මිරිඟුවක් පසුපස
දිවා කල එළඹ ඇත
පිටත් විය යුතුව ඇත
කරන්නට කාරියක්
හිරු රැස් පතිත වූ
මගක් ඇත ඉදිරියෙන්
කාල වර්ණයෙන් යුතු
යන්නට පෙර ගමන්
අවට ඇත වියළි බව
පැන් පොදක් නොම දැක්ක
ජල කඳක් වැනි දෙයක්
දුරින් ඇත දකින්නට
දාහය නිවාගත
හැකි වේය ඒ තුළින්
හානි හනික ගියෝතින්
ළඟා විය හැකි සැනින්
කෙසේ පය එසවුවත්
ළඟා විය නොහැකි බව
තව දුරස් වන බවත්
දැනේ මට හැඟේ මට
දකින ලද ජලය එම
නැත එතන සැබෑවට
දකින ලද මුලාවකි
මිරිඟුවයි එය නමින්
අසන, දකිනා, දැනෙන
සියලු දේ අවට ඇති
ඉපිද නැති වී ගියත්
ඇති බවක් සිත කියයි
මිරිඟුවක් වැනිය එය
කවිය බලන්න
