පබාවති......

පබාවති......

රත්රන් සළුපිළි දවටා රන් රුවෙි රසඳුන් තවරා නොයිඳුල් උව නෙතෙ දල්වා කුලගෙයි දිදුලන රන් සිළු යහනෙ වැතිරී සිටියා කුමරිය රැඳුණා පවනක් නොසන්සුන් ළැම ඇසුණා පුදසුනේ නවතින කුර හඬ නොදුටු තේජස වින්දා පතිකුල රන් දුව පිළිමෙට පණ දුන් හිමි සඳ වූවා පතිනිය කුස රජ නාමෙට
කවිය බලන්න