වඳින් සමිඳු දෙනුමැන පිළිසරණ මට
නිකිණි පොහොය දින පුර සඳ කිරණ යට
හදින් බැතිනි යුතු මුනි ගුණ සරණ කොට
තදින් බැඳුණු සිත බැමි බිඳ හරණු හට
වඳින් සමිඳු දෙනුමැන පිළිසරණ මට
මිහිපිට තණන මහ මැඳුරුද ඉසුරු සැමා
යනවිට සැවොම යනු වෙතිමය අතැර දමා
ගමනට පිනය සැනසුම නිති නුවන යොමා
සැමවිට පිරිය යුතු වහවහ නැතිව පමා
දින දින දිරණ කුණු කයහට ලොබ නොකොට
දැනගෙන අරුත තිදොරම කැටිකොට එකට
දන පින කුශලෙ යෙදෙනුය නොවැටෙති දුකට
යන එන සසර නිමවෙනුමය සැක මොකට
ගරු නම මුලට ලද ඉසුරිණි බැබලුනිය
පිරුණම විටක පව එලෙසම දුක දුනිය
හැරුමම ඵලයමුදු ඇලුමට පලවැනිය
මැරුණම සියලු කෙළවර නම වෙති මිනිය
මෙලොවට යැපෙනුරිසි දැහැමිව සෙවිය යුත
එලොවට පිනම හැර වෙන කිසි සරණ නැත
දෙලොවට ඵලය පිනිසම එය අනගි වෙත
තිලොවට තිලක මුනිඳුගෙ දෙසු දහමෙ ඇත
දින දින තැවෙන රැවටෙනසුළු සිත හදමූ
තැන තැන දුවන සිතුවිලි හට වැට බඳිමූ
දන පින තුලිනි අකුශල පහකොට හරිමූ
නිමවන සසරෙ දුක නිවනෙහි සුව විඳිමූ
කවිය බලන්න
