කොරන්ටයින් හෝටලයට දැනෙන සෙනෙහස

කොරන්ටයින් හෝටලයට දැනෙන සෙනෙහස

ආරි ලියනගේ ඉතාලිය

පෙරුම් පුරා ආවෙමි සිරි ලකට මගේ නිරෝධානෙ කරමින් හෝටලෙක අගේ තරු පහ ගහපු ආඩම්බර පෙනුම ඇගේ රන් කූඩුවක ගිරවෙක් හිර කලා වගේ තරඟෙට වගේ එකිනෙක බිඳෙනා රැල්ල පෙණ කැටි සිඹිනවා රහසින් සුදු වැල්ල සඳලු තලේ සිට දුටුවෙමි දැඟලිල්ල තහනම් පහස ඇගෙ මට නැත සැනසිල්ල සිව් දශකයක් විසුවත් පෙරදිග පෙදෙසේ ලැබුවත් සුව පහස ගත කරමින් රිසිසේ හිරකර මෙමා තැබුවත් කුටියක සුවසේ ලක්මවු සෙනෙහෙ දැනුනේ සුලඟින් පෙරසේ. [26/01/21, 07:43]
කවිය බලන්න