අඩ සලුය නළඟන සිහින් ඉඟ සුඟ නැළවෙන
රිදුන හිත තදින සිතුවිලි මුගුරු පහරෙන
විසල් රජ කිරුළෙන මිදුනි තද ලේ බැම්මෙන
නොබල සියුමැළි වුවන එගොඩ නේරංජනෙනෙ

හැඳින වඩුරුව ගෙන තරව කෙළෙසුන් හසුරන
බිඳුන කැණි මඩළෙන නික්ම ගිය සංසාර අරණෙන
ගෙවුන දෙදහස් පන්සියෙන රිසිව දොඩමලුය බුදු බණ
රැඳුණු හිමි පිළිමෙන සාදු..මොක් පුර රුචි කෙනෙක් විණ

පසඟ ඇන වැඳගෙන හඬයි අකනිට දෙදරන
පළමු දෙව් සැපගෙන නිවන ඉන්පසුය වදවෙන
ධවල දද ලෙළදෙන බැනරයකි මොක්සුව පතමින
සියලු සංකාර දුක් දෙන බෙදුනි කහවත නෙක නිකායෙන

රුදුව අකුසල විඳවන තමන් සීලය සැකයෙන
පිදුව දන්පත රසයෙන අගසව් ප්‍රමුඛ මුල් සඟගණ
රුවකි ශේෂව නැතිවුන දහම අරිඅට මගයන
මළෙන් මළ බැඳා දිරණ බුදුන් අවැසිම සමය තෙපළින

Photo Credit; Taiyou