දුවද  කාලයද

දුවද කාලයද

හෙළමිණි ටිකිරි කුමාරි විජේකෝන් මහනුවර

ආදර දුව නිදිකරවා නිරන්තරේ ඇගිලි තුඩින් මා පිටවිනි හිමින් සැරේ නිදිසුව ලැබෙන තුරු කීමට කතන්දරේ කාලය නැති වුනා මගෙ වැඩ අතරතුරේ පාසැල ඇරී දුව ගෙදරට ආවාම තිබුනා නොයෙක් දේ කීමට හැමදාම ඉවුම් පිහුම් රෙදි පිළි හැම සේදීම හැර ජීවිතයෙ මට වෙන වෙනසක් කෝම ලස්සන වෙවී ආදර දුව වැඩෙන විට යවුවනයන් නෙත ගැටුනා පෙනුනි මට ඒ රස කතා ගැන විස්තර කියන්නට දුව සැරසෙද්දි කාලය නැතිවුනේ මට හෙමින් හෙමින් දුව ගොළුවන බව දැනුනී අප දෙන්නා දෙලොවක් තුළ නතර වුනී ඕනෑවටත් වැඩියෙන් කාලය ලැබුනී ඒත් මගේ දුව මට අද අහිමි වුනී.
කවිය බලන්න