රෑ කරුවලේ තනියම තරු ගනින විට රෑහී හඬට සිත ඔද්දල් විණි බයට නළලත සිඹින හිස අතගා සනසවන කුමරුන් හිටියේ පෙර මා ඇසූ කතා වල ඈතින් ඇසෙන වස් දඬුවක එතී ගෙන සිත පිරි මදින නැළවිල්ලක මුළා කර ඈතින් ඉඳන් අදටත් මා දෙස බලන කොඳුරා කනට මට දිරි දුන් ගිජි‍දාණ වියපත් වුණත් කිරි නොවැරුව ඇතින්නිය අදටත් ඇවිත් සිහිනෙන් ළඟ සරන්නිය තුන් තිස් පැයේ තැලෙනා මගෙ යකඩ හිත නුඹ ළඟ රුසිරු මල් ගොමුවකි සුවඳ දෙන ඉ 21/01/26