වංකගිරියෙන් පිටවෙමි
දුෂ්කරය මේ වංකගිරියේ වාසය
ජාලිය ක්රිෂ්ණජිනාටත් දැනේ බඩසාය
හිස් අතින් පැමිණ ඇත මන්ද්රි දේවිය
පලවැල කොහිද, ගසුත් හොරු ගෙනගොස්ය
දනට දරුවන් ඉල්ලමින් නිරතුරුව
මහළු ජූජක බමුණෝය මඟ දිගට
සක්දෙව් වෙසින් එන බමුණෝත් එමටය
දුෂ්කරය මේ වංකගිරියේ වාසය
දන් නොදෙමි දරු , රකිමි උන් පණ මෙන
පලවැල නැතත් මන්ද්රි දේවිය ගෙනෙන
පොවමි කිරි ලෙස ලේ කඳුළු දහඩිය
පාරමිතාවන් පුරමි රකිනු වස් උන් දිවිය
පිටවෙමි වංකගිරියෙන් හෙට දින උදය.
( 2024 විදර්ශන සාහිත්ය තරඟයේ -කාව්ය සංග්රහ- අවසන් දිගු ලැයිස්තුවට තේරුනු “ කුසලාන ඈතටම විසිකර“නම් කෘතියෙනි )
කවිය බලන්න
