සඳවතී...
මලින් පිරී ඍතුව මගෙ නොවේ
ඉල්ලා නාඩමි සසර පුරා....
සිතින් බැදි පෙම රකින්නෙමි
මුනිවතක පෙම තියා....
ඈතින් හිද බලා ගමි දෑස පුරා
ඇදි මැකි යන රුව දිහා...
නුඹෙන් සිත පිරුන දා ලද්දෙමි
රිදුමන් ප්රේමය කියා....
අතැර ගලා යන දිය සීරා දැක
නෑඩූ ඉවුරු ඉවත බලා
නතර ව බලා හිටියා පමණය
නොකියා ආදරේ කියා...
බලා ඉන්නෙමි...දරා ගන්නෙමි..
ලය හඩනා අයුරු අසා...
නුඹ අහසය ...මා පොලව ය
ඈත උව සැනසුම ගෙනා...
පේවී පේවී පිරුවට දරා හීනෙක වෙලෙමී..
ලං වේ නම් අහස උව තුරුලේ හොවා ගමී...
හාදුවක් දී වෙන්වෙන සුලඟට පැතුම් දී...
වෙන්ව ගියත් සිනහව නුඹයි සඳවතී....
යටියන්තොට
