ගිලි ගිලී යලිත් ඉපිලෙමි
තෙරක් නොපෙනෙන
ගැඹුරු නෙත් විල.

පියපතක සුව හැඳිනෙමි
පෑ නිසා පුළුලුරහිස
තබන්නට දිවි බර.

පිරිමදිමි ඇඟිලි තුඩු සෙමින්
සුමුදුව දරා මා
අත නොහැරිය හෙයින්
අතරමග.

සිහිනෙන් පවා සිපගමි
සුව සැදූ මුදු දෙකොපුල්
අමතක කරවන මට මාව.

මුදාලමි හද පෙලූ පිරිපත
ඉඩක් නැති බැවින් යළිත්
නෙත් සලිල බිඳකට.

නිරතුරු සිනා නගමි
මුවින් පමණක් නොව හදවතින් පවා
ලද බැවින් පැතූ සනහස.

තාමත් විශ්මයෙන් ඇලලෙමි
ආත්මීය සුව කැන්දා
හමුවූ බැවින් මට මාව
ඔබ අභියස!!!

Photo Credit; Nathan Dumlao