කවිය
පුරවර ගලන සරතැස
නිවා ගල්වා අංජන
දොර දොර ඇසෙන පිරිතක
පවා ස්වරයට පේවෙන
මුනිවර හඬින පුරපස
කලා සොළොසම පුරවන
බණවර දෙසන මොහොතක
වහා කුටියට පිවිසිණ..
ගැට පද ලිහා එක එක
විටෙකදි අසා දැන මග
පිරිසිඳ උගෙන බස සොඳ
කවිපද වලින් පිරිමැද
පැහැනද මලින් හැඩ කළ
මල් කම් දමා අපමණ
මිහිරිද ලොවේ කොපමණ
කවියෙකු මැවූ අවසන..
කවිය බලන්න
