අම්මා

අම්මා

තනිවී මා අද කතරකි ලෝකේ පැතුවේ ඔබෙ රුව සිත මා දැවුනේ ඇයි මාගේ සිහිනේ මාලිග අද බිඳුවේ අම්මා සුදු මාගේ නැතිදෝ සෙනෙහේ අතැඟිලි අල්ලා පුතු මගෙ කීවේ නැතිදෝ අම්මේ සිත දුක් වූයේ නෑ කිසි හෝ සැපතක් ඔබ නැති මේ දිවියේ එන්නකො මගෙ සුදු අම්මේ කියාලා පුතුනේ ඇතිරූ මල් මා යන එන මාවත ඔබ මුදු වදනින් සැනසූ මා සිත ඔබෙ ගත රුධිරයමයි මා පණ පිරුවේ තනිවී අද පුතු හඩනවා අම්මේ සිතුවම කිවිදිය විසින්.
කවිය බලන්න