පළමුව ලබමු මෙලොව සැප

පළමුව ලබමු මෙලොව සැප

රාජකීය පණ්ඩිත පනාමුරේ තපස්සී හිමි ලන්ඩනය

වද විඳ නිබඳ නෙක තද දුක් කඳුළු මැද මඳ මඳ සැපද ලැබ ගෙන යන දිවිය අද සොඳ සොඳ සැපැති විලසට තව ගෙනෙන ලෙද අද අද දරමු වෙර හද පින වෙතද බැඳ නොපෙනෙන දෙව් ලොවක දෙව් සැප ලබන්නට සුර අඟනන් සමඟ පෙම් සුව විඳින්නට යන්නට කලින් සිත සැනසුම ලබන්නට සිත යොමු කරමු තව පින් රැස් කරන්නට දෙව් ලොව යැයි කියා සැප ඇති තැනක් යස ඇත්දැයි කියා නොදනිමි මේ අහස් කුස නොපෙනෙන ලොවක ඇති සැප සිහිනයක් ලෙස සිතමින් වෙර දරමු විඳිනට මෙලොව රස මිනිසකු ලෙස ඉපිද අත පය ඇතිව යස නොලබා කිසිදු සැප සතුටක් නියම ලෙස යන්නට වුවොත් දිවි ඇති තෙක් මෙලොව වැස කුමටද ඉපදුනේ අපි මිනිසුන් විලස ඇත්නම් අපිට පින හා වසනාව සැමදා ඉන්නෙ පුරවාගෙන සිනාව වද වෙන්නට මෙලෙස නැත වුවමනාව සමබර වේවි සැප දුක දෙක මනාව
කවිය බලන්න