කොයි දේසෙ කොයි දීපෙ හිටියාද දන්නෙ නෑ මගෙ කුසට එනතුරා ඔබව හඳුනන්නෙ නෑ සංසාරෙ පුරුද්දට ආවාද දන්නෙ නෑ මවක් වෙනතුරා මට මවු සෙනෙහෙ දැනුනෙ නෑ මටම අදහනු නොහැකි මගෙම ලේ කිරි කරණ විශ්වයේ විශ්මිතම නිමැයුමක් මගෙ සිරුර තුළ හිඳී කන්න නෑ නුඹ කුසේ නවාතැන් සාදාගෙන නින්ද නෑ නුඹ කුසේ සෙල්ලමක් හදාගෙන දුවන් නෑ වස්තුවේ ඒ නුඹව රැක ගන්න මගේ කුස නුඹේ ලොව මගෙ සුසුම නුඹ දිවිය මගෙ ලෙයින් මගෙ කුසින් මගේ සුසුමින් වෙන්ව එන මොහොත බිලිඳු පණ දෙවින්දෝ රකිත්වා යෝද බල යෝද සවි මගෙ පුතුට ලැබෙත්වා තිලෝගුරු දහම් කඳ සෙවනක්ව සිටිත්වා ! ගායනය ; උරේෂා රවිහාරි සංගීතය ; ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහ