පායන සඳින් හැමදාමත් රැස් දෙනවා බැස ගිය නමුදු හිරු නැවතත් පායනවා තරු මල් විටින් විට ඈතින් හිනැහෙනවා හදමල පිපුන සැනෙකින් යළි පරවෙනවා හැම උදයකම පිපි පිණි මල් වියැකෙනවා පිබිදුනු සියොත් නද ඈතින් අඩුවෙනවා පෙර දින දුටුව සිහිනය ගැන සිහිවෙනවා නෙත්දිය දෙනෙත් තුලටමවී වියැලෙනවා අසු වී අකල් වැස්සට මල් දියවෙනවා පෙර ගිය මඟක පියසටහන් සිහිවෙනවා බොඳවුනුසිහිනයක මිහිරක් මතුවෙනවා කොතැනක සැඟවිණිද සිතිවිලි සිරවෙනවා.