොව වියලුණේ

ඉරු මැවූ දවස යලි ඉරුහටම පිරිහුණේ

ගෙවී ගිය උදය හෝ වියරු මද්දානයේ

ගුණා ගුණ මොටද දැන් මේ සවස් මානයේ

අඳුර එබිකම් කරයි පේන තෙක් මානයේ

නිවීමක් ලැබෙන්නේ දවස අවසානයේ

Photo Image; Emilie

(දින සටහන් පොතිනි. 1961 ජනවාරි 13 )