(නො)!හඬමි.

(නො)!හඬමි.

තුෂාරි ජයසිංහ මහනුවර

දීපංකර බුදු කෙනෙකුන් නැතත් මෙදියත නොයිඳුල් කපු ගෙන වියමි සළුපිළි නූපන් පුතුට එහෙන් මෙහෙන් කනින විට යහුලින් දෙසවන නෑසූ කන්ව සීටීම ම ප්‍රගුණ කරනෙමි හද බිඳී විසිර යද්දී නැවත අහුලා සවි කර ගනිමි දහසක් කලුකුමාරයන් මැද අශ්පර්ශව ම දිවි ගෙවමි ඉසිවර වෙදදුරන් සොයා ඉසිඹු නොලැබම දිව යමි ඔසු පැන් ආලේපන මතු නොව නෙක නෙක පරීක්ෂාවන්ට ලක් වෙමි බෝ උසින් කඩා හැලෙනා දිය ඇළි මනාලියන් වනද්දී අත නොදුටුවා සේ දිවි ගෙවන රිද්දි බිසව් මම වෙමි. 2024.11.24.
කවිය බලන්න