සිඳ බිඳ දුරැර පිරිපත බව දුක නසන අටියෙන අත හැර මිටින ගත් පැස යා යුතු තනිව නොපැකිල ආතුර සිතක නොදැමුන නැගී විසිරෙත අවසඟව සිඳු රළ කාලය මවා අරුමැස පිපි කළල් දිය මත පියුමක්ව හෙත නොගැටි දිය හා පත මෙනි තමන් මත තම සිත මඩවා නොයෙක දස්සන නොඇලෙන ලෙසින ඉවසන හිස ගිනි ගැනුන කල මෙන වහ වහා නිවනුයේ කෙලෙසක එලෙසින්ම නොපැකිල නිවනුයේ මේ බවය දුක් රැස