කාක වසුරු පිඩකින් ඉපදි පෙරක
නේක උස් කුලේ නෑයෝ දුර රටක
ලෝක අට දහම් නොදුටුව බණ පොතක
රෑක දඩ මසක් කෙරුවා නොවැ ගොරක .

කෙම්මුර දාට ඉරමින් කළු අඳුරු සළු
ගින්දර වගේ නෙක එළි පෙළ වඩිනවලු
මන්තර කියන ලොඹු කටවල් පෙලම ගොලු
සුන්දර දසුන් මැව්වෙම අතු පතර දලු.

තුං මංසලේ වැඩුණත් ඇහැටුව උසට
පැං ඉස මලක් පිදුවේ නෑ පෙලපතට
යංනං වාලේ එමඟේ ආ ගිය අයට
සංනාමයක් පමණයි බෝ ගහ සැමට.

රෑනට විදුලි අත ලග දිරාපත් අත්ත
බෑමට බියයි පොලවට සබයේ හැත්ත.
කීවට කපුටු පෙලපත අතගා පොත්ත
ලාවට තවම බිය හිතයට එය සත්ත.

මෙමඟ රෑ ධවල් යන එන උන් අතර
තුරඟ පැජරෝව පැද යන්නෙකි නිතර
තරඟ තව කුමට මනිඅක්කිත අතර
සෙනඟ මහ ගොඩක් උන්දෑ අත නොහැර.

අත් පා රං දම්ය බඩ තඩි මුදලාලි
පොත් පත් නාදුනා හිමිකරු කඩ පේළි
රත් වූ යකඩ තළනා මාගම් සෝලී
මත් වූ කවියෝ ඔහු ගැන ලිව්වෙම හෑලී.

යන එන අතර ඔහු ඇහැටුව පසුකරණ
දින දින දකී ලා පත් මෝරා වැඩෙන
යන එන කොතැන රංමසු පාවඩ එලන
බණ පොත උඩින් බිල් පොත තැබුවා ඉතින.

තාප්පයක් බන්දා වටකර බෝදී
ගේට්ටුවක් සවිකර තුං සිත පෑදී
රිදී වැටක් අටවා ඇහැටුව පිටදී
යකඩ කටක් දිව රෑ එකලෙස මොරදි.

දුර බැහැරක නෙලා වඩමා ගෙන ආව
බර පිළිමයකි මසුරන් ගනනින් කීව
සර සර හඬින් පෙර දා බුදු ගුණ කීව
කරබා සිටී ඇහැටුව හදවත දෑව.

ඉඳහිට ඇසේ බෝධිය ගැන කතන්දර
නිවනට මඟ දෙසූ සමිඳුත් පිටස්තර
නමකට කියා ඇහුනෙම හඬ බොහෝ දුර
සසරට බැඳුණ මුදලිගේ නම නිරන්තර.

උස් කුල තුරක් යැයි පඬුවෝ පොත් ලියති
කුස්තුර වසන්නට රන් මසුරන් කොටති
දොස්තර ඇවිත් පස් කා ගුන දොස් කියති
විස්තර ලියා පත්තර රුපියල් ගරති.

කෙම්මුර දාට දැන් නෑ දේවතා එලි
සමහර දාට බෝ පාමුල සබේ වලී
සිහිකර මුදලි නාමය පෙරහැරකි අලි
දුක්බර රැයේ බෝ තුර පඬු කඩක ඇලී.

2026 / 01 / 25